Bayern tegen Cruijff en de gehavende neus van Leo Beenhakker

Twee vermakelijke en hoogst interessante kwesties deze week. Eindelijk weten we waarom Bayern München in 1978 de afscheidswedstrijd van Johan Cruijff verpestte....

Paul Onkenhout

Dat wisten we overigens al, waarom Bayern München in 1978 de afscheidswedstrijd van Johan Cruijff in het Olympisch Stadion verpestte. (We wisten ook al dat het helemaal geen afscheidswedstrijd was. Cruijff kwam in geldnood en voetbalde nog zes jaar door.) Het bericht dat Gullit in 1990 een bloempot naar het hoofd van Beenhakker gooide, klopte niet, maar dat maakte de kwestie er niet minder interessant om.

Dinsdag verspreidde het eerbiedwaardige tv-programma NOVA een persbericht. Bayern München maakt excuus aan Johan Cruijff, was de kop. Zulke persberichten zijn niet ongewoon: ze dienen om kijkers te lokken. Dat zal gelukt zijn, want overal dook het bericht op.

Cruciaal is de vraag waarom Bayern München tot het einde toe Ajax over de kling joeg en uiteindelijk met 8-0 won. Dat heeft NOVA ontdekt. Volgens NOVA.

De ontvangst op Schiphol was slecht. Er stond geen bus klaar en niemand van Ajax had de moeite genomen de ploeg te ontvangen. Met de sfeer in het stadion was ook het een en ander mis, volgens Rummenigge. Hij scoorde vier keer op deze gedenkwaardige avond. Het was niet erg aardig van ze, vinden de spelers nu.

Dat dit allemaal al jaren bekend was, hebben de onderzoeksjournalisten van NOVA niet ontdekt. Ze hadden op internet de omvangrijke reconstructie van Hans Janssen kunnen vinden (2003) of een stukje uit deze krant erbij kunnen pakken uit hetzelfde jaar.

Daarin staat bijvoorbeeld dat de Duitsers het op deze als feest bedoelde avond niet zo heel geslaagd vonden dat ze voor Nazi-Schweine werden uitgescholden. Dampf machen, verordonneerde de woedende aanvoerder Paul Breitner. Gelijk had hij.

De tweede grote kwestie van de week werd aangeslingerd door De Telegraaf en werd groots aangekondigd op de voorpagina: ‘Beenhakker: Gullit smeet bloempot naar mijn hoofd’.

De krant ontdekte de internationale scoop op Trinidad, waar Beenhakker de voetballers van Trinidad & Tobago klaarstoomt voor het WK. De primeur zou verscholen zitten in een boek over bondscoaches dat twee verslaggevers van NRC Handelsblad hebben geschreven.

Ingewikkeld, deze kwestie, maar zeker opzienbarend, ook zestien jaar na dato. Jammer dat Gullit de beschuldiging van Beenhakker weglachte en dat niemand die op 14 juni 1990 in Sardinië in het hotel van het Nederlands elftal verbleef, zich iets kan voorstellen bij deze nieuwe versie van de gebeurtenis.

Dat is goed verklaarbaar, want er klopt niets van. Wat er in San Elena precies gebeurde, is al vaak en uitgebreid uit de doeken gedaan.

Het ging, om te beginnen, om een gehavende neus. Toen Beenhakker met deze gehavende neus op een persconferentie verscheen, maar er geen goede verklaring voor gaf, begon iedereen te speculeren. Hij zou, straalbezopen, van de trap of uit bed zijn gevallen, of hebben gevochten met assistent Nol de Ruiter, of getroffen zijn door een asbak.

Beenhakker zei er tegen de pers slechts het volgende over: ‘Gisteren had ik een werelddag. Eerst dertig gulden met kaarten verloren, vervolgens nog even gevochten.’ Het citaat staat in een mooi verhaal dat Frans Oosterwijk in juli 2005 schreef voor Johan. (Verplichte kost trouwens voor iedereen die wil begrijpen waarom Marco van Basten als bondscoach zoveel waarde hecht aan een goede sfeer, een goede organisatie en een goede relatie met de media.)

Dat had Don Leo natuurlijk beter niet kunnen zeggen, dat hij ‘even had gevochten’, omdat de spanning in Italië zó hoog opliep dat het niemand had verbaasd als een speler of assistent-trainer hem op eens flink op zijn neus zou hebben getimmerd.

Maar de waarheid was minder spectaculair: in een balorige bui gooide Beenhakker een bloempot(je) naar Piet Lagarde van sponsor Adidas. Die gooide het terug, maar Beenhakker lette niet op. In de Volkskrant van 26 februari 2005: ‘Ik kreeg dat potje vol op mijn aangezicht. Het deed best zeer. Eigen schuld natuurlijk. Als je niet naar de bal kijkt, gaat het fout. Dat bleek ook toen weer.’

De Telegraaf gaf woensdag een passend slot aan de affaire door een foto te plaatsen waarop Beenhakker en zijn assistent Wim Rijsbergen poseren met een bloempot.

Maar verwarring werd er toch weer gezaaid, op vrijdag toen een een stukje verscheen over een boek van Guido Derksen, De snor van Guus. Volgens de toenmalige elftalbegeleider Akemann zou Beenhakker het slachtoffer zijn geworden van een ananas.

Een ananas. Zo gaat het vaak: als je eindelijk denkt dat je het begrijpt, gebeurt er iets dat alles in de war schopt.

Paul Onkenhout

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden