Beenhakker mild in diagnose van doodzieke patiënt

Leo Beenhakker stapte bij Feyenoord een jongensboek binnen, maar het eerste hoofdstuk deed geen moment verlangen naar een vervolg. Don Leo's jeugdliefde is verworden tot een afzichtelijk ploegje dat met enige moeite een punt veroverde op het onderaanstaande Volendam, 0-0....

Van onze verslaggever

Willem Vissers

VOLENDAM

De vriendelijke dorpsclub had al 38 doelpunten tegen gekregen, verloor thuis met 5-0 van De Graafschap en met 6-0 van PSV, maar Feyenoord kreeg nauwelijks een kans aan de Dijk. Sterker nog: Feyenoord drong niet eens aan en was in de slotfase dichtbij weer een blamerende nederlaag.

'Twee clubs probeerden te overleven. Ze speelden met veel inzet, met het hart. Dan krijg je automatisch minder overleg', zei Beenhakker na afloop.

Wanneer Feyenoord slecht presteert, en dat is al enige tijd het geval, gluurt heel voetballend Nederland over de schouder mee. Beenhakker trof vrijdag een ploeg aan die lamgeslagen is. Een elftal dat vermoedelijk wel een zielenknijper kan gebruiken. Hij was de wedstrijd ingegaan met 'dat heerlijke, misselijkmakende gevoel dat het allemaal wel goed zou gaan.'

Na 48 uur observatie van de patiënt wist Beenhakker te melden dat het allemaal wel goed komt. Drie dagen voor de cruciale bekerontmoeting met TOP Oss lijkt dat een vrij gewaagde stelling, gezien de matige kwaliteit van een deel van de spelersgroep. 'Er zit veel meer in deze selectie. Dat krijgen we wel boven tafel, hoor.'

Het was zondag druk in de dug-out van Feyenoord, want naast de man die zijn technisch-directeurschap van Vitesse afkocht, zaten Geert Meijer en John Metgod. De laatste twee, een week lang technisch verantwoordelijk, ruimden tegen RKC en Manchester United een centrale plaats in voor Igor Kornejev.

Bij Beenhakker zat de Rus weer gewoon op de bank, zoals bij de ontslagen Arie Haan ook gebruik was. Het passeren van zijn creatiefste pion was een verrassende zet van Beenhakker. Het inbrengen van Kornejev vier minuten voor tijd, op het moment dat Feyenoord de 0-0 verdedigde, was in ieder geval zinloos.

Arbeid, enthousiasme, daar gaat het om bij het Feyenoord van november 1997. Beenhakker: 'Tot het gaatje gaan, dan komt het voetbal vanzelf weer. Dan kunnen we gaan praten over inschuiven, uitzakken, wat je ook maar kunt verzinnen.' Kornejev, zo gaf hij toe, is een fantastische voetballer. 'In balbezit.' Net als Cruz. Doch in voetbal komen ook momenten voor dat Feyenoord niet in balbezit is en dan doen die twee minder van zich spreken.

Beenhakker ging voorbij aan het feit dat sommige spelers ook in balbezit niet uit de verf kwamen. Blijkbaar is dat minder relevant. Vos was het schrijnendste voorbeeld van de vormloosheid.

Beenhakker zei uit te gaan van een sterk blok op het middenveld: Van Gastel, Van Bronckhorst en Van Wonderen zijn voor hem de voetballers die de ploeg moeten dragen en ze stonden centraal opgesteld, dicht bij elkaar.

Man van de wedstrijd Marco Gentile was verbijsterd over de tegenstand. De verdediger, die anderhalve week geleden van Burnley naar Nederland terugkeerde: 'Het is onvoorstelbaar. Je verwacht dat Cruz en Bosvelt naast elkaar spelen voorin, maar dan is Vos opeens een soort links- en Bosvelt rechtsbuiten. Terwijl ze natuurlijk absoluut geen buitenspelers zijn. Als Feyenoord op bezoek gaat bij een degradatiekandidaat, denk je toch dat ze die opvreten? De ploeg hing als los zand aan elkaar.'

Gentile was gekoppeld aan Cruz en de gefrustreerde Argentijn deelde weer trappen en klappen uit. Na een half uur kreeg hij de gele kaart toen hij bij een onbesuisde sliding de kleine Schulp torpedeerde.

Verbijsterend was ook een beeld tijdens de rust. De reservespelers Connolly, Sanchez en Kornejev meldden zich doodleuk in de perskamer, in plaats van Beenhakkers verhaal aan te horen. Beenhakker na afloop, met verbazing: 'De volgende keer zullen zij niet meer in de perskamer zijn.'

Deugde dan helemaal niets aan Feyenoord? De werklust was in orde, maar dat is ook het minste dat verwacht mag worden van een topploeg in spe. Beenhakker haalde aan dat de wedstrijd misschien wel helemaal anders was gelopen als Van Wonderen in de eerste minuut had gescoord. Of als die fraaie knal van Bosvelt niet op de paal was beland.

Maar op grond van het spel na rust verdiende Volendam zelfs de overwinning. Marbus, Valk, Boogers en Inia waren gevaarlijk, de laatste twee uit vrije trappen.

Trainer Dick de Boer van Volendam had nog een opvallende uitspraak: 'Ik vond het vooral jammer dat de zon zo snel zakte.' De spelers waren nogal verblind door het schijnsel. Zou dat dan misschien de oorzaak zijn geweest van de wanvertoning?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden