Benni met vlechten en kralen en de vijand van Co Adriaanse

Van Benni McCarthy herinner ik mij dat hij altijd lachte en een gouden voortand had en dat Frank en Ronald de Boer het destijds volkomen belachelijk vonden dat hij door Ajax aan Celta de Vigo werd verkocht, omdat hij jong (21) en buitengewoon talentvol was....

Hij maakte een plaatje met Dean Gorré en Mario Melchiot, Midas Touch,iets R & B-achtigs vermoed ik. Ajax deed hem voor tien miljoen guldenvan de hand en voor twee keer dat bedrag werd Nikos Machlas van Vitesseovergenomen, een overtuigend bewijs dat nergens zo onzorgvuldig in spelerswordt gehandeld als in Amsterdam.

Hij week uit naar Celta de Vigo en trok later verder naar Porto, waarhij deze zomer Co Adriaanse tegen het lijf liep. Dit ter introductie vanMcCarthy, kortweg Benni, de Zuid-Afrikaanse aanvaller die in 2004Manchester United uit de Champions League schopte, om maar één van zijnvele wapenfeiten te noemen.

Adriaanse hoef ik natuurlijk niet meer te introduceren. (Wel moet mevan het hart dat wel erg snel wordt vergeten dat Adriaanse vorig seizoenmet AZ een uitzonderlijke prestatie leverde en dat de man die momenteel zohoog wordt geprezen, Van Gaal, in ruime mate profiteert van zijnvoorarbeid. Zonder Adriaanse zou AZ dit seizoen heel gewoon AZ zijngeweest, hoor.)

Het is niet makkelijk om trainer van FC Porto te zijn. Over alletrainers valt de schaduw van de Champions League die de club in 2004 aande hand van José Mourinho won. Nogal een ongedisciplineerd zooitje ook,dat FC Porto, naar het schijnt. Vorig seizoen ruim honderd gele en rodekaarten, dus dan weet je het wel.

Adriaanse houdt van discipline, hij beschouwt die zelfs als de basis vansucces. Dus verwondering wekte het niet dat hij Benni schorste nadat despits in een vriendschappelijk duel een zware overtreding had begaan en dathij een andere speler, de Braziliaan Leo Lima, uit de selectie zette omdathij tijdens een trainingskamp enkele regels overtrad. Wie niet luisterenwil, moet voelen, nietwaar.

Dat ging zo een tijdje verder. Reken er maar op dat de bende vanPortugezen, Brazilianen, Argentijnen en een Zuid-Afrikaan raar heeft staankijken toen Adriaanse de huisregels bekend maakte en, erger nog, deze ookstreng toepaste.

Dat betekent onder meer: geen oorbellen, geen juwelen, geen haarbandenen geen rare kapsels. Ik had de gezichten wel eens willen zien van despelers toen, voor de eerste training, de a-viertjes met de nieuwerichtlijnen werden uitgedeeld door assistent Olde Riekerink. Geen juwelen?Geen rare kapsels?

Nu Benni weer.

In de kranten die zijn aangesloten bij de Geassocieerde Pers Diensten,de GPD, deed correspondent René Zwaap deze week verslag van eenschitterende rel in Porto. Het nieuws dat Adriaanse met Benni in conflictis gekomen was al bekend, maar Zwaap komt met enkele onthullende detailsover wat hij 'de sage van het haarstukje' noemt.

Deze kwestie begint op 10 september als Benni zich na een wedstrijd metde nationale ploeg van Zuid-Afrika meldt in het trainingskamp van FC Porto,hotel Solverde in Espinho om precies te zijn.

Al bij zijn aankomst op vliegveld S. Carneiro merken Portugesejournalisten - echte vaklui, die Portugese journalisten - dat Benni 'eenuiterlijke transformatie' heeft ondergaan. Zijn kapsel is 'verrijkt metvlechtjes, getooid met Afrikaanse kraaltjes'.

Alsof hij nog niet genoeg om moeilijkheden heeft gevraagd, laat Bennitwee kapsters naar zijn hotelkamer komen. Adriaanse vindt het zo wel genoegen smijt hem uit de ploeg die een paar dagen later in de Champions Leaguetegen Glasgow Rangers moet spelen - en verliest.

Het werd rustig, totdat in Portugal journalisten toch nog maar eensinformeren naar de affaire, want dat is het inmiddels natuurlijk geworden.(Nu komt mijn favoriete deel uit het verslag van Zwaap.)

Adriaanse dreigt de persconferentie te verlaten als het onderwerp nogéén keer wordt aangeroerd. Vervolgens begint hij een tirade tegen dePortugese pers en het Portugese voetbal. De journalisten krijgen hetverwijt dat ze zijn kwaliteiten als 'toptrainer' niet herkennen en hetvoetbal in Portugal wordt door Adriaanse 'vervelend' genoemd, hetgeen bestwaar zou kunnen zijn, maar geen handige opmerking is van een buitenlandsetrainer die pas een paar maanden in Portugal aan het werk is.

Voorzitter Pinto da Costa grijpt in en de volgende wedstrijd mag Benniweer gewoon meedoen, met zijn vlechtjes. I love Porto, zegt Adriaanse nade wedstrijd, waarschijnlijk om te redden wat er te redden valt.

Een uiterlijke transformatie heeft Adriaanse niet ondergaan, zag iklaatst op tv, en dankzij bovenstaande sage weet ik nu ook dat hijinnerlijk nog steeds die goeie, ouwe Co is; een man die zich druk maakt omonbenulligheden zoals een paar vlechtjes en daarom, helaas, altijd eengrote vijand in zijn nabijheid weet: hijzelf.

Paul Onkenhout

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden