Atlético-coach Simeone wacht strijd met zijn eigen persoonlijke demonen

Voor Diego Simeone is de Champions League-finale meer dan een voetbaleindstrijd. De Argentijnse coach van Atlético Madrid wacht een confrontatie met zijn eigen persoonlijke demonen. Maar ook een gevecht tegen een decennialange vloek die rust op Zuid-Amerikaanse trainers in Europa.

Diego Simeone tijdens een conferentie in Majadahonda.Beeld reuters

Barcelona, Bayern München, misschien wel de twee beste voetbalploegen ter wereld wist Simeone met zijn tot vechtmachine geknede Atlético uit te schakelen op weg naar de Champions League-finale zaterdag in Milaan. Daar wacht nu die andere voetbalgrootheid, Real Madrid. Stadgenoot, aartsrivaal en schuldige aan Simeones misschien wel pijnlijkste nederlaag als coach.

Lissabon, 24 mei 2014, het lijkt bijna alweer een eeuwigheid geleden. Toch is twee jaar ook weer kort om het verdriet om die door Simeone en Atlético in extremis verloren finale tegen Real te vergeten. Die 'Cup met de grote oren' die binnen handbereik leek, totdat Sergio Ramos diep in blessuretijd de gelijkmaker voor Real binnenkopte. Weg hoofdprijs. Weg droom. De verplichte verlenging, waarin Real nog driemaal zou scoren, was slechts een gemene trap na.

Real-verdediger Sergio Ramos scoort de gelijkmaker tegen Atlético Madrid in de finale van de Champions League in 2014.Beeld ap

Geen revanche

Geen wonder dus dat Simeone en Atlético zaterdag reikhalzend uitkijken naar de herkansing van die verloren finale. Op een nieuwe kans om die ene Europese beker te pakken waar Atlético eigenlijk al sinds 1974 zo naar smacht. Sinds die kansloze 4-0 nederlaag tegen Bayern München in van wat toen nog de Europa Cup I heette.

Maar noem het vooral geen revanche. Simeone haat dat woord. De Argentijn heeft zijn spelers en de entourage van Los Colchoneros verboden het woord in de mond te nemen. Volgens Simeone is revanche 'een negatief woord dat doet denken aan nederlagen, aan slechte momenten'. In een vraaggesprek met UEFA.com sprak hij liever van 'nieuwe kansen'. 'Dat straalt optimisme uit, veiligheid, vertrouwen, over wat komen gaat en wat wij willen. En dat is de Champions League.'

Extreem bijgelovig

Mooie woorden van de fanatieke 46-jarige coach die zich elke wedstrijd van Atlético weer helemaal schor schreeuwt langs de zijlijn. Toch doet 'El Cholo', Simeones bijnaam en eerbetoon aan de Argentijnse voetballegende Carmelo Simeone, er dezer dagen alles aan om achteruit te kijken in plaats van vooruit. Een gevolg van Simeones extreme bijgelovigheid als het op een gunstige resultaat aankomt.

Kruisen, rozenkransen, zwarte overhemden, vingergebaren, vele manieren heeft Simeone om datgene proberen op te roepen dat hij vroeger als speler en tegenwoordig als coach zo graag doet: winnen. Alles blijft hij minutieus tot in het kleinste detail herhalen of houdt hij maniakaal hetzelfde (zijn zwart overhemd mag best bezweet zijn en stinken). Net zo lang de tovenarij Simeone en Atlético tot triomfen leidt.

Diego Simeone met zijn vriendin op bezoek bij paus Franciscus.Beeld epa

De zwarte avond in Lissabon

Bij tegenslag laat Simeones echter alles vallen. Dan moet alles anders. Ook nu op weg naar de Champions League-finale in Milaan, kijkt de Atlético-trainer naar zijn voorbereiding op de finale van Lissabon. Toen liet hij zijn spelers samenkomen op het trainingscomplex van Los Ángeles de San Rafael. Omdat Simeone dat ook zo had gedaan in 2013, in de aanloop naar de gewonnen Spaanse bekerfinale tegen Real in het Bernabéu-stadion. En die keuze in 2013 was weer ingegeven door het feit dat hij nog als voetballer ook op het trainingscomplex van Los Ángeles de San Rafael was geweest toen Atético in 1996 de Spaanse dubbel (landstitel en Copa) won.

De zwarte avond in Lissabon maakte echter een einde aan deze magische reeks. Dus besloot Simeone dat de voorbereiding op het complex van Las Rozas, waar ook het Spaanse nationale team traint, en in het eigen Vicente Calderón-stadion moest plaatsvinden. Maar meer dingen moesten anders volgens de trainer: Atlético trainde achter gesloten deuren. Er werd zonder pers in het vliegtuig naar Milaan afgereisd. Ook nog eens twee dagen voor de finale. Omdat Atlético twee jaar geleden pas een dag voor de eindstrijd naar Lissabon vertrok. En de fatale afloop genoegzaam bekend is.

In Milaan heeft Simeone Atlético zijn intrek laten nemen in het Hotel Meliá Milano. Inderdaad, hetzelfde hotel waar de rood-witten uit Madrid verbleven voorafgaand aan hun enige overwinning ooit in de Italiaanse stad. Twee jaar geleden was dat, in de achterste finales van de Champions League werd AC Milan met 0-1 verslagen.

Diego Simeone aan het werk tijdens een training in Madrid.Beeld epa

Niet weggelegd voor trainers uit Zuid-Amerika

Daar broedt Simeone niet alleen op zijn opstelling tegen Real. Dat doelman Jan Oblak, een van de minst gepasseerde keepers van Europa, zal spelen staat wel vast. Evenals het meespelen van de veel scorende Franse schaduwspits Antoine Griezmann en Fernando Torres, de teruggekeerde clubicoon die eindelijk een Europese prijs met Atlético hoopt te winnen. De vraag is hoe Simeone de 'vloek van de Zuid-Amerikaanse trainers in Europa' kan doorbreken.

Want het kampioensbal lijkt niet weggelegd voor trainers uit Zuid-Amerika. Niet dat ze nooit de belangrijkste Europese beker omhoog wisten te houden. Juist twee landgenoten van Simeone, Luis Carniglia en Helenio Herrera, wonnen als coach de Europa Cup I, de voorloper van de Champions League. Carniglia won met Real Madrid in 1958 van AC Milan en in 1959 van Stade de Reims de finale. Herrera won ook tot twee keer toe. Met Internazionale versloeg hij in 1964 Real Madrid en in 1965 het Portugese Benfica.

Twee jaar later verloor 'Il Mago' Herrera met Inter echter van Celtic. En ook nadien lukte het geen enkele Zuid-Amerikaanse coach om de grote finale te winnen. Een jaar na Herrera verloor de Braziliaan Otto Glória met Benfica kansloos van Manchester United. En de oudste Atlético-fans kunnen zich de ontgoocheling van de Argentijnse trainer Juan C. Lorenzo na de teloorgang tegen Bayern in 1974 maar al te goed herinneren.

Hopen op een mooiere afloop

Begin deze eeuw treurde Hector Cúper tot tweemaal toe na een verloren finale. Eerst moest de Argentijnse trainer in 2000 lijdzaam toezien hoe zijn Valencia werd overklast door Real Madrid. Een jaar later volgde een verlies na een zenuwslopende penaltyreeks tegen Bayern Mïunchen. Landgenoot Mauricio Pellegrino zag de beslissende strafschop gestopt worden door de Duitse doelman Oliver Kahn.

Simeone lukte het twee jaar geleden ook dus niet. Zo kon 'de vloek van Zuid-Amerikaanse trainers in Europa' zijn gouden jubileum vieren. Nu hoopt 'El Cholo' alsnog op een mooiere afloop. Ongetwijfeld heeft Simeone gekeken waar zijn voorgangers faalden. Maar ook is hij bij zichzelf te rade gegaan welke geluksbrengers Atlético dit jaar - naast een derde plaats in de Spaanse competitie - weer in de Champions League-finale hebben gebracht.

Kijk dus niet vreemd op als Simeone zaterdagavond onder meer met de wijsvinger en pink van zijn rechterhand hoorntjes maakt en met zijn linkerhand zijn linker teelbal aait. Tegen Bayern leverde het de Argentijnse coach in de halve finales van de Champions League succes op. Lukt het tegen Real weer, schrijft Simeone voetbalgeschiedenis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden