Nieuws WK afstanden

Antoinette de Jong komt ‘twee keer aanzetten in de bocht’ tekort voor goud

Nog voordat Martina Sablikova in de slotrit op de 3 kilometer haar laatste ronde inging, pakte Antoinette de Jong haar jas op, deed haar rugtas om en liep weg. Donderdag, op de WK afstanden in Inzell, was er één vrouw sneller dan zij. Een tweede plek, meer zat er niet in voor de Friezin.

Antoinette de Jong moet het goud op de 3.000 meter aan Martina Sablikova laten Beeld Klaas Jan van der Weij

In de gang van de Max Aicher Arena kreeg ze een bemoedigend klopje op haar schouder van Ireen Wüst, de nummer vijf op de 3 kilometer. ­‘Gefeliciteerd hè.’ De Jong nam het compliment stilzwijgend in ontvangst. Later: ‘Ze moet toch wat zeggen? Een tweede plaats is gewoon zuur. Daarvoor ben ik niet hiernaartoe gekomen.’

Nee, De Jong baalde en had geen zin om dat te verhullen. Met haar rit was niets mis geweest. Ze had die goed opgebouwd en zette twee prima slotronden (31,9 en 32,3) neer. Als eerste van alle deelnemers, in rit 7, reed ze onder de vier minuten: 3.59,41. Daarmee was ze sneller dan titelverdediger Wüst (4.01,45) en olympisch kampioen Carlijn Achtereekte (4.00,47).

Maar de spanning bleef tot de laatste rit, waarin Sablikova het opnam ­tegen de Wit-Russische Marina Zueva. Ze had het voordeel te weten op welke tijd ze moest mikken. En dat deed de Tsjechische, 12 jaar ouder dan De Jong en in het bezit van veertien wereldtitels. Ze schaatste exact een halve seconde sneller dan De Jong: 3.58,91, een baanrecord en haar vijfde wereldtitel op deze afstand.

‘Liever had ik tegen haar gereden’, zei De Jong naderhand. ‘Nu wist ze precies wat ze moest doen. Ik zag haar aanzetten in de bochten. Dat is ervaring. Je ziet dus dat het uitmaakt of je begint of eindigt.’

De ranglijst van de wereldbeker bepaalt voor een belangrijk deel in welke rit een schaatser wordt ingeloot. Hoe hoger de notering, hoe beter de uitgangspositie. De Jong liet op aanraden van haar coach Jac Orie twee wereldbekerwedstrijden, in Polen en Noorwegen, schieten om fris te zijn op de eindtoernooien. Die beslissing werkte, in elk geval qua loting, in haar nadeel.

Spijt van haar beslissing? ‘Nou, Jac wilde perse niet dat ik daar zou aan de start zou staan. Dan heb ik niet veel in te brengen’, grijnsde ze. En zekerheid dat ze wel met goud behangen zou zijn als ze ná Sablikova was gestart, had ze uiteraard ook niet.

Wel sipte ze: ‘Vijf tienden. Ik bedoel, dat is twee keer aanzetten in de bocht. Maar goed, het is zoals het is. Als ik straks het stadion uitloop, ben ik misschien al wat meer tevreden met de tweede plek.’

Schrale troost

Met sprongen is De Jong, opgegroeid in het dorpje Rottum, dit seizoen vooruitgegaan. Drie weken geleden, in Collalbo, schreef ze overtuigend het EK allround op haar naam. Eindelijk stond ze, na een reeks van derde plaatsen, bij een belangrijke wedstrijd op de hoogste trede van het podium.

Een belangrijke verklaring voor haar succes was volgens haar de overstap naar de ploeg van Jac Orie geweest, met onder meer Kjeld Nuis en Sven Kramer. ‘Ik heb daar alleen maar winnaars om me heen. Dat werkt aanstekelijk.’

Het was in Inzell voor het eerst dat ze het vertrouwen had om uit te spreken dat ze voor de winst ging. ‘Meer dan ooit geloofde ik erin.’ Ook dat maakte de teleurstelling zo groot. Wel had ze, een schrale troost, Wüst en Achtereekte achter zich weten te laten.

Overlijden

Wüst had naar eigen zeggen ‘gezien de omstandigheden’ een ‘oké-race’ gereden. Met de omstandigheden doelde ze op het overlijden van haar ex-collega en hartsvriendin Paulien van Deutekom, drie weken terug. Sindsdien wisselt ze goede met slechte dagen af.

Ze begon haar race nog goed. ‘Maar als ik écht in vorm ben, trek ik door. Dat lukte nu niet.’ Achtereekte eindigde op de vierde plaats. ‘Het was niet goed genoeg, klaar.’ Het brons ging naar de Russische Natalia Voronina.

Martina Sablikova kwakkelde dit seizoen met kwetsuren aan haar rug en knie, maar net op tijd raakte ze fit. Bevrijd van pijntjes was ze ook dit keer ongenaakbaar. Voor De Jong zat er niets anders op dan tevreden te zijn met de zilveren medaille die om haar nek bungelde. ‘Het is in elk geval geen brons’, zei ze met een wrang glimlachje. ‘We gaan vooruit.’ 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden