Benito Garozzo, de leermeester

Een groep Nederlandse spelers zat in 1978 na afloop van de tweede dag van een toernooi in Deauville voor avondeten en après-bridge in een klein restaurant....

Een kleine zwartharige man met donkere priemende ogen stapte op een jonge Nederlander af klopte hem op de schouder en vroeg naar de gang van zaken op een spel uit de middagzitting. Na de gevraagde uitleg ontspon zich een intensieve en levendige discussie. Het ene vraagstuk riep het andere op.

Deze bridgefanatieke Italiaan was Benito Garozzo, dertienvoudig wereldkampioen, die in de leergierige jongeman een willig oor vond voor de gemeenschappelijke passie, het competitieve bridge.

Il fiori Romana, il fiori Napoletana, il quadri Livorno. In de jaren vijftig klonk in Italië een nieuw geluid in de bridgetheorie met vergaande gevolgen voor de ontwikkeling van het spel. Onder leiding van Alberto Perroux onstond een team - het Blue Team - met Avarelli, Belladonna, Chiaradia, D'Alelio, Forquet, Pabis-Ticci, Sinescalco en Garozzo (voor velen de primus inter pares in dit exquise gezelschap), dat van 1956 tot 1969 de absolute hegemonie bezat in het wereldbridge. De supersterren keerden in 1972 terug voor het winnen van de Olympiade. De sterkste combinatie, Belladonna/Garozzo, denderde met nieuwe Italiaanse spelers een paar jaar door; wereldtitels in '73, '74 en '75.

Tot de jaren van de Squadra Azurra besloeg een biedsysteem, zelfs van topparen, hoogstens een A4-tje. 'Bridge is een tafelspel, je moet gewoon handig zijn en opletten'. In Italië groeide inzicht in het constructieve bieden. Tot in kleine details onderzocht men de meest uiteenlopende situaties. De studie en training bleek ongekend lonend.

Behalve speler van absolute wereldklasse is Benito Garozzo (1927), tegenwoordig woonachtig in Palm Springs (VS), een groot en diepzinnig theoreticus. Tijdens het EK-aspiranten in Cardiff (1996) was hij uitermate actief aanwezig als begeleider van de Italiaanse spelers van onder de twintig jaar. Spel en theorie boeien de meest gelauwerde bridger aller tijden elke minuut van de dag.

In 1979 kwam Garozzo, mogelijk gemaakt door software-huis Volmac, naar Nederland om de nationale kernploegen onder handen te nemen. Hij introduceerde een gecompliceerd kunstmatig systeem waarmee een aantal paren grote successen boekten. Ook voor de spelers die vasthielden aan natuurlijke methodes was de komst van de Italiaanse maestro een geschenk uit duizenden. De uitgebreide besprekingen met deze fantastische bridgetrainer en zijn intelligente adviezen gaven het competitieve topbridge een enorme impuls.

Garozzo tegen een jonge Nederlander: 'Hoe is het mogelijk dat jij elf slagen maakt in 3SA, waarin ik twee down ga?

Zie diagram 1

westnoordoostzuid --paspas2SA pas3SApaspas pas------

West koos zowel tegen Garozzo als de Nederlandse leider de uitkomst van een kleine schoppen. Zuid won B van oost met de heer. Garozzo speelde technisch correct. Ruiten aas om te kijken of V sec in west viel, A, V en een kleine klaveren naar H. De ruitensnit was de grootste kans om het contract, legaal, te maken. De leider speelde 9 voor V in west die de hand van de leider uittelde: AH, AHB, AV. Zuid (2SA = 20-22 punten) kon H niet hebben. West vervolgde met A, speelde harten voor V en H in oost die na B het contract twee downspeelde met B en de vierde harten.

Twee overslagen in 3SA? De leider won ook in de eerste slag B met de heer. Maar in plaats van alles op de ruitensnit te zetten produceerde zuid een origineel en niet eenvoudig te ontwarren list. Uit zuid een kleine ruiten. Het was west niet kwalijk te nemen dat hij V niet nam zodat 9 in de dummy de slag won. Ruiten aas en heer gevolgd door twee vrije ruitenslagen, oost liet argeloos een kleine klaveren gaan. Met A en vier klaverenslagen rolde ook de tweede overslag binnen. Het duurde even voordat Garozzo overtuigd was van de tactische merites van deze speelwijze. Uiteindelijk gaf hij ridderlijk toe dat op deze manier praktisch zeker op zijn minst negen slagen binnenkomen (als oost V heeft speelt hij vast en zeker schoppen door).

Het spelen van de Blue Team-leden bleef niet achter bij het bieden. Tijdens het Italiaanse kampioenschap van 1968 een broederstrijd. Avarelli/Belladonna bereikten een bijzonder optimistisch klein slem in schoppen.

Zie diagram 2

westnoordoostzuid ------1 pas2SApas3 pas4pas4 pas4SApas5 pas5pas6 paspaspas--

West, Forquet, kwam uit met troef voor H in zuid. De leider, Belladonna, speelde direct een kleine ruiten. Neemt west A en gaat bijvoorbeeld met troef van slag dan speelt de leider H en troeft een ruiten. Daarna volgt drie keer harten en drie keer schoppen. Op de derde slag voor het einde moet west afgooien van H10 en V (in de dummy ligt dan 7 en A8) en de leider maakt het slem met twee klaverenslagen of A en een ruitenslag.

Om het slem down te spelen moet west A duiken. De leider wint H en gaat verder met een kleine ruiten uit de dummy. Na 9, 10 en V is west aan slag en kan geen klaveren spelen. De vergelijkbare dwang ontstaat. West dook inderdaad A en oost, Garozzo, doorzag het speelplan. Toen de leider een kleine ruiten uit de dummy speelde, stapte oost op met B en speelde klaveren waardoor hij de communicatie voor de dwangpositie verbrak.

Aan Pietro Forquet schrijft men grote technische afspel- vaardigheden toe. Zelf verklaarde de Italiaanse maestro dat logica belangrijker is dan inspiratie. Inderdaad was goed tellen in diagram 3 voldoende voor de winnende oplossing van een klein slem in ruiten.

Zie diagram 3

West kwam tegen 6 uit met de singleton schoppen voor B in zuid. De leider, Forquet, trok in drie keer de troeven en speelde harten naar B, west nam V en ging met 10 van slag, waarmee de hartenverdeling bekend werd. Het incasseren van A maakte ook het schoppenzitsel duidelijk. Ook H meegenomen en twee keer ruiten. Op de laatste troef moest west twee harten vasthouden en gooide een klaveren af. De kleine harten uit de dummy ging weg. De leider speelde harten naar het aas en oost, die V moest vasthouden) gooide een klaveren.

Een eindfiguur van twee kaarten. In de dummy een schoppen en een klaveren, in zuid AV. Forquet wist dat oost een schoppen overhad en west een harten. Bij beide tegenspelers bleef slechts plaats voor één kaart in klaveren. De leider speelde klaveren naar het aas en kondigde daarbij aan dat H daaronder viel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden