'Als PSV dik wint, winnen wij ook dik'

Pas op de slotdag van de competitie, 8 mei, blijkt wie kampioen wordt: Ajax of PSV. Tot die tijd beurtelings berichten uit Amsterdam en Eindhoven. Deel 4: De bindende factor van Ajax.

Heini Otto werkt al 22 jaar voor Ajax.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

'Hé jongen, moet jij een lekker bakkie?' De handdruk van Heini Otto is ferm, de oogopslag open en vrolijk. 'Cappuccino kan ook, hoor.' Ook als je je nog maar zelden hebt laten zien in de kantine van De Toekomst, valt je deze ontvangst ten deel. Kom je er vaker dan volgt er nog een omhelzing.

Feyenoord had de Braziliaanse Norma als moederkloek in de keuken, bij PSV verzorgt de familie Van Kemenade de natjes en droogjes en Ajax heeft in Heini Otto een warme gastheer. Terwijl koffie verzorgen niet eens tot zijn takenpakket behoort, maar 'hij pakt het er soms gewoon effe bij' als het barpersoneel druk is.

Otto is een Jordanees. 'Ik ben dus hartelijk en gastvrij opgevoed. Met een lach bereik je meer.'

Multi-inzetbaar

Op De Toekomst - de laatste jaren vermoedelijk het jeugdcomplex met de meeste ontslagen ter wereld - is Otto een sole survivor. Hij werkt al 22 jaar voor de club.

Als jeugdtrainer werd Otto binnengehaald door Co Adriaanse, daarna was hij assistent bij het eerste om vervolgens 'lekker' naar de jeugdopleiding te gaan. 'Het maakt me niet zoveel uit. Ik geef niet om status.'

Momenteel heeft hij geen jeugdteam onder zijn hoede, maar als specifieke taak om overal 'een beetje tussendoor te lopen en te helpen waar nodig'. Grinnikend, vertelt hij, terwijl hij nog een ronde koffie heeft gehaald: 'Als speler was ik ook multi-inzetbaar. Ik heb alleen niet op doel gestaan.'

Wellicht dat hij daardoor alle revoluties en stammenstrijden overleefde. De onrust, onzekerheid en onderhuidse onvrede aan de stamtafels waar jeugdtrainers en specialisten hun lunch gebruiken zijn de laatste jaren bijna tastbaar als je even aan de bar plaatsneemt. Zelden heeft er iemand oog voor bezoek. Op Otto na dan. 'Het zijn turbulente jaren geweest en dat merkte je wel,' bevestigt hij. 'Nu gaat het goed.'

'Gewoon mezelf zijn'

Hijzelf heeft zich nooit echt zorgen gemaakt. 'Ik kies geen kant, ik ben zoals ik ben. Als ik vind dat ik een kritische noot moet kraken, doe ik dat. Maar altijd open en eerlijk.'

In 2002 moest Otto een zware hartoperatie ondergaan. 'Ik ben blij dat ik het allemaal mag meemaken. Daardoor sta ik er ook wat meer onbevangen in, misschien.'

Hij is 61 jaar. Na de laatste revolutie (of de een na laatste, daar wil Otto van af zijn) kreeg hij zijn huidige 'tussenrol' aangeboden. 'Ik denk dat het belangrijk is dat er een bindende factor is. Ik breng een nieuwe speler naar de keuring en stel hem ondertussen op z'n gemakkie. Ik vind het geweldig om verstandelijk beperkten een mooie dag te bezorgen op de G-voetbaldag van de Ajax Foundation. Maar evenzogoed beweeg ik me tussen zakenlui tijdens een clinic van ABN. Gewoon door mezelf te zijn.'

De huidige titelstrijd laat bij hem de oksels amper klotsen. 'Omdat ik gewoon positief ben. Als PSV dik wint van Cambuur, gaan wij dik winnen van De Graafschap.'

Als prof droeg hij het Ajax-shirt trouwens nooit. 'In 1975 wilden ze me overnemen van FC Amsterdam, maar ik had daar net voor drie jaar bijgetekend. Ik ben nou eenmaal een trouwe hond dus ik ging niet.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden