'Altijd als jij kwam, was het vrolijk'

Reportage..

ploegsteert Frank Vandenbroucke blies twee weken geleden zijn laatste adem uit in de zomerse omstandigheden van Senegal na een avontuurlijk leven van bijna 35 jaar. Zaterdag werd hij op een zwaarmoedig stemmende herfstdag in België ter aarde besteld. In de onaanzienlijke plaats waar het ooit begon: Ploegsteert.

Koplampen trokken zaterdagmorgen vroeg een lang lint op de weg van Vlaanderen naar de Franstalige provincie Henegouwen. De belangstelling was zo groot dat de auto’s al ruim voor Ploegsteert moesten achterblijven in de berm van de N58,

In een lange stoet legden supporters de laatste kilometers te voet af op weg naar de Sint-Petrus-en-Pauluskerk. Ze passeerden de Lancashire Cottage Cemetery, waar soldaten onder anonieme kruisen rusten. Bijna een eeuw geleden was de Zuidwesthoek van België een slagveld in de Eerste Wereldoorlog. Passende omstandigheden dus voor een ochtendje rouwen om een groot wielrenner die verzuimde zijn belofte in te lossen.

Om elf uur arriveerde het stoffelijk overschot van Frank Vandenbroucke bij de kerk, begeleid door familieleden en wielervrienden. Het geroezemoes op de Place de la Rabeque verstomde en de kerkklokken staakten hun gelui. Het was een moment indrukwekkend stil.

In de kerk was slechts plek voor driehonderd naasten van de overledene. Onder hen de collega’s Museeuw, Hoste, Van Petegem, Vasseur en Boogerd. De overige geïnteresseerden, wier aantal op een kleine tweeduizend werd geschat, konden de afscheidsdienst volgen op een videoscherm op het Place de la Rabeque.

Terwijl de voertaal op het plein Nederlands was, werd de afscheidsdienst overwegend in Frans geleid. Ploegsteert ligt op een steenworp van de grens met Frankrijk.

De eersten die spraken, waren zijn dochter en een petekind. Ze haalden herinneringen op aan bezoekjes aan Eurodisney en aan de hulp die (peet)vader bood bij de eerste pogingen tot wielrennen. ‘Altijd als jij kwam, was het vrolijk.’

Vandenbroucke had twee langdurige relaties en kreeg twee dochters. Alleen vrouw Clothilde was bij de begrafenis aanwezig, samen met dochter Cameron. Sarah verkoos er voor met dochter Margaux in haar vaderland Italië te blijven.

De ontmoeting met de laatste en de daaropvolgende verbreking van zijn verloving met Clothilde zijn achteraf gezien een keerpunt geweest – niet alleen in zijn leven, maar ook in zijn loopbaan. Frank Vandenbroucke was op de toppen van zijn kunnen toen hij Sarah Pinacci in 1999 tijdens de Ronde van Spanje leerde kennen.

Eerder dat jaar had hij met verbijsterend zelfbewustzijn Luik-Bastenaken-Luik gewonnen. Ook in de Vuelta was Vandenbroucke van uitzonderlijke klasse en werd daarbij, naar later uit een tv-documentaire bleek, gedreven door de ontluikende liefde voor Sarah. Hij liet zich ’s avonds door een verzorger bij haar hotel afzetten, keerde midden in de nacht weer terug bij zijn ploeggenoten en won de volgende dag de rit om haar de overwinningsbloemen te overhandigen.

Daarna ging het mis met Frank Vandenbroucke. Hij werd als een misdadiger opgepakt wegens het bezit van stimulerende middelen en de tien jaar die hem nadien nog restten, werden een aaneenschakeling van mislukte comebacks. Hij raakte verslaafd aan allerlei middelen, niet alleen om hem op te peppen, maar ook om zijn angsten te bezweren. Voor degenen die hem nog lief hadden, was Frank Vandenbroucke volstrekt ongrijpbaar geworden.

En zo kwam er dus een einde aan dit leven, nota bene op de eerste dag van een vakantie in Senegal. Zondag 10 oktober was hij in de badplaats Saly met zijn jonge collega Fabio Polazzi aangekomen en dezelfde avond gingen ze uit. Vandenbroucke verdween in het gezelschap van een plaatselijke prostituee en werd de volgende dag dood aangetroffen in een bed van een derderangs hotel.

Na een eerste onderzoek in een Senegalees ziekenhuis luidde de conclusie dat Frank Vandenbroucke overleed aan een dubbele longembolie en hartkwaal. Maar naast zijn bed werden medicijnen aangetroffen, die ook in verband kunnen staan met zijn dood. Ook de getuigenis van de prostituee in een Belgische krant duidt op alcohol- of drugsgebruik. Woensdag werd het lichaam van Vandenbroucke naar België gerepatrieerd en is voor de begrafenis nog nader onderzocht op een mogelijk andere doodsoorzaak.

Bij de afscheidsdienst werd Frank Vandenbroucke vooral herinnerd als de grote renner die hij vroeger was en het vrolijke mens dat hij nog altijd kon zijn. Het verdriet bleef, ook op het plein, ingehouden. Al jarenlang leefde België in het besef dat het snel afgelopen kon zijn met deze uitzonderlijke landgenoot.

Hoewel zijn carrière er eigenlijk al tien jaar op zit, bleef Vandenbroucke populair. De Franky Boys, een supportersvereniging met Oudenaarde als basis, telde nog altijd duizend leden. Een van hen hield zaterdag het vaandel, waarop de coureur vrolijk lachend stond afgebeeld, urenlang hoog. ‘Ik ben mijn idool kwijt en laat hem nog één keer wapperen.’

Deze Franky Boy was er van overtuigd dat Vandenbroucke op de goede weg was. ‘Hij zag er de laatste weken scherp uit en had ook weer grootse plannen voor het komende seizoen. Begin volgend jaar zou hij op eigen houtje naar Spanje gaan om te trainen en er waren ook alweer een paar ploegen in hem geïnteresseerd.’ Maar de hoop op betere tijden is weer eens tevergeefs geweest en nu dus definitief.

Wat er met de Franky Boys gaat gebeuren? De leden weten het nog nog niet. ‘Misschien is dit de laatste dag geweest, misschien komen we nog één keer per jaar op Franks verjaardag bij elkaar.’

Om kwart voor twee was de afscheidsdienst ten einde nadat alle fans op het plein in staat waren gesteld een laatste groet te brengen. Onder applaus werd de kist de kerk uit gedragen, waarna het lichaam van Frank Vandenbroucke werd bijgezet in het familiegraf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden