Atleten zoekende na post-olympische depressie

Het was bedoeld als een grappige opmerking. Maar hoe langer de NK in Gent duurden en hoe meer Nederlandse atleten hun verhaal deden, hoe serieuzer de ondertoon leek te worden....

Over twee weken worden de Nederlandse atleten geacht een vervolg te geven aan de goede prestaties die een halfjaar geleden bij de Olympische Spelen werden geleverd. De ereplaatsen van Athene moesten in de Spaanse hoofdstad worden omgezet in eremetaal, zeker op Europees indoorniveau.

Maar de Nederlandse top had de laatste maanden andere besognes, zo bleek in Gent. Veel atleten die Athene vorige zomer bezochten, kampten lange tijd met een post-olympische depressie.

Ze vonden de motivatie niet (Gert-Jan Liefers), begonnen pas na weken inactiviteit weer met trainen en raakten prompt geblesseerd (Bram Som, Karin Ruckstuhl). En de verhalen over mentale en fysieke ongemakken werkten soms aanstekelijk op atleten die vorige zomer niet eens olympische ervaring op mochten doen.

Alleen Jacqueline Poelman, van de olympische generatie, en Guus Hoogmoed, van de nieuwe lichting, onttrekken zich voorlopig aan de omzichtigheid waarmee wordt gewerkt. Toeval of niet, maar wel twee atleten die over twee weken hun favoriete nummer, de 200 meter, internationaal ten grave dragen. Indoor wordt het nummer geschrapt.

Mogelijk is er ook sprake van een nieuw realisme in de atletiek en twijfelen daarom zoveel atleten aan hun EK-deelname. Het mag dan het kleinste en onbeduidendste van de internationale toernooien zijn, niemand durft er nog heen als toerist zonder (top-)vorm.

De winnares van de 800 meter, Marjolein de Jong, toonde niet eens interesse. Dat ze de limiet misliep had de beslissing niet eens vergemakkelijkt, zei ze doodleuk.

Met een stalen gezicht bekende het talent dat ze een bloedhekel had aan indooratletiek, dat ze als 400-meter-hordeloopster de 800 meter véél te lang vond en dat de EK haar daarom gestolen konden worden.

Anderen vroegen zich hardop af wat ze over twee weken meer konden zijn dan alleen baanvulling. Van der Westen vond dat hij met zijn 7,75 op de 60 meter horden eigenlijk weinig in Madrid te zoeken had. Hij won dan wel, maar eigenlijk ging het met zijn carrière de verkeerde kant op.

Topatletiek en 32 uur als fiscalist bij Deloitte werken, dat ging niet langer samen. En dat zou hij ook zijn werkgever laten weten, zei hij vastberaden. Dat was in elk geval belangrijker dan een optreden in Madrid. Want zolang hij niet meer rust kreeg als atleet, zouden zijn prestaties achterblijven bij zijn eigen verwachtingen.

Zijn teamgenoot en concurrent Gregory Sedoc twijfelde zo mogelijk nog meer. Hij is dezer dagen vooral druk met het laden en ontladen van de mitrailleur die hij van de landmacht heeft gekregen.

Trainen deed de nummer twee van de NK door zijn opleiding bij defensie nauwelijks. Pas over drie maanden zal Sedoc zich weer volledig op zijn sport kunnen richten. De onttroonde kampioen op de 60 meter horden zei tijd nodig te hebben om een beslissing te nemen of hij zich aansluit bij de (voorlopig) twaalfkoppige EK-ploeg.

Datzelfde gold voor Rens Blom. Blom sprong in zijn eerste wedstrijd sinds september over 5 meter 60, maar vond zijn eigen optreden niet overtuigend genoeg om zich op te geven voor de EK.

Het leven van de polsstokspringer stond de afgelopen maanden op zijn kop. Hij kampte lange tijd met een hardnekkige schouderblessure die hij al voor Athene opliep, maar waarover hij zijn mond hield omdat hij geen paniek wenste te zaaien.

Met pijnstillers die Blom zichzelf voorschreef, hield hij de pijn onder controle. Maar na de Spelen was een doktersbezoek onvermijdelijk. Pas vijf weken geleden mocht Blom voor het eerst voluit aan de gang.

In de tussentijd werd de samenwerking met trainer Leszek Klima in Leverkusen beëindigd. Niemand zei het hardop, maar bij de groep in Duitsland was hij, nu hij beter werd dan de concurrentie, niet meer gewenst.

Blom verhuisde daarop van Leverkusen terug naar Sittard en pakte de draad op met Hans-Jörg Thomaskamp en Marc Osenberg. Makkelijk was het allerminst, vooral niet nadat het zevenjarig zoontje van Osenberg overleed aan een hersentumor.

Blom nam daarop het initiatief om geld in te zamelen voor de Stichting KiKa. Volgende week is hij bij een polsstokgala in Limburg de publiekstrekker. Dat is allemaal even veel belangrijker dan de EK indoor atletiek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden