Artiest Brown laat zien dat volley leeft

De grootste entertainer sinds jaren op Wimbledon bevestigde met zijn formidabele zege in vier sets (7-5, 3-6, 6-4, 6-4) op Rafael Nadal niet alleen dat ook een modale, 30-jarige speler zijn droom kan realiseren. Dustin Brown bewees tevens de tennissport een grote dienst door de tweevoudig Wimbledonkampioen met klassiek service/volleyspel te overmeesteren. De volley is niet dood, hij leeft. Met dank aan een baltovenaar met de dreadlocks van Bob Marley.

null Beeld getty
Beeld getty

Nadal onderstreepte de neerwaartse trend in zijn carrière door zich op Wimbledon voor de vierde keer op rij vroegtijdig naar de uitgang te laten begeleiden. Rosol (2de ronde 2012), Darcis (1ste ronde 2013) en Kyrgios (4de ronde 2014) beukten de 29-jarige Spanjaard weg vanaf de baseline. Brown speelde donderdagavond grastennis, waarmee BBC-commentator John McEnroe Wimbledon drie keer won. Hij betoverde Nadal als de oude illusionist uit een lang vergeten circus.

Service en volley, op eerste en tweede opslag; de huidige generatie kan zich bijna niet voorstellen hoe normaal het was om Wimbledon te winnen aan het net. McEnroe, Becker, Edberg, Cash, Sampras, Krajicek en zelfs Federer in zijn eerste jaren waren de grootmeesters van de op gras goddelijke combinatie van opslag en volley. Björn Borg liet al eind jaren zeventig zien dat Wimbledon ook kan worden gedomineerd door de baseliners, maar gras was het domein van de servicekanonnen.

null Beeld ap
Beeld ap
null Beeld ap
Beeld ap

Vroegere speelstijl

Ook de All England Club ging overstag om het publiek meer rally's te bieden. Het gras werd trager, de ballen eveneens. En met die trend leek het service/volleyspel een zachte dood te sterven. Onder impulsen van zijn nieuwe coach Stefan Edberg keerde Federer gedeeltelijk terug naar zijn vroegere speelstijl. Maar het is zeker twintig jaar geleden dat een tennisser consequent opliep naar het net om het punt te maken. Zo hoort het ook op Wimbledon.

Brown serveerde majestueus en dreef Nadal tot waanzin met fluwelen volley's. Na de mooiste zege uit zijn loopbaan legde hij een hand op de tattoo op zijn buik, een portret van zijn Jamaïcaanse vader. Op de tennisbaan swingt Brown als de legendarische zanger Bob Marley, No Volley, No Cry.

Op het centrecourt van Wimbledon bracht Brown tevens een eerbetoon aan het land van zijn Duitse moeder, waar hij geregeld met racisme is geconfronteerd. Op Wimbledon vertelde Brown hoe hij als kind in Nürnberg werd aangevallen door blanke jongeren met messen. Juist hij kopieerde de speelstijl van zijn illustere landgenoot Boris Becker tot in de perfectie. En manifesteerde zich als een nieuw idool.

null Beeld reuters
Beeld reuters
null Beeld ap
Beeld ap

Boze tovenaar

Dertig jaar na de eerste triomf van Becker op Wimbledon attaqueerde Brown consequent de fragiele, tweede opslag van Nadal. Telkens zag 'Rafa' de artiest met de tongpiercing en de dreadlocks als een boze tovenaar aan het net verschijnen. Alleen in de tweede set wist Nadal het aanvallende spel van Brown te neutraliseren.

Al op 5-3 in de vierde set hoefde Brown zijn racket slechts tegen de bal te leggen om zijn meesterstuk te voltooien. Hij trok zijn arm terug en corrigeerde die beoordelingsfout in grootse stijl op eigen service. Service, volley, lob, dropshot of smash, Brown zorgde ervoor dat Nadal zelden meer dan drie ballen per rally kon slaan en dus nooit in zijn ritme kwam.

Het was de les van zijn eerdere zege op Nadal, vorig jaar in Halle. 'Ik had het geluk dat ik Nadal twee keer ontmoette op mijn favoriete ondergrond', vertelde Brown. 'Ik zou op geen andere baansoort willen spelen tegen Nadal. Zelfs op gras moet ik niet de rally met hem aangaan. Dan ben ik kansloos.'

Nadal beleeft een dramatisch seizoen, werd op Roland Garros onttroond door Djokovic en zakte naar de tiende plaats op de wereldranglijst. Toch moet het een pijnlijke gedachte zijn voor Nadal dat hij op Wimbledon werd overklast door de nummer 102 van de wereld, die jarenlang in een camper de kleine toernooien bezocht en pas donderdag zijn grote doorbraak beleefde. 'Het kan dus nog', jubelde McEnroe over de metamorfose van het service/volleyspel. Uitgevoerd door een tennisser met een leeuwenhart.

null Beeld afp
Beeld afp
null Beeld epa
Beeld epa
null Beeld ap
Beeld ap

Murray dolt Haase

De nederlaag van Robin Haase tegen een van de beste grastennissers aller tijden was voorspelbaar. De suprematie van Andy Murray in drie sets (6-1, 6-1, 6-4) illustreerde dat Haase als een figurant op baan 1 had gestaan. Gelaten onderging de 28-jarige Haase zijn afstraffing en het oordeel van BBC-commentator en oud-prof John Lloyd was genadeloos. 'De lichaamstaal van Haase is die van een loser. Zo win je zeker niet van Murray.' Haase had het als zijn grootste uitdaging beschouwd om zijn leeftijdgenoot te pijnigen in diens huiskamer. Het was een onmogelijke opgave in de wetenschap dat Murray sinds zijn debuut op Wimbledon in 2005 nooit voor de derde ronde was uitgeschakeld. Gelaten, flets, moedeloos en bijna introvert; het zijn geen typeringen die bij Haase passen. Zijn service liep niet en Haase werd maar liefst zes keer gebroken. Hij werd door de sterke returns van Murray voortdurend onder druk gezet. 'Djokovic is de beste retourneerder, Murray de op een na beste. En dat liet hij me voelen in elke opslagbeurt. Murray is een complete speler. Mijn niveau was te laag om hem te testen. Ik had het niet verwacht. Het was een pijnlijke les,' aldus Haase. Hij veroordeelde zijn passiviteit in de tweede set. 'Ik raakte vertwijfeld door mijn afzwaaiers en de mishits. Ik was te mat. Ik had boos op mezelf moeten worden. Dit jaar ben ik mentaal solide. Het kan ook averechts werken. Ik had een reactie moeten uitlokken om meer voor mijn slagen te gaan. Pas in de derde set toonde ik meer pit.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden