België hoeft niet nog eens zo'n toernooi

De getuigenis van een buurtbewoonster was veelzeggend: de kolderieke balbehandeling van keeper Filip de Wilde in de openingswedstrijd tegen Zweden, zaterdag 10 juni, leidde tot meer rumoer in het Vlaams-Brabantse straatje dan de twee doelpunten van de Rode Duivels....

Van onze correspondent Rob Gollin

Het is dan ook niet verwonderlijk dat in de terugblikken op Euro 2000 gemengde gevoelens overheersen. De Belgische voetbalbond is niet ontevreden, maar buiten die kring klinkt gemor. Een massale stroom toeristen bleef uit; van een heuse promotiecampagne was geen sprake; en de beelden van horden hooligans in de straten van Brussel en Charleroi zouden het imago van België weer hebben besmeurd. Dat die blaam eerder de relschoppers treft dan het organiserende land is een gedachte die weinig ruimte krijgt.

Sportief gezien was het toernooi in België voorbij voordat het goed en wel was begonnen. De vroege uitschakeling voorkwam het ontstaan van euforie. Slechts toen er even zicht was op de kwartfinales, begon de tricolore in het straatbeeld te verschijnen.

Voor wie warme nationale gevoelens koestert, was de nederlaag tegen de Turken natuurlijk te betreuren. De Rode Duivels vormen een van de schaarse bindmiddelen van het land, onder voorwaarde dat ze goed presteren. Ook voor onderbuikgevoelens - een verwijt dat zeker de Vlamingen nogal eens raakt wegens brede steun voor het Vlaams Blok - was even geen plaats. Toen de spelers werd gevraagd wie ze eigenlijk de mooiste Duivel vonden, viel de keuze bijna unaniem op Emile Mpenza, de zwarte aanvaller. En wie niet Emile noemde, koos broertje Mbo. Er zijn niet alleen bange, blanke Belgen.

Veel meer dan in Nederland, trok in België het optreden van de politie de aandacht. De belangrijkste verklaring is eenvoudig: de grootste risicowedstrijden stonden in België geprogrammeerd. Meer dan dertienhonderd arrestaties suggereren grote veldslagen; zeker in Brussel is flink gemept, maar de autoriteiten slaan zich niet zonder reden op de borst. Ernstige ongelukken zijn uitgebleven, de grootste raddraaiers waren snel weer thuis. Wie rijkswachters raadpleegde kon nog wat geschamper over de Brusselse politie optekenen, die hardhandig en niet altijd even succesvol probeerde de orde te handhaven.

Ook kranten hadden kritiek. De politie zou het vooral op de Engelsen hebben voorzien. Provocerende migrantenjongeren werden veelal ongemoeid gelaten om escalatie te voorkomen.

De winst- en verliesrekening moet nog worden opgemaakt, maar er zijn al bewindslieden die hun conclusies hebben getrokken. De Vlaamse minister van Toerisme, Renaat Landuyt, behoort tot de ergste mopperaars. Hij vertelde in de krant De Morgen dat Euro 2000 'een ramp voor ons imago' is geworden. In brochures werd de Grote Markt in Brussel voorgesteld als een romantisch plekje, maar na de rellen op tv gelooft niemand dat meer. Videobeelden van speelsteden voorafgaand aan de wedstrijden zijn bijna nergens uitgezonden. Hotels boekten minder overnachtingen dan gebruikelijk.

Wie voor het voetbal kwam, vertrok weer snel, andere toeristen vreesden overlast. Alleen campings registreerden meer publiek. De burgemeester van Brussel, De Donnéa, is evenmin enthousiast. 'Ik ben blij dat alles goed is verlopen, maar ik ben zeker niet voor een herhaling.'

De troost moet van experts uit de toeristenbranche komen. Zij weten dat wie ooit eenmaal in Brussel of Brugge is geweest er altijd weer terugkeert. En zeker zo belangrijk: de verste buitenlanden weten nu dat het in België ook wel eens mooi weer kan zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden