Badmintonspeler Van Soerland stopt als international

Bondscoach Martijn van Dooremalen kan geen beroep meer doen op Joris van Soerland. De 25-jarige badmintonner beëindigt zijn internationale carrière....

Van onze badmintonmedewerker

AMSTELVEEN

Enkele jaren geleden had Joris van Soerland nog een florissante toekomst als topbadmintonner voor zich. Zijn stijging op de internationale ranglijsten was spectaculair. Nadat hij bij de NK van 1996 op de tweede plaats was geëindigd, wees hij de nummer één, Jeroen van Dijck terug bij het nationale Masters-toernooi. Twee jaar later vertoeft Van Dijck in de mondiale top-tien en is zijn vroegere rivaal gedoemd zijn sportieve aspiraties te beperken tot de vaderlandse Topliga.

Eind november 1996 bleek Van Soerland een geperforeerde blinde darm te hebben. Vijf dagen lag hij in coma. 'Nadat ik genezen was verklaard, had ik het idee dat ik op mijn oude niveau zou kunnen terugkeren. Maar na het Franse en het Oostenrijkse Open liep ik een hamstring-blessure op. Het werd me toen van alle kanten duidelijk gemaakt dat ik als enkelspeler de top niet meer zou halen. Mijn lichaam had te veel klappen gekregen.'

Van Soerland besloot een 'tweede carrière' als dubbelspeler te starten. 'Dat is iets minder zwaar en je speelt ook wat minder partijen.' De partner die de bondscoach voor hem op het oog had, Chris Bruil, koos echter voor het gemengd dubbelspel als tweede spelsoort en zodoende kwam Van Soerland terecht bij 'tweede keus' Norbert van Barneveld.

Door deze nieuwe onzekerheid sloop de twijfel opnieuw in zijn hart. 'Ik was aanvankelijk van plan om een baantje van twintig uur te zoeken en daarnaast te blijven badmintonnen. Maar toen ik een fulltime baan kreeg aangeboden, ben ik serieus gaan nadenken over helemaal stoppen als international.' Hij had enkele maanden nodig om de knoop definitief door te hakken.

Van Soerland blijft nog wel op nationaal niveau badmintonnen. Hij gaat een keer of twee per week trainen bij zijn club Van Zijderveld. Daarnaast zal hij een beetje gaan fitnessen en squashen. En hoewel hij het af en toe nog wel een beetje moeilijk heeft dat zijn droom om een 'wereldbadmintonner' te worden in duigen is gevallen, is het goede nieuws wat hem betreft toch overheersend: hij wordt begin volgend jaar vader, staat niet langer onder controle van de artsen en constateert met tevredenheid dat 'mijn maatschappelijke carrière op de rails staat. Zou ik dan nog moeten klagen? Ik dacht het niet.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden