Als een droom, die goal

WK achtste finale..

port elizabeth Bij zijn eerste doelpunt tegen Zuid-Korea prikt Luis Suarez de bal bijna achteloos in de bovenhoek, zoals hij dat voor Ajax zo vaak heeft gedaan. Scoren is voor de spits van Uruguay als tandenpoetsen, een dagelijkse routine. Maar zijn tweede treffer is de bevrijding voor een klein land dat na veertig jaar niet langer hoeft te mijmeren over een roemrucht verleden.

In het slechts voor de helft gevulde stadion aan de Nelson Mandela Bay in Port Elizabeth schrijft Suarez zaterdag geschiedenis met een wonderschone actie, waarmee hij Uruguay voor het eerst sinds het WK in 1970 naar de kwartfinales loodst. ‘Het was bijna persvers hoe wij teerden op de wereldtitels uit een lang vervlogen tijdperk’, vertelde bondscoach Oscar Tabarez na de 2-1 zege op Zuid-Korea.

Nu wordt Suarez in één adem genoemd met illustere wereldkampioenen als Dorado, de killer uit de ploeg van 1930, en Schiaffino en Ghiggia, die Uruguay twintig jaar later in Rio de wereldtitel bezorgden. Die cultstatus zal Suarez op het WK in Zuid-Afrika niet bereiken. Maar de kans wordt steeds groter dat hij Ajax voor een vorstelijke transfersom verruilt voor een topclub in het buitenland.

In het Ajax-shirt had Suarez afgelopen seizoen 35 keer gescoord, al was het tot zijn grote frustratie niet genoeg voor de landstitel. Liefst drie keer produceerde de topscorer een kwartet doelpunten in één wedstrijd. In het bekerduel met de amateurs van WHC schoot hij een op een koude avond in Zwolle zelfs zes keer raak.

Maar al die goals vallen in het niet bij de magische treffer waarmee hij het Rode Leger van coach Jung Moo Huh zaterdag in Port Elizabeth tot overgave dwingt. In Nederland kennen we het recept van Suarez, de Koreanen Jung Woo Kim en invaller Bo Kyung Kim kijken verbijsterd toe hoe Suarez na een afgeslagen corner vanuit het niets een sprookje opvoert.

Hij draait soepel langs de Koreaanse verdedigers en lijkt met het oog van de biljarter het effect te meten dat hij de bal moet meegeven. Dan schiet hij op zijn Suarez’, met de binnenkant van de rechtervoet. Zijn berekening klopt tot op de millimeter: met een heerlijke curve draait de bal precies via de binnenkant van de linkerpaal achter de kansloze doelman Ryong Sung Jung: 2-1.

Uitzinnig van vreugde springt Suarez over de reclameborden om de bevrijdende treffer te vieren met de reserves van Uruguay. ‘Het belangrijkste doelpunt uit mijn carrière’, zegt Suarez, als hij in maatpak de trofee voor de ‘man of the match’ in ontvangst neemt.

Maar bij Suarez is scoren ambacht en kunst tegelijk. Hij is fris, bruisend, betoverend en akelig effectief. En zo tekent Suarez tegen de Koreanen in de achtste minuut voor een zakelijk doelpunt, dat ook op een druilerige woensdagavond in Almelo of Nijmegen kon zijn gemaakt.

Ook nu reageren de Koreaanse verdedigers te laks als Forlan een ongevaarlijk ogende voorzet mag geven. De timing van keeper Jung is al helemaal om te huilen, maar Suarez is het roofdier dat zijn prooi ruikt. Hij profiteert genadeloos: 1-0.

De voorsprong heeft echter een verlammende uitwerking op de Zuid-Amerikanen, die het initiatief aan Zuid-Korea laten. Uit ervaring weet coach Huh hoe het is om een tegenstander tot op het toilet te volgen. Als speler van PSV werd hij in de jaren tachtig belast met de ondankbare taak Johan Cruijff te schaduwen.

Huh zat ook al eens als een teek in de huid van Maradona en creativiteit is nog altijd niet de grootste kracht van de Koreanen. Alleen aanvoerder Ji-Sung Park toont zijn verfijnde techniek. Maar op de linkerflank is de andere oud-PSV’er, Young Pyo Lee, niet meer dan een haperend brommertje.

Op wilskracht én met hulp van de zwakke Uruguay-doelman Muslera komt Zuid-Korea na rust toch op 1-1 als Chung Yong Lee vrij mag inkoppen. Het is alsof Uruguay eindelijk uit de verdoving ontwaakt, zegt Suarez, als hij in welgeteld 48 seconden zijn visie in het Nederlands geeft.

‘Mijn eerste doelpunt viel misschien wel te vroeg. Daarna gingen we alleen maar verdedigen, dat was niet goed. De gelijkmaker heeft ons wakker geschud. Toen kwam mijn tweede doelpunt als in een droom. Het was een ongelooflijk moment, ik zal het nooit meer vergeten.’

En weg is Suarez, op weg naar het volgende groepje verslaggevers in de catacomben van het stadion in Port Elizabeth. Iedereen hangt aan zijn lippen, voor het eerst is niet Diego Forlan maar Luis Suarez de grote ster van Uruguay.

Ze moeten in Amsterdam maar vast wennen aan een Ajax zonder de pas 23-jarige doelpuntenmachine uit Montevideo.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden