Baggio dringt Salas nog net uit hoofdrol

Italië - Chili leek tot vijf minuten voor het eind de wedstrijd van de wervelende nieuweling, Marcelo Salas. De Chileense hoogspringer maakte de twee doelpunten die het als altijd luizig acterende Italië opnieuw een mislukte start bij het wereldkampioenschap leken op te leveren....

JOHN VOLKERS

Van onze verslaggever

In de wegtikkende seconden van het enerverende duel werd Salas als man van de wedstrijd evenwel afgetikt door Roberto Baggio. De Italiaanse routinier, 31 inmiddels, schoot de eigenhandig afgedwongen strafschop achter doelman Tapia en bood zijn elftal een late ontsnapping: 2-2. Een nederlaag had Italië dichtbij de gevreesde achtste finale tegen titelverdediger Brazilië gemanoeuvreerd.

Het trapje van elf meter, waar Tapia nog een paar vingers tegenaan kreeg, zou normaal niet zoveel opzien baren. De internationaal machtige Italianen krijgen op grote toernooien altijd wel een paar penalty's; de Nigerianen hebben zo hun herinneringen.

De aard van het vergrijp, handspel van Fuentes in het strafschopgebied, was niet overtuigend. Je kunt je afvragen waar de brave Chileen de armen dan had moeten laten toen Baggio de bal voor een voorzet van de rechtervoet deed vertrekken.

Alle opwinding rond de elf-metertrap had echter vooral met de combinatie Baggio-en-strafschop te maken. Sinds 17 juli '94 hebben die twee woorden een extra lading. Op die dag, in de Rose Bowl te Pasadena, miste de man met de zuiverste trap van de Serie A de beslissende penalty in de WK-finale tegen Brazilië. De droom werd een nachtmerrie, een incubo, toen de bal over de lat vloog.

'Missen of raken, dat is de essentie van het voetbal', becommentarieerde Baggio later gespeeld koel. Regelmatig verklaarde hij uit te zien naar een nieuwe kans op zo'n beslissing van elf meter in de WK-finale. Zonder vrees zou hij achter de bal plaats nemen.

Maar daartoe moest Baggio wel eerst een plaats in de Italiaanse selectie afdwingen. Na het WK van '94 speelde de Goddelijke Paardenstaart nog slechts drie interlandwedstrijden. Van '95 tot '97 was hij uit beeld. Hij moest weg bij Juventus, verloor zijn vorm bij AC Milan dat 25 miljoen voor hem over had en werd vorig jaar door Parma genegeerd.

Voor een zacht prijsje belandde Baggio bij het kleine Bologna, waar hij wel aan spelen toekwam. 'Ik moet wel, wil ik kans hebben op het WK te komen.' Bij Bologna knipte Baggio de staart af en scoorde 22 keer. Elf maal mocht hij in de competitie van elf meter schieten. Hij miste nooit.

Verrassend genoeg haalde bondscoach Cesare Maldini hem terug voor zijn 48ste interland. Baggio gold als tweede keus achter het geblesseerde talent Del Piero. Zola werd gepasseerd, omdat hij kritiek had uitgeoefend op de coach. Dat zijn zaken die de voormalige jeugdcoach Maldini niet accepteert.

Baggio is geen man met een grote mond. De boeddhist wordt in eigen land als een halfzacht ei beschouwd, kreeg wegens vele blessures de bijnaam 'de man met de zijden spieren' en werd uitgelachen toen hij in 1990 weigerde voor Juventus een strafschop te nemen. Hij wilde zijn oude ploeg, Fiorentina, die pijn niet aandoen.

Gisteren nam Baggio uiterst gretig plaats achter de bal, toen de Nigeriaanse arbiter Bouchardeau die op de stip deponeerde. Het was een late kans en het was opvallend dat Baggio er nog voor in aanmerking kwam. Na een goed begin, waarin hij met een subtiele voetbeweging Vieri de 1-0 had aangegeven, was de nummer 18 gelijk de andere tien van zijn team weggezakt.

In de tweede helft kreeg hij nog een kans, maar stuitte hij op Tapia. Daarna kwamen nieuwe aanvallers als Chiesa en Inzaghi in het veld om het gestrande elftal vlot te trekken - Maldini werd zowaar dapper - maar Baggio mocht blijven staan. Vieri, de sterkste man van de Azzurri, kon daarentegen inrukken. Het leek een weinig sterke zet van Maldini. Het geloof in Baggio werd echter beloond.

De late 2-2 haalde de aandacht weg van de verrassend sterke verrichting van de Chilenen die in hun gelederen een in koude streken geharde kopspecialist meebrachten. Marcelo Salas komt uit Patagonië, het zuiden van Chili waar het leven geen luxe kent.

De jongeman heeft in Zuid-Amerika een komeetachtige carrière gemaakt. En zijn normale gemiddelde van 0.72 (123 goals in 169 wedstrijden), eentiende lager slechts dan dat van Ronaldo, overtrof hij verre bij zijn eerste WK-optreden.

In de blessuretijd van de eerste helft sloeg Salas als een kat toe, toen een hoekschop via Zamorano, zijn compaan, en de sterke Reyes in zijn richting rolde (1-1). De 2-1, kort na de hervatting, kwam tot stand omdat de 1.73 kleine spits ver boven zijn bewaker Cannavaro uitsprong en koppend de uiterste hoek vond.

Er waren slechts enkele Italianen uiterst content met het vertoon van Salas; dat waren de directeur (Velasco) en de coach (Eriksson) van Lazio Roma. Zij trokken voor transfersom, salaris en handgeld van de River Plate-speler 43 miljoen dollar uit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden