voorbeschouwing Kiki Bertens op Wimbledon

Bertens heeft niet zoveel met de tradities van Wimbledon: ‘Als alles goed gaat, kan ik ver komen’

Kiki Bertens, de nummer 4 van het internationale vrouwentennis, heeft een ‘beetje gelogen’ over haar liefde voor het gras van Wimbledon. Al dicht ze zichzelf wel degelijk kansen toe: ‘Als alles goed gaat, kan ik ver komen.’ 

Kiki Bertens vorig jaar in actie op Wimbledon. Beeld Soccrates

Als nummer 4 van de wereld staat Kiki Bertens zaterdag op Wimbledon de internationale media te woord in de grootste perszaal. In het Engels vertelt ze hoe Richard Krajicek met zijn Wimbledontitel ook haar grootste bron van inspiratie was. En hoe mooi ze het gras vindt op Wimbledon. Ze had een beetje gelogen, zegt Bertens, lachend in het Nederlands. Ze was bij de triomf van Krajicek in 1996 pas vier jaar oud. ‘En Wimbledon was nooit mijn favoriete toernooi.’

Op Roland Garros had het dit jaar moeten gebeuren voor Bertens en haar opgave in de tweede ronde vanwege een buikvirus voelde als een gemiste kans. Gravel is en blijft haar beste ondergrond, daarom gold Bertens in Parijs als een voorname titelkandidaat. Op gras mag Bertens zeker niet als de nummer 4 van de wereld worden beschouwd, hoewel ze dit seizoen met een finale in Rosmalen en een halve finale in Eastbourne weer stabiel presteert.

Maar de magie van Wimbledon heeft Bertens nooit herkend. In het Engels memoreert ze haar debuut in 2012 met een zege op de onlangs gestopte Lucie Safarova. Toch moet haar ode aan het gras met een korreltje zout worden genomen. Wat wél waar is: in 2018 besefte Bertens op Wimbledon dat ze meer was dan een gravelspecialist, toen ze na een knappe zege op vijfvoudig kampioen Venus Williams de kwartfinales bereikte.

Ze kent ook haar beperkingen op gras. De jammerlijke nederlaag in de finale van het WTA-toernooi in Rosmalen, waarin Bertens vijf matchpoints verspeelde tegen Allison Riske, illustreerde eens te meer dat ze op gras nog in een mentale spagaat zit. Aanvallen loont op gras, zoals Riske bewees door juist met het mes op de keel het punt te winnen aan het net.

Twijfel

Maar in haar hart is Bertens een verdediger. Ze moet zichzelf dwingen om vooruit te schakelen en niet achteruit. ‘Je kunt het honderd keer tegen me zeggen, maar dan voel ik weer de twijfel en ben ik te defensief. De juiste balans is er nog lang niet altijd.’

Bertens voelt zich bovendien geremd, omdat ze op gras niet zo lekker kan glijden als op gravel. Haar service is een extra wapen, al slaat ze volgens zichzelf nog te veel dubbele fouten. En dus is de conclusie dat Bertens op Wimbledon nog even onder de rader blijft, haar geliefde positie. ‘Ik kan iets beter uit de voeten op gras dan vroeger. Maar of ik nu met een ander beeld naar Wimbledon kom? Dat denk ik ook weer niet. Ik voel hier totaal geen druk.’

Op gras kan ze immers ook kansloos verliezen, zoals vrijdag in Eastbourne. In de halve finales werd Bertens overklast door Karolina Pliskova, die in de finale van het WTA-toernooi ook Wimbledonkampioen ook Angelique Kerber in twee sets aan de kant zette. ‘Het was niet te doen’, stelt Bertens. ‘Ik kan niet eens zeggen of ik goed of slecht heb gespeeld. Zij dicteerde, elke slag was raak. Karolina was on fire.’

Juist op Wimbledon wordt de huidige status van Bertens extra gehonoreerd. Ze behoort sinds vorig jaar tot de zogeheten Last Eight Club van spelers die de kwartfinales hebben bereikt. De 27-jarige Bertens zit in de kleedkamer voor de elite en krijgt extra kaartjes, die ze graag doorgeeft aan haar landgenoot Lesley Kerkhove die zich voor het eerst kwalificeerde voor Wimbledon.

Ironie

Bertens presenteert zich ook zondag op de trainingsbanen van Wimbledon in een decent wit jurkje van haar sponsor Fila, in de wetenschap dat haar kleding streng wordt gecontroleerd. Maar of al die tradities Wimbledon nu zo speciaal maken? Je ziet de ironie al in haar ogen. ‘Eigenlijk moet je dan zeggen: leuk en mooi die tradities. Maar ik heb er helemaal niks mee. Ik zit een beetje te liegen dat ik Wimbledon zo bijzonder vind. Maar dat komt toch vooral door de ondergrond.’

Het nieuwe zelfbewustzijn van Bertens sinds haar entree in de toptien is wel tastbaar op Wimbledon. ‘Als alles goed gaat, kan ik ver komen.’ Ze scoort de laatste jaren vooral op de grote toernooien in de WTA Tour, maar moet het nu ook laten zien bij de grandslams.

Een tweede ronde op de Australian Open en Roland Garros is ondermaats. Bertens: ‘De rest van het jaar ben ik stabiel op alle ondergronden. En bij elk toernooi ga ik voor de titel. Al zit ook in mijn hoofd dat het eerder zal gebeuren op Roland Garros dan op Wimbledon.’

Tijdens het persgesprek op Wimbledon krijgt Bertens de bevestiging dat de Nederlandse voetbalsters op het WK in Frankrijk de halve finales hebben bereikt. Nu jij nog, grappen de Nederlandse verslaggevers. Bertens, lachend: ‘Als dat zou kunnen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden