Reportage Atletiektrainer Vince de Lange

Atletiekcoach De Lange maakt nu bonbons: ‘Ik woonde op beton. Geld voor vloerbedekking had ik niet’

Dat sportcoaches weinig verdienen, zoals deze week uit onderzoek bleek, is geen nieuws voor atletiekcoach Vince de Lange. Na de Spelen van Rio in 2016 moest hij zich laten omscholen tot chocolatier. ‘Het is hier altijd 19 graden, een mooie temperatuur om chocola in te maken. Ik stam wel uit de topsport hè.’

Coach Vince de Lange met tienkamper Eelco Sintnicolaas, tijdens de EK atletiek van 2016 in Amsterdam. Beeld Soenar Chamid / Hollandse Hoogte

Op zijn financiële dieptepunt at atletiektrainer Vince de Lange alleen nog maar kapucijners en friet. Daar hield de voormalige trainer van tienkamper Eelco Sintnicolaas het wel een tijdje mee vol als hij weer eens concludeerde dat zijn passie voor de sport hem bankroet had gemaakt.

Hij is niet de enige die het moeilijk heeft gehad. Sportcoaches en trainers in Nederland vinden hun salaris en carrièreperspectief slecht, blijkt uit onderzoek van Jan Willem van der Roest van de Universiteit Utrecht, die samen met het Mulier Insituut sporters, coaches en technisch directeuren ondervroeg. Trainers kunnen bijna geen betaalde baan krijgen en kijken jaloers naar landen als de Verenigde Staten, waar hun collega’s wel fulltime aan de slag kunnen.

Het is een bekend verhaal voor De Lange, die zich heeft laten omscholen tot chocolatier toen de bond geen baan meer voor hem had na de Spelen van Rio in 2016. Hij maakt nu geen atleten meer, maar bonbons. Waarom? ‘Heel simpel. Naast sport was ik ook gek op chocola en koffie.’

De voormalig bondscoach atletiek op Papendal staat nu elke dag in zijn winkel Bijzondere Bonen in Apeldoorn. Twee jaar geleden vond hij in een voormalige Toko, tussen kledingwinkel ‘Hippe mensjes kidsfashion’ en bloemenzaak ‘Margriet bloemen en sfeer’, de perfecte plek voor zijn tweede carrière.

Groene cacaoboter

Hij heeft zijn oranje trainingspak omgeruild voor een zwarte koksbuis. Alleen de witte sneakers onder zijn donkerblauwe spijkerbroek verhullen een vorig leven in de topsport. Op deze druilerige maandag smeert hij de mallen van zijn bonbons in met witte en groene cacaoboter. Het zijn de huisbonbons voor een restaurant in de buurt. ‘Hier’, zegt zijn vrouw Femke die samen met hem de zaak runt, terwijl ze een mislukt chocolaatje met een kleine deuk erin aangeeft. ‘Maar je moet wel van Matcha houden, anders vind je ’m niet lekker. Dat is poeder van groene thee, maar dan zonder de nerf. Super gezond.’

Met 19 graden is het aan de frisse kant in de zaak. ‘Klimaatbeheersing’, legt De Lange uit. ‘Ik stam wel uit de topsport hé, ik ben geen standaard chocolatier. Het is hier altijd 19 graden, een mooie temperatuur om chocola in te maken. Ietsje kouder zou nog beter zijn, maar dit is net hanteerbaar voor de klanten.’

Vince de Lange als bonbon maker

In 2001 was hij voor de eerste keer platzak. ‘Het geld was toen echt op bij mij. Ik woonde op beton. Geld voor vloerbedekking had ik niet. Twintig jaar geleden had je echt niets. Er was geen geld in de atletiek. Ik was één van de weinigen die fulltime zijn ding deed. Het waren maar fooitjes wat je kreeg. Een vrijwilligersbijdrage. Toen had je pas recht op mopperen.’

Als coach van de getalenteerde meerkampers Chiel Warners en Bart Bennema moest hij in die tijd rondkomen van zo’n 10.000 gulden (4.500 euro) per jaar. Dat was zo weinig dat hij geen belasting hoefde te betalen. Er bleven schulden over. De Lange stapte er tijdelijk uit om de boel op orde te krijgen.

Oude liefde

Hij werd onder meer technisch directeur bij de Nederlandse Waterski en Wakeboardbond en de Taekwondo Bond Nederland. Toen talent Eelco Sintnicolaas op zijn pad kwam, besloot hij terug te keren naar zijn oude liefde. Hij werd er nooit rijk van, ook al bereikte hij grote successen met de tienkamper die in 2010 zilver won op de EK in Barcelona. Sintnicolaas werd uiteindelijk ook zijn zwager, omdat De Lange een relatie kreeg met zijn zus Femke.

In 2011 was de financiële malaise eindelijk over. Toen nam de bond de trainer in dienst en kon hij de meeste bijbaantjes opzeggen om zich meer op de sport te richten.

De Lange vraagt zich nog steeds af waarom het lidmaatschap bij atletiekverenigingen zo goedkoop is. Meer dan een paar tientjes per kwartaal wordt er niet gevraagd. ‘Bij een goede fitnessschool betaal je al snel 80 euro per maand. Daar krijg je minder begeleiding dan bij een goede atletiekvereniging. Je zou een systeem moeten bedenken waarbij je uren kunt kopen. Dan kun je de trainers een normaal bedrag geven. Stel, een jonge trainer krijgt 1.500 euro per maand. Geen vetpot, maar dan durf je er misschien wel in te stappen.’

Terwijl hij vertelt over zijn atletiekverleden, graait De Lange in een zak met kleine stukjes chocola. Hij laat ze in een bak glijden die hij verwarmt. Als de chocola gesmolten is, moet het weer afkoelen. De Lange blijft er met een spatel in roeren. ‘Door de beweging krijg je meer bètakristallen. Dat is fijn, want dan krijg je een mooie glans op je chocola. De bonbon wordt zo knapperiger.’

Net als in de topsport draait het maken van bonbons om details. Sommige dingen mist De Lange wel van zijn leven in de topsport. De verre reizen vond hij prachtig. Sinds de opening van de zaak is een vakantie er nog niet van gekomen. Geen tijd en geen geld, al kan hij inmiddels rondkomen van de winkel. Die vakantie komt wel een keer. ‘We hebben het hier ontzettend goed in Nederland. Vakantie is een luxe. Dan ga je een paar keer niet, nou en?’

Wie hem goed kent, ziet nog wel een sporthint bij Bijzondere Bonen.

Op trainingen of wedstrijden in Lissabon propte de coach zich altijd helemaal vol met de Portugese delicatesse pastéis de nata. De smaak stopte hij in een glanzend groen exemplaar met eetbaar bladgoud.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden