sportNederland-Polen

Bassende stem en een echt doelpunt

Na een pauze van negen maanden kwam het Nederlands voetbalelftal in actie voor de Nations League. Het was een stroef begin, in Amsterdam tegen Polen (1-0). Maar gaandeweg begon het spel toch steeds meer te vloeien. 

Frenkie de Jong draait weg bij Mateusz Klich.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

In de ijselijke stilte van de Johan Cruijff Arena bleek de aanvoerder een echte aanvoerder. Het doelpunt was een echt doelpunt. Nederland versloeg Polen (1-0) in de eerste wedstrijd van de Nations League. Het spel was verdienstelijk.

Een beslissend doelpunt, zo van de tekentafel van de training geplukt. De pass van Frenkie de Jong, een beetje links vanaf het centrum gegeven, diagonaal, met wat tegeneffect. Het terugleggen door Hans Hateboer, de rechtsback op papier die zich terugvond op de achterlijn. Tenslotte het in het doel lopen van de bal door Steven Bergwijn. Niet te verdedigen. En dan het typerende juichgebaar van de tijdelijke bondscoach Dwight Lodeweges. Diens herkenning. Zo van: hé, daarop oefenen we nou. Twee armen in de lucht. Onderwijl hoi roepen.

Zonder wortelmannen

Het was even wennen, vrijdag in Amsterdam. Interlandvoetbal zonder wortelmannen. Zonder dweilorkest. Zonder spandoeken uit Margraten en Waarland. De voetballers van het Nederlands elftal waren teruggeworpen op het voetbal zelf en dat was vanaf de perstribune, zonder rare geluidsbanden met neplawaai, toch apart om te beleven. Het moet alleen niet eeuwig duren, want voetbal is op deze manier een klinische bedoening die zo niet lang kan overleven. Ergens moet een eind komen aan de coronabeperkingen.

De cadeautjes op zo’n avond: de bassende stem van Virgil van Dijk, de aanvoerder die zijn stem verheft. Het schot van Frenkie de Jong op de paal, in de letterlijk laatste seconde voor rust, na het heerlijke passje van Memphis Depay. Bal op de borst, draaien, schieten met links. Pling. Dat geluid, soms mooier dan het geritsel van het net. Hoewel? Het stond nog 0-0 en de wedstrijd schreeuwde om een doelpunt.

Mooi in de stilte was dus de overheersende stem van de aanvoerder. ‘Lijn op afstand’, bij het neerzetten van de defensielijn. ‘Jaja’, als hij druk naar voren wilde. ‘Zo ja’, als Van Dijk tevreden was. En de verwensingen naar de scheidsrechter als die te veel toeliet, want qua fysiek was het een pittige wedstrijd.

Aanvoerder Virgil van Dijk tussen twee Poolse spelers.Beeld AP

Stug Polen

Het was moeilijk voetballen voor de ploeg van Lodeweges, de eerste interland in een maand of negen, de eerste ook na het vertrek van Ronald Koeman naar Barcelona. De Polen verdedigden met twee lijnen en streefden naar succes via de tegenaanval. Ze lieten Oranje de bal vrijwel ongestoord van links naar rechts transporteren, of naar achteren, en ook weer van rechts naar links, maar ze stonden weinig diepte toe. En het duurde meestal net te lang bij Nederland, dat verplaatsen van de bal. Of de pass was net verkeerd, of te zacht, of achter de man.

Joël Veltman was door het ontbreken van menig verdediger de degelijke kompaan van Van Dijk in het verdedigingscentrum. Hans Hateboer op rechts en Nathan Aké op links waren halve vleugelaanvallers. Omdat rechtsbuiten Bergwijn steeds naar binnen trok, was voor Hateboer veel ruimte te vullen, maar de revelatie van Atalanta Bergamo is geen man van oneindige voorzetten of passeerbewegingen. Hij zocht geregeld weer de weg terug, zodat terreinwinst verloren ging. Maar uiteindelijk viel dus de goal uit deze aanpak, met Hateboer en Bergwijn.

Oranje speelde gepassioneerd, maar het veldspel vloeide na rust beter dan daarvoor. Polen hinderde Frenkie de Jong handig in de opbouw, vanaf linkshalf, vaak diep op eigen helft. Het spel van De Jong bleef overigens een genot voor het oog. De manier waarop hij wegdraait en snelheid brengt, is een geweldige meerwaarde. Marten de Roon onderschepte weer oneindig veel ballen met zijn lange benen. Opvallend was dat slechts één linksbenige speler was opgesteld: Nathan Aké, een van de beteren. Voorin vielen Quincy Promes en Bergwijn, afgezien van zijn doelpunt, niet zo op en trok Memphis Depay het spel naar zich toe, met fysieke kracht, technische snufjes en spelhervattingen. Soms was hij net even te nonchalant, maar het is begrijpelijk dat menig club hem begeert. Zijn creativiteit en lef zijn onontbeerlijk om een hechte defensie kapot te spelen.

Zonder Lewandowksi

Polen, zonder de vakantie vierende spits Lewandowski, is een uitstekend elftal, met topspelers als Zielinski, Krychowiak, Piatek, die doelman Cillessen met een schot op de proef stelde, Klich en natuurlijk doelman Szczesny. Het is verleidelijk om de Oost-Europeanen lager in te schatten dan Oranje, maar de ploeg is ervaren en was, in tegenstelling tot Nederland, actief tijdens de laatste twee eindtoernooien, waarbij Polen in de kwartfinale van het EK 2016 na strafschoppen van de latere winnaar Portugal verloor.

En Polen verloor vrijdag dus verdiend van Nederland, door dat ene doelpunt in de tweede helft, die wat opener was dan het spel voor rust. Maandag ontvangt Oranje de tweede tegenstander in de Nations League, het toernooi dat oefenvoetbal moet doen vergeten en dat nog een achterdeurtje kan openen naar het WK van 2022, mocht dat nodig zijn. Italië is dan tegenstander.

Steven Bergwijn heeft het enige doelpunt voor Nederland gescoord tegen Polen, op aangeven van Hans Hateboer.Beeld ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden