Amerikanen slaan zo'n groot gat dat ze studieobject worden

De conclusie van coach Jillert Anema na een weekeinde WK sprint: het is slecht gesteld met het vrouwenschaatsen. Met overmacht wint de Amerikaanse Brittany Bowe zondagavond het WK in Astana. De voormalig basketbalster is de beste op alle vier de afstanden, de Nederlandse vrouwen komen niet eens in de buurt van haar tijden.

Brittany Bowe rijdt zondag naar winst op de 1000 meter. Beeld EPA
Brittany Bowe rijdt zondag naar winst op de 1000 meter.Beeld EPA

Direct na afloop van het toernooi zegt Anema, coach van nummer twee Heather Richardson, uitgesproken als altijd: 'Het niveau van het damesschaatsen is triest. Als er zo veel verschillen zijn tussen de rijders, dan is het niet goed.' Margot Boer, met haar zevende plaats in het eindklassement de beste Nederlandse van het toernooi, heeft niet langer dan een seconde nodig om te bedenken van wie een dergelijke opmerking afkomstig is. 'Van hem zeker?', zegt ze in de catacomben van het sportstadion, terwijl ze knikt naar de plek waar Anema staat. 'Ik vind zijn opmerking onzin en een beetje respectloos.'

Toch kan ze niet ontkennen dat het gat tussen Bowe, Richardson en de rest van het veld groot is. Zeker voor een sprinttoernooi. Dan hoort de winnares niet een seconde sneller te rijden op de 1000 meter dan de nummer twee. En de nummer drie hoort daar vervolgens niet nog eens een seconde op toe te geven. 'Maar', zegt Boer, die in aanloop naar de WK met griep kampte, 'die Amerikanen zijn momenteel ook extreem goed. Zij hebben iets te bewijzen.'

Het beste perspectief

Voor de langere termijn vindt Boer dat ze zelf het beste perspectief heeft, en niet de winnaars in een na-olympisch jaar. Een jaar geleden op de Olympische Spelen werd Boer twee keer derde, zowel op de 500 meter als de 1000 meter. En waar waren de Amerikaanse topfavorieten toen? Nergens. Ze presteerden teleurstellend en wezen hun nieuwe schaatspakken en een verkeerde trainingslocatie in aanloop naar de Spelen als oorzaak aan. Een na-olympisch jaar mag volgens Boer niet zomaar als maatstaf worden genomen voor conclusies over het niveau van de vrouwen. 'Iedereen benadert dat jaar anders.' Zelf gaf ze vlak voor het toernooi aan soms te twijfelen over de duur van haar carrière.

Bovendien is het WK volgens Boer een momentopname. 'Bij sprinten kunnen de resultaten in een week zomaar anders zijn.' Als voorbeeld noemt ze haar ploeggenote Thijsje Oenema, de vrouw die in Astana negende werd. 'Zij was anderhalve week geleden bij de WK afstanden nog goed voor de vierde plaats op de 500 meter', zegt Boer. Desondanks was ook daarbij het gat met de nummer een, Richardson, niet zomaar te overbruggen.

Golfbeweging

Vraag reserve Marrit Leenstra naar de status van het Nederlandse vrouwensprinten en zij antwoordt voorzichtig. 'Het klopt wel dat we de laatste jaren de aansluiting op de sprint hadden gevonden, maar nu lijken we dat weer een beetje kwijt te raken.' Zij ziet: schaatsresultaten gaan vaak in een golfbeweging. In het verleden was de Canadese Christine Nesbitt een lange periode de snelste op de 1000 en 1500 meter. Hetzelfde geldt voor de sprinter Jeremy Wotherspoon, die nog steeds de houder is van het wereldrecord op de 500 meter. Leenstra: 'Er zijn altijd een paar mensen die iets kunnen wat de rest nog niet kan. Het duurt even totdat de aansluiting is gevonden.'

Natuurlijk frustreert het haar om bij de tweede groep te horen, zegt ze. Tijdens de WK afstanden startte Bowe op de 1000 meter in de rit voor haar. 'Ik hoorde haar tijd en wist meteen dat ik alleen nog maar kon meedoen voor de derde plaats. Dat is niet leuk. Maar je kunt niets anders dan manieren bedenken om zelf beter te worden. Kijken wat zij goed doen en wat je daarvan zelf kunt toepassen.'

Ook voor Boer zijn de Amerikaanse vrouwen een studieobject. 'Het is inspirerend om te zien wat zij goed doen.' Ze schaatsen anders dan de Nederlandse school, hebben een andere manier van bewegen, hun skeelerachtergrond komt daarbij duidelijk naar voren. Boer: 'Wij Nederlanders schaatsen veel meer vanuit onze heupen, gebruiken een valbeweging. De grote kracht van die Amerikaanse meiden is dat ze ontzettend goede bochten schaatsen. Die van mij zijn al goed, maar door die twee zie ik dat ze niet goed genoeg zijn.'

Boer en Leenstra maken zich vooralsnog echter geen zorgen. Leenstra: 'Ik heb straks een hele zomer om daaraan te werken.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden