Beste 50 meter vrije slag uit haar loopbaan: Kromowidjojo zelden zo gelukkig met zilver

Als er voor Ranomi Kromowidjojo een geschikt moment was om haar fraaie carrière af te sluiten, dan bestond dat zondagavond in Boedapest. Ze zwom de beste 50 meter vrije slag uit haar loopbaan, schreef op die afstand een Nederlands record (23,85) en mocht naast de Zweedse wereldrecordhouder en winnares Sarah Sjöström plaatsnemen op het erepodium van de WK.

Kromowidjojo bereidt zich voor op de 50 meter vlinderslag. Beeld AFP

De Nederlandse zwemster werd zelden zo gelukkig aangetroffen met een zilveren medaille om de hals. Ze straalde na haar vierde WK-medaille in acht dagen.

Kromowidjojo is geen vrouw die met troostprijzen kan instemmen. Ze is, zo benadrukken haar begeleiders, een geboren winnaar, een sportvrouw die juist excelleert als er finales op het programma staan. Maar zondag wist zij in de kolkende Duna Arena dat op haar Zweedse concurrent Sjöström geen maat zou staan.

De geweldige starttechniek van 'Kromo' maakte de race nog behoorlijk spannend. Van haar werd in Boedapest de allersnelste 15 meter aller tijden geklokt, aldus teammanager Nick Driebergen die met de videoanalisten had meegekeken. Waar Kromowidjojo vorig jaar, op de Olympische Spelen, na een meter of 40 begon te dweilen, hield ze nu lang gelijke slag met Sjöström.

De royalere overhaal van de Zweedse, een krachtmens van 1.85 meter, maakte het verschil van 0,16 seconden: een centimeter of 30. De finish was perfect; de tijd bleek beter dan het oude wereldrecord (23,96) van Marleen Veldhuis uit de tijd van de supersonische pakken, dat ook als nationaal record acht jaar dienst had gedaan.

Bij de plaat tikte Kromowidjojo de Deense Pernille Blume, de olympisch kampioen van Rio, van het podium en ze drong de Amerikaanse Simone Manuel, de wereldkampioen 100 vrij van vrijdag, naar de derde plaats.

Na een jaar vol twijfels, het rampseizoen 2015-2016, was Kromowidjojo met overtuiging teruggekeerd aan de wereldtop. Ze beschouwde haar race gretig na: 'Ik wist al heel lang dat ik op de 50 meter onder de 24 seconden moest kunnen zwemmen.' Ze sprak erover sinds Londen 2012, toen ze olympisch goud veroverde met de tijd van 24,05 en daar destijds zeer op neerkeek. Niet goed genoeg, was haar oordeel.

Toen kwam dan eindelijk de dag dat de ware Kromowidjojo zich weer aan het publiek toonde. Ze bevestigde dat ze in de vorm van haar leven verkeerde. 'Ik zwom hier bij de WK nog een extra nummer. Maar ik voelde geen vermoeidheid.'

De herwonnen fitheid kwam tot stand in een seizoen, waarin zij herstelde van een drama: de moeizame aanloop naar de Spelen van Rio en de matige uitvoering van haar twee topstukken aldaar. Ze werd in de Braziliaanse metropool vijfde op de 100 en zesde op de 50. Ze huilde zelfs in de catacomben; een emotie die ze niet snel toelaat.

'Geen moment' had Kromowidjojo er na Rio over gedacht om te stoppen. Ze bevestigde dat zondag nog eens, desgevraagd. Ze wilde zeker tegenover zichzelf bewijzen de wereldtopzwemster te zijn die zij op haar eenzame hoogtepunt, 2012, in volle glans was geweest. In Boedapest was de eigen conclusie: 'Het lichaam is goed. De geest is goed.'

Bij dat hervinden van die balans was er een belangrijke rol weggelegd voor de factor plezier. Zin hebben in zwemmen, in plaats van met een strak gezicht tegels tellen op de bodem van het bad. Het zwemmen van races in het fraaie bad aan de boorden van de Donau, met stomende tribunes, had haar ook in een geweldige stemming gebracht. De hemel kon niet blauwer zijn dan in de Hongaarse hoofdstad.

Het hoofd vol van zulke geweldige dagen had Kromowidjojo, binnenkort 27, de keuze om haar vaarwel van de sport aan te kondigen. Ze deed dat niet. Ze heeft een pad uitgestippeld dat ze wil afleggen voor ze definitief over stoppen dan wel doorgaan beslist. Daar gaat zij, sportvrouw die van schema's leeft, niet van afwijken.

Misschien vraagt ze wel raad aan Marleen Veldhuis met wie zij zeer verbonden was. Veldhuis won, als 33-jarige moeder van dochter Hannah, olympisch brons in Londen, in de baan naast Kromowidjojo die goud pakte. Ranomi kon haar succes, nog in het water, vieren met haar 'mattie' die tegenwoordig vier kinderen heeft.

'oud' en succesvol

Inge de Bruijn, 30 Olympisch kampioen 50 vrij Athene 2004
Marleen Veldhuis, 33 Olympisch brons 50 vrij Londen 2012
Inge Dekker, 30 Olympisch finalist estafette Rio 2016.
Femke Heemskerk, 29 Twee estafettemedailles WK Boedapest 2017.
Edith van Dijk, 35 Vicewereldkampioen 25 km open water 2008
Dara Torres (VS), 41 eerste olympisch goud 1984, tweemaal goud 2000, driemaal zilver 2008.
Dana Vollmer (VS), 29 Olympische goud 2004 goud in 2012, zilver in 2016.
Katinka Hosszu (Hon) nu 28, vier Spelen, in Rio driemaal goud (toen 27).

Zwemmers zwaaiden vroeger jong af. Ada Kok, de olympisch kampioen 200 vlinder van 1968, was 21 toen ze ermee kapte. Er was geen NOCNSF-ondersteuning; studie, baan dan wel gezin genoten voorrang. Zwemmen is tegenwoordig een professioneel bestaan. 'Het is mijn passie, waar ik mijn beroep van heb gemaakt', corrigeerde Kromowidjojo na de 4x100 vrij, waarin ze Nederland naar brons leidde.

Beroepszwemmer wil ze eigenlijk niet zijn. Ze is wel professioneel. Vandaag vliegt ze naar Moskou. De verplichting van de wereldbeker roept. Daarna wachten Berlijn en Eindhoven. Als dat achter de rug is, als er dan nog energie in het lijf zit en een lach op het gezicht, dan is het tijd voor een weloverwogen beslissing.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden