NieuwsStart WK baanwielrennen

Baanrenners willen op WK mentale tik uitdelen

Aan zelfvertrouwen in de Nederlandse selectie van baanwielrenners ontbreekt het bepaald niet in de aanloop naar de wereldkampioenschappen, van woensdag tot en met zondag in Berlijn. Een wereldrecord op de teamsprint, waarom zou het niet kunnen? Is er iemand die twijfelt aan alweer een handvol titels?

Van Kirsten Wild, hier na het gewonnen omnium op de WK van 2019 in Polen, wordt veel verwacht. Beeld EPA

Maar het draait om meer dan alleen eremetaal op het velodroom op de grens van de wijken Prenzlauer Berg en Friedrichshain. De renners willen de laatste kans aangrijpen om nog maar eens een mentale tik uit te delen aan de concurrentie. De eerstvolgende en allerbelangrijkste confrontatie is voorzien op de Olympische Spelen in Tokio. Van de baanrenners wordt daar een substantieel aandeel in de Nederlandse goudoogst verwacht; het begrip hofleverancier is gevallen. Sprinter Jeffrey Hoogland deinst niet terug voor de verantwoordelijkheid. ‘We willen laten zien dat we er stáán.’

Het optimisme laat zich gemakkelijk verklaren. De renners, en zeker de mannen die het in een beperkt aantal ronden moeten klaarspelen, domineerden zowel tijdens de WK vorig jaar op de overdekte wielerbaan van Pruszków, Polen als op de EK half oktober in Omnisport, Apeldoorn. Er was onder meer goud op de teamsprint, op de sprint en op de keirin. Tel daarbij de medailles op die Kirsten Wild, zij vooral, en Jan-Willem van Schip op de duuronderdelen bijeen fietsten en dan wordt het lastig niet te geloven in eigen kunnen.

In wedstrijden om de wereldbeker na de EK in Apeldoorn tankten de sprinters nog wat bij. Overal waar ze deelnamen, bleken ze op de teamsprint niet te kloppen. Op de individuele sprint moesten Harrie Lavreysen en Hoogland het in de finale het altijd onderling uitvechten, met eerstgenoemde telkens als winnaar. Alleen op de keirin wisselde het resultaat nogal eens: één keer winst voor Lavreysen, één keer een derde plaats voor Matthijs Büchli. Maar het onderdeel, waarbij zes renners eerst drie ronden achter een derny afleggen alvorens ze voor de winst gaan sprinten, is van alle disciplines dan ook het moeilijkst te voorspellen.

Lichtpunt was ook dat bij de vrouwensprinters op de valreep progressie kon worden opgetekend. Bondscoach Hugo Haak besloot dat Laurine van Riessen en Shanne Braspennincx zich vooral moesten gaan concentreren op de individuele onderdelen in plaats van de teamsprint. Dat betaalde zich al meteen uit. Eind januari, in Milton, was Van Riessen op zowel de keirin als de sprint de snelste.

Al deze bemoedigende signalen ten spijt, het verleden op de Spelen leert dat de voorgeschiedenis zelden allesbepalend is. Meermalen is gebleken dat vooral de Britten telkens weer vanuit betrekkelijke luwte erin slagen te pieken op de momenten die er het in deze sport het meest toe doen. Aannemelijk is dat ze in Berlijn toch iets van hun werkelijke potentie gaan prijsgeven. Op de EK in Apeldoorn kropen ze op de teamsprint al wat dichter naar de wereldkampioenen toe. Er zal ook worden gekeken naar de Australiërs, in Pruszków vlak achter Nederland in de medaillespiegel. Dat sprinter Matthew Glaetzer geblesseerd heeft moeten afzeggen, is wel een aderlating voor de selectie.

Het materiaal is intussen ook een factor geworden. In Apeldoorn debuteerde de nieuwe baanfiets van de Nederlanders, de Koga Kinsei, stijver en aerodynamischer dan de voorganger, de Kimera. In Duitsland volgt komende week het antwoord als naar verwachting het eind oktober gepresenteerde product van de Britten breed zal worden ingezet, het resultaat van een samenwerking tussen Hope Technology en Lotus Engineering. Wie weet volgen er nog snufjes met pakken en schoenen. Jason Kenny, zesvoudig Olympisch kampioen en azend op nog een titel in Tokio die hem in eigen land recordhouder zou maken, verklaarde in Apeldoorn onder de indruk te zijn van de thuisrijders. Hij klonk ook zelfverzekerd toen hij zei dat de aanpak van zijn team tot dusver altijd heeft gewerkt.

De blik van de Nederlanders is voor de krachtmeting in Berlijn niet alleen naar buiten gericht. Intern is het dringen. Bondscoach Haak koos voor Roy van den Berg als starter op de teamsprint in Berlijn, maar hij heeft voor Tokio ook Nils van ’t Hoenderdaal achter de hand. Op dezelfde specialiteit vechten Büchli en Hoogland nog voor de positie als afmaker, al is laatstgenoemde bijna altijd sneller. Het is denkbaar dat ze op de Spelen beiden worden ingezet als er ruimte ontstaat door in de wegwedstrijd een wielrenner te offeren voor een baanrenner. Als de KNWU daartoe op basis van het resultaat in Berlijn besluit, kan er nog een scheutje aan zelfvertrouwen worden gewonnen. Tegelijkertijd zal de druk toenemen. Zo’n offer schept ook verplichtingen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden