interview Renato Tapia

Als Willem II’er straalt Renato Tapia weer: ‘Ik mag eindelijk weer laten zien wat ik kan’

Hij dreigde te verpieteren in de Kuip, maar na een maand in een Willem II-shirt straalt Renato Tapia (23) weer. Donderdag speelt hij, om een plaats in de bekerfinale, voor de tweede keer in een week tegen AZ.

Renato Tapia (midden, Willem II) manoeuvreert afgelopen zondag tussen Thomas Ouwejan (links) en Adam Maher van AZ. Beeld BSR Agency

De tattoos op het ­lichaam van ­Renato Tapia ­illustreren de lange weg van zijn geboorteland Peru, via FC Twente en Feyenoord naar Willem II, dat hem in januari verloste van een anoniem bestaan in de Kuip.

De tatoeage op zijn borst is een combinatie van symbolen uit de vlag van Peru. Tapia heeft de namen van zijn ouders en dochter Niara op zijn armen laten zetten. Op zijn rechterhand verbeeldt de mandala, een cirkelvormig symbool uit het hindoeïsme, de wereld. ‘Ook die tattoo is verbonden met mijn dochter, zij is mijn nieuwe wereld.’

Hij straalt in zijn Willem II-shirt met rugnummer 26, aan alles voel je dat de 23-jarige middenvelder een wedergeboorte beleeft in Tilburg. Vertrouwen is het toverwoord, aldus Tapia. Hij voelt zich bevrijd bij Willem II, na de zege bij zijn debuut in de derby tegen NAC werd hij door de fans in de armen gesloten. Ook zondag tijdens het duel met AZ zongen ze in koor voor het krachtmens uit Lima.

‘Je zag dat de nieuwe spelers het team meteen een impuls gaven tegen NAC’, zegt Tapia. ‘Ik voelde het vertrouwen van trainer Adrie Koster en de supporters, eindelijk mocht ik weer laten zien wat ik kan. Voor hen loop ik nog harder en vecht ik voor elke bal. Ik was vergeten hoe het voelde om belangrijk te zijn voor mijn team.’

Willem II versloeg AZ zondag voor de tweede keer in de competitie, maar of in het bekertoernooi een drieluik wordt voltooid? Tapia: ‘Het wordt een andere wedstrijd dan zondag, toen we AZ meteen overrompelden. Het had bij rust ook 3-0 of 4-0 kunnen staan, maar AZ demonstreerde zijn kwaliteiten in de tweede helft. Het wordt een intens gevecht, ik wil graag nog een bekerfinale spelen.’

Vorig jaar had Tapia in de halve ­finales van de KNVB-beker een zeldzame basisplaats bij Feyenoord tegen Willem II. ‘Hoewel ik bij Feyenoord weinig heb gespeeld, voelde ik me een volwaardig lid van de selectie. Ik steunde mijn ploeggenoten, ook als ik niet op het veld stond. Ik heb sinds 2016 bijgedragen aan vier prijzen voor Feyenoord, hoe moeilijk het voor mij soms ook was.’

Zeker dit seizoen kwijnde Tapia weg op de reservebank of op de tribunes in de Kuip, het Legioen was sceptisch bij zijn schaarse invalbeurten. ‘Ik heb alles gegeven voor Feyenoord, maar trainer Giovanni van Bronckhorst maakte andere keuzes. Ik heb er niet met hem over gesproken. Ik trainde ook met blessures, omdat ik de ploeg wilde helpen. Ik kreeg er te weinig voor terug, daarom was een vertrek in de winterstop voor beide partijen de beste oplossing.’

Bij Willem II werd hij prompt teruggevoerd naar zijn jeugd, toen zijn nieuwe ploeg in de kwartfinales van de KNVB-beker FC Twente versloeg. ‘Alsof mijn carrière in Nederland in korte tijd werd samengevat’, zegt Tapia. ‘Ik volg FC Twente nog op de voet, ik bewaar dierbare herinneringen aan mijn periode in Enschede. Ik ben blij dat de ploeg ruim bovenaan staat in de eerste divisie. Ondanks de financiële problemen hoort Twente thuis in de eredivisie.’

Op tijd komen

Engels is de voertaal in de kleedkamer van de multiculturele selectie bij Willem II. ‘Je hoort er vele talen’, aldus Tapia. Hij leerde als tiener bij zijn gastgezin in Hengelo ook Nederlands te spreken, maar verkiest het Engels tijdens het interview in het Koning Willem II Stadion. ‘In het Engels en Spaans kan ik mijn gevoelens beter verwoorden dan in het Nederlands.’

Toch voelt Tapia zich soms meer ­Nederlander dan Peruviaan. Als jochie van 16 jaar begon hij in de jeugdopleiding van FC Twente. ‘Ik heb geleerd om op tijd te komen’, zegt hij, ­lachend. ‘Dat is nog steeds niet gebruikelijk in Zuid-Amerika. Ik kwam in Nederland in een totaal andere wereld terecht. In een gezin bij een Colombiaanse vrouw met drie kinderen kon ik twee culturen met elkaar verbinden.

‘Zij heeft me enorm geholpen bij de integratie in Nederland, ik zie haar nog geregeld. Ik had ook enige tijd een Nederlandse huisgenoot. Mede door hen ben ik een ander mens geworden. Ik begreep aanvankelijk niets van jullie ritme. Ik wilde eten om acht, negen uur ’s avonds. Brood bij het ontbijt en dan nog eens soep en brood in de middag? Waar blijft het warme eten, vroeg ik?’

Tapia was de ceviche, de klassieke visschotel in Peru, van zijn oma gewend. Even in het Nederlands: ‘Nu kreeg ik stamppot of andijvie voorgezet. Het viel me zwaar. Bij FC Twente zag ik teamgenoten eerst boter op hun brood smeren. Ik dacht: wat doen ze nou? Ik probeerde ze te imiteren.

‘Toen strooiden ze hagelslag op hun boterham. Chocola op brood, ik was verbijsterd. Kon je dat eten? Het was een cultuurschok, nu weet ik niet beter en eet ik ook brood met hagelslag. Mijn dochter Niara is een kleine Nederlander. Dat kind is gek op kaas.’ En weer lachend in het Nederlands: ‘Kaaskop.’

De kleine, gedrongen middenvelder heeft spieren als staalkabels, je zou bijna vergeten dat hij pas 23 jaar is. Tapia, glimlachend: ‘Mijn medespelers bij Willem II geloven me niet, ze zeggen dat ik minstens tien jaar ouder ben. Ik zie er niet uit als een 23-jarige, ik leefde altijd in een omgeving met oudere mensen. Ik ben snel volwassen geworden en werd ook vroeg vader.’

Het waren vertederende beelden, ­Tapia met zijn dochter op zijn arm tijdens het volksfeest in Lima toen Peru zich in november 2017 voor het eerst sinds 1982 plaatste voor het WK. ‘Al op mijn 22ste mocht ik naar het WK in Rusland, een droom kwam uit. Ondanks mijn blessure was het een bijzondere ervaring. Ik kijk nu al uit naar de Copa América met Peru, daarom is het voor mij zo belangrijk dat ik bij Willem II weer aan spelen toekom.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.