Column Koptekst

Arnon Grunberg spreekt weer af met een oude vriend

Bevriende N., eerst receptionist en later alcoholist, was een tijdje uit het oog verdwenen. Nu bleek hij definitief ­te zijn gestopt met goochelen. En hij was verliefd. 

N. ontmoette ik een jaar of vijftien geleden, toen hij receptionist was van een hotel bij mij om de hoek in New York waar ik weleens ging ontbijten. We raakten bevriend, niet veel later besloot hij makelaar te worden en parttimegoochelaar, kort daarop ook alcoholist. We verloren elkaar uit het oog, wat aan mij lag, het nadeel van de alcoholist is dat hij zichzelf herhaalt en daar kon ik op den duur slecht tegen. Je hebt mensen die geen alcoholist zijn en desondanks voortdurend in herhaling vallen. Treurig: wel de neveneffecten, niet het genot.

Verleden week kreeg ik een mailtje van N., hij was nachtportier in een bekend hotel op de Upper East Side, of ik een drankje met hem wilde drinken voor hij aan zijn dienst begon.

Dat wilde ik, ik heb een zwak voor de nachtportier.

Ik herkende hem eerst niet. Hij leek op de schrijver Joseph Roth, ongeveer in de tijd dat die in Oostende verbleef, 1936 dus.

N. droeg een strikje, zijn dunne haren waren zo gekamd dat ze de kale plekken moesten verbergen, maar hij straalde vitalisme uit en hij bestelde rosé en worst. Recentelijk schreef ik dat je ten aanzien van het verval geen andere positie kunt innemen dan die van de clown. Als schrijvende clown moet je het verval en de fantastische stuiptrekkingen die ‘levenslust’ worden genoemd van nabij onder ogen zien.

Met goochelen was N. definitief gestopt en het vitalisme bleek samen te hangen met een verliefdheid op een Iranese econome. Platonisch uiteraard, er zaten twee kinderen en een vrouw aan hem vast.

‘Heb je nog seks met je vrouw?’ vroeg ik.

‘Als ik een erectie kan krijgen’, antwoordde N. ‘Het nadeel van viagra is dat je het allemaal zo moet plannen.’

Toen bracht ik de nachtportier naar zijn hotel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.