Atletiekploeg gebrand op revanche tijdens sterk bezet EK

Ooit, in een grijs verleden, vormden de Europese kampioenschappen het belangrijkste atletiektoernooi na de Olympische Spelen. Sinds in 1983 door de IAAF een wereldkampioenschap werd geïntroduceerd, verkreeg het EK een minder prominente positie op de internationale sportkalender....

Van onze verslaggever

Rolf Bos

BOEDAPEST

Het evenement dat vanaf vandaag voor de zeventiende maal plaatsvindt, voor de tweede maal na 1966 in Boedapest, is bovendien ingeklemd tussen een aantal grote en lucratieve Golden League-wedstrijden, waaraan de gehele wereldtop deelneemt.

Die toppers krijgen nu even rust. De Europese sporters mogen strijden op hun eigen onderonsje, zonder het gevaar te worden weggeblazen door Amerikaanse of Caribische sprinters, of te worden gedubbeld door Afrikaanse lange-afstandsatleten.

Maakt dat de EK tot een tweederangstoernooi?

Ja en nee.

Ja: in 1983, tijdens de eerste WK, wonnen de Europeanen driekwart van alle gouden medailles. Vorig jaar, bij de WK in Athene, gingen ze met minder dan de helft naar huis. Het gaat dus bergafwaarts met de Europese atletiek - maar let op: het beeld is vertekend. De val van de Muur, en het verdwijnen van de geprogrammeerde doping-cultuur in de DDR en de rest van het communistische Oosten was mede oorzaak van de verschuiving.

Nee: een groot aantal wereldtoppers, afkomstig van het oude continent, zal in Boedapest aanwezig zijn. Atleten als Jonathan Edwards, Svetlana Masterkova, Colin Jackson, 'Deen' Wilson Kipketer, Dieter Baumann, Gabriela Szabo en Fabian Roncero zullen voor honderd procent geconcentreerd, daartoe extra gemotiveerd door nationale bonden en sponsors, in het gerenoveerde Nép-station verschijnen.

Slechts een enkeling, zoals polsstokhoogspringer Sergej Boebka, laat de EK (opnieuw) aan zich voorbijgaan.

In 1934 werden de Europese kampioenschappen voor het eerst gehouden. De Nederlandse sprinter Chris Berger won in Turijn tweemaal goud, op de 100 en 200 meter.

Vier jaar later evenaarde Tinus Osendarp dat wapenfeit in Parijs.

In datzelfde jaar veroverde ook Fanny Blankers-Koen haar eerste Europese medaille. Nadien, tot en met 1950 behaalde de vliegende huisvrouw, die dit jaar tachtig werd, in totaal acht Europese medailles, waarvan vijf in de mooiste kleur. Op de eeuwige EK-ranglijst hoeft Blankers-Koen slechts de Poolse atlete Irena Szewinska, thans IOC-lid, voor zich te dulden.

Op de totale medaillespiegel van de afgelopen zestien EK's prijkt Nederland op een dertiende plaats, met 38 medailles, waarvan veertien maal goud. De laatste gouden plak werd gewonnen door Gerard Nijboer in 1982. Voor andere gouden medailles moeten we verder terug in de tijd, naar Gerda Koudijs (1946, verspringen), Gerda Kraan (1962, 800 meter) en Wim Slijkhuis (1950, 1500 meter).

Het worden welhaast nostalgische overpeinzingen, erg verwend is de Nederlandse atletiekliefhebber de laatste jaren niet. Erik de Bruin behaalde acht jaar geleden in Split zilver met de discus, vier jaar geleden beleefde een uitzonderlijk grote ploeg (van 25 leden) een afgang in Helsinki met niet meer dan twee finaleplaatsen.

We zijn destijds te lankmoedig geweest in ons selectie-beleid, oordeelde Paauw vorige week bij de presentatie van de Boedapest-ploeg, over het echec van Helsinki. De beuk ging er na 1994 in, er kwam een speerpuntenbeleid en het systeem van richtprestaties werd geïntroduceerd. De resultaten bij de WK in Athene (1997) vertoonden al een stijgende lijn, op het lagere Europese niveau rekent Paauw deze week op zeven finale-plaatsen, een verwachting die realistisch genoemd mag worden.

De ploeg telt twintig mannen en vrouwen. Na het wegvallen van routinier Marko Koers, ligt de rol van vaandeldrager op de schouders van hordenloper Robin Korving. Diezelfde Korving werd vier jaar geleden overigens nog door Paauw aangewezen als een van de atleten die in Helsinki bedroevend hadden gepresteerd.

Het kan verkeren, zeker in de topsport. Korving is in vier jaar tijd een volwassen atleet geworden, die dit seizoen het genoegen smaakt met de 'grote jongens' te mogen meedoen. En, het zegt nog iets over het lilliputter-niveau van de vaderlandse atletiek, de pupil van de eigenzinnige Ineke Bonsen is de enige van de Nederlandse ploeg die op dat podium wordt geïnviteerd.

Met zijn Nederlandse record van 13,20 moet Korving op Europees niveau alleen de Brit Colin Jackson voor zich dulden. Een tweetal Duitsers, Falk Balzer en Florian Schwartzhoff, zit dicht in de buurt. De vraag is, hoe de atleet zich op een groot toernooi zal houden, met mentaal ook uitputtende series - maar dat geldt ook voor zijn concurrenten, incluis de ervaren Jackson. De 110 meter horden blijft een bijzonder lastig, en daarom zo intrigerend, onderdeel.

Andere finale-kandidaten zijn Corrie de Bruin, die, nu haar schoonzusje zwemster Michelle Smith-De Bruin ook al van dopinggebruik wordt beschuldigd, wraak op de gehele wereld kan nemen, de nuchtere Kamiel Maase, die op de 10.000 meter vanavond meteen al een 'finale' zonder Afrikanen loopt, de onberekenbare Stella Jongmans, de ongrijpbare Ester Goossens, de nieuwe Nederlander Troy Douglas en de Benjamin van de ploeg, Gert-Jan Liefers.

Liefers, die als junior alles won, óók Europese titels, blijft iedereen verbazen. Vorige week knabbelde de Apeldoorner bijna drie seconden van zijn beste tijd op de 1500 meter af, waarna hij met zijn tijd (3.34,98) meteen de Europese toptien binnensloop. Met zijn sterke eindsprint kan de 19-jarige student economie in langzame, tactische toernooiraces wel eens voor dé verrassing van dit EK gaan zorgen. Na al die donkere jaren kan de Nederlandse atletiek wel weer eens een lichtstraaltje gebruiken.

Op de mondiale maandlijsten van de IAAF prijkt naast Korving slechts één andere Nederlander in de hoogste Europese top. Patrick van Balkom denderde in het Belgische Oordegem in juli naar een nog niet verwachte 20,37 op de 200 meter. Slechts de Brit Douglas Walker was als Europeaan sneller.

De concurrentie op dit dubbele sprint-onderdeel is groot (met Grieken, Grieks-Cyprioten, Italianen, een enkele Belg), maar de finale haalbaar. Een ding is zeker: de tijden van Berger en Osendarp zullen in Boedapest niet herleven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden