Bergkamp met dé beker, dat zou mooi zijn

Wie hoort niet thuis in het rijtje Cruijff, Van Basten, Gullit, Rijkaard, Bergkamp en Koeman? Bergkamp. Hij is de enige voetballer van de nationale finefleur die nooit de Champions League won, de vroegere Europa Cup I....

Van onze verslaggever Willem Vissers

Allereerst een anekdote, opgetekend door het Arsenal-fanblad the Gooner: in de bus, na een wedstrijd in het seizoen '97-'98, zegt routinier Adams tegen Bergkamp: 'Dennis, je bent nu tweeënhalf jaar bij ons, maar je hebt nog niets gewonnen. Dat is een schande voor iemand met jouw capaciteiten.'

Later dat seizoen laat Bergkamp verrukkelijke doelpunten zien en staaltjes vernuft waarvan ze in Engeland het bestaan niet vermoeden. Sommigen beschouwen hem als afgezant van de Schepper. Bijna vijf jaar later is hij twee keer kampioen geworden en tweemaal bekerwinnaar. Uitgerekend jeugdliefde Ajax is, vandaag in Londen en volgende week in Amsterdam, een van de obstakels op de lange weg naar de zo begeerde zege in de Champions League.

Bergkamp, in mei wordt hij 34, voetbalt op het luxueuze trainingscomplex bij St Albans een partijtje. Lekker lummelen, een dag voor weer een grote wedstrijd. Mutsje op tegen de kou, onderonsje met trainer Wenger. Bij het exquise restaurant praat hij na de lunch (banaan toe) met de pers.

'De Champions League winnen is mijn ideaal. Misschien wordt dit mijn jaar. Pas in de laatste drie, vier jaar doet Arsenal telkens mee. Je hebt die ervaring nodig om uiteindelijk te winnen. Onze belangrijkste kracht is dat we altijd naar onszelf kijken. Op sommige momenten klikt het helemaal, soms ook komen we er niet aan te pas.'

Over Bergkamp zeggen ze in Engeland dat hij is veranderd van a great goalscorer (vroeger bij Ajax) tot a scorer of great goals. Van veel dus naar mooi: doelpunten met eeuwigheidswaarde, zo kunstzinnig of geniaal dat men hem de Hollandse Meester is gaan noemen. Voeten als penselen, de bal als klodder verf die bijna achteloos zijn doel bereikt. Hij passeerde onlangs weliswaar de mijlpaal van honderd treffers in zijn Arsenal-loopbaan, maar staat toch pas op vijf dit seizoen in competitie én bekers. Het deert hem niet.

'Ik probeer de balans te vinden tussen zelf scoren en aangeven. Dat gaat aardig. Klachten hebben me nog niet bereikt. Een doelpunt maken blijft het mooiste, maar tegenwoordig is het moeilijk om nog een gaatje te vinden in hechte defensies. Als dat toch lukt, geeft dat voldoening.'

Zo achter de tafel is hij nog steeds de frisse, zachtpratende Hollandse man die al in 1987 onder de trainer-Cruijff debuteerde. Bergkamp dus, totdat Kluivert hem aflost nog eventjes topschutter aller tijden van Oranje. Zijn klasse blijft bekoren. Hij was de eerste aankoop die al een ster was toen hij naar Highbury kwam. Henry en co zijn in Londen ster geworden. Later, onder trainer Wenger, kwamen alle lijnen samen. Vandaar: 'Als ik stop, doe ik dat hier.' De beslissing valt in april, maar de uitkomst is eigenlijk bekend. 'Ik voel me goed en wil nog niet stoppen.'

De periode van twijfels is voorbij. 'Het was moeilijk, nadat ik in 2000 was gestopt bij Oranje, om te leven met het rotatiesysteem. Dat pakte niet goed uit, dus daarmee kon je geen vrede hebben. Sindsdien zijn we weer gaan voetballen met een vast team en dat levert rendement op. Dat is niet alleen voor mij een soort overwinning, maar ook een uiting van het vertrouwen van de trainer in mij.'

Tegen Manchester United, zaterdag voor de FA Cup, mocht hij weer eens thuisblijven. Het verbaasde hem lichtelijk, vanwege het belang van de bekerwedstrijd. Hoe hij de treffers vierde, thuis op de bank? 'Op mijn manier. Ik ga niet door de kamer springen.'

Versluierde kritiek van Koeman wimpelt hij af. De Ajax-trainer zei dat Bergkamp niet zo zou excelleren in een tactisch sterkere competitie dan de Engelse. En er zijn meer personen die kanttekeningen maken bij zijn grootheid.

Alex Fynn schreef het boek the Great Divide, over de rivaliteit tussen de Noord-Londense clubs Arsenal en Tottenham. Hij zegt: 'Het team is niet rond Bergkamp gebouwd. Dat kan ook niet, want een trainer die per se de Champions League wil winnen kan zijn team niet formeren rond een persoon met vliegangst. Nee, Vieira controleert het ritme van de wedstrijd, Henry is de vrije geest en Bergkamp voegt een vleugje magie toe aan het spel.'

Voor Bergkamp is de confrontatie met Ajax tien jaar na zijn vertrek niet zo speciaal. Hij kent alleen Witschge, met wie hij nog speelde, en leden van de staf. 'Anderen ken ik van naam, van de tv. Ik vind het altijd leuk om naar Ajax te kijken. Van goed, aanvallend, snel voetbal blijf ik liefhebber. Vanaf dag één is mijn beleving voor voetbal groot geweest. En dan bedoel ik niet dag één van mijn profloopbaan, maar de dag waarop ik als zesjarig jongetje voor het eerst op het veld stond.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden