Column Peter Winnen

Als Mathieu er zin in heeft, kan hij de eerste wereldkampioen worden op Afrikaanse bodem

Peter Winnen

‘Mijn vorm groeit met de dag’, zei Mathieu van der Poel vorige week – de Tour of Britain was nog aan de gang. Dat de vorm groeiende was bleek al uit een paar etappezeges, en uit het feit dat hij uitzicht bleef houden op eindwinst. De vorm groeide zozeer dat hij de ronde maar naar zich toetrok.

Toch is het vreemd Mathieu van der Poel te horen spreken over een groeiende vorm. Want wanneer is de wizard eigenlijk uit vorm? In lente, zomer, herfst, winter, en op elk door de benen aangedreven vehikel is hij de te kloppen man. Sterker nog, als hij over twee weken als enige het wereldkampioenschap wielrennen op de weg in Yorkshire zou moeten betwisten op een vélocipède, is hij nog gevaarlijk.

Ik zie niet wie Mathieu gaat vloeren in Harrogate. Hooguit de vedette ‘pech’.

Hij liet zich ook nog ontvallen dat een regenboogtrui in het wegwielrennen hem meer zegt dan een olympische titel op de mountainbike. Wat uiteraard niet wil zeggen dat hij volgend jaar in Tokio de gouden plak op dat onderdeel gaat doneren aan een ander.

Vermits Mathieu zich niet verveelt, en zich niet volledig stort op uitdagender hobby’s als bijvoorbeeld de speleologie, is hij ook de topfavoriet voor het WK wielrennen in Zwitserland (2020), België (2021), Australië (2022), Schotland (1923) – tegen die tijd niet meer behorend tot het Verenigd Koninkrijk, en opnieuw Zwitserland (2024).

Als Mathieu er daarna nog zin in heeft zou hij de eerste wereldkampioen kunnen worden op Afrikaanse bodem. Twee landen schijnen nog in de race te zijn voor de organisatie van het WK van 2025: Marokko en Rwanda. De Internationale Wielerunie (UCI) verspreid het geloof liefst wereldwijd.

Terwijl Mathieu In Engeland de pedalen poëtisch beroerde, twitterde UCI-voorzitter Lappartient een kleine maar fraaie fotoreportage de wereld in. Een delegatie uit Rwanda bracht haar bid uit; zonneschijn op alle tanden.

Rwanda? zegt u. Rwanda is toch het land dat zichzelf ophief in de jaren negentig met machetes in een koorts van etnische zuivering terwijl niemand wist wat ‘zuiver’ was?

Jawel, Rwanda bracht een bid uit, en ze maken een goede kans.

Geïnjecteerd met het wielervirus door een paar Amerikanen ontwikkelde de natie die opnieuw uitgevonden moest worden zich in de wederopbouw ook nog eens tot een wielerland. De Ronde van Rwanda – ‘het land van de duizend hellingen’ – is intussen een koers van statuur, fotogenieker dan de Giro of de Vuelta. De koers brengt de massa’s langs de kant verlichting en verpozing.

Het heet in Rwanda dat de koers het verleden moet verzachten dan wel transformeren. Daarom gun ik de Rwandezen in 2025 een missionaris als wereldkampioen die niks anders kent dan het vrolijke spel met de pedalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden