WK tijdrit vrouwen Chloé Dygert

Als een bliksemschicht schiet Dygert naar wereldtitel tijdrijden

Chloé Dygert uit de VS raast in de individuele tijdrit naar 42 minuten, 11 seconden en 57 honderdsten. Ze was een dikke anderhalve minuut sneller van Anna van der Breggen, die tweede werd. Beeld Bas Czerwinski / ANP

Onverschrokken daalde de Amerikaanse Chloé Dygert de valleien rond Yorkshire in, de teller schoot voorbij de 70 kilometer per uur. Ze raasde naar de winnende tijd en onttroonde Annemiek van Vleuten als wereldkampioen tijdrijden, die er bijna twee minuten langer over deed. 

Het moet beter, nog beter, elke keer weer. Dat is een nog belangrijkere drijfveer dan de winst, verklaarde Annemiek van Vleuten voorafgaand aan het wereldkampioenschap tijdrijden in Yorkshire, waar ze deze dinsdag haar titel moest verdedigen. Het zou de derde op rij betekenen. Ze houdt ervan de lat alsmaar hoger te leggen.

Ze gaat als laatste renster gedurfd van start. Direct na het podium komt ze even uit het zadel om wat extra vaart te maken, terwijl de klinkertjes in het vertrekstadje Ripon er door de aanhoudende regen toch akelig glad bij liggen. Prolongatie is wel degelijk het doel, al hecht ze toch wat meer aan de regenboogtrui na de wegwedstrijd komende zaterdag. Die kun je in het seizoen nu eenmaal veel meer laten zien dan het eretricot van de tijdrit.

Als ze halverwege haar race over ruim 30 kilometer is, wordt duidelijk dat het voortaan nog heel veel beter moet, wil ze in deze discipline net zo blijven heersen als de afgelopen periode, met die twee fraaie wereldtitels in 2017 en 2018, en een nagenoeg onafgebroken reeks zeges in ritten tegen de klok. Want ver voor haar uit stormt een fenomeen als een bliksemschicht door de grijze sluiers.

Met haar bontgekleurde helm van Red Bull op het hoofd en knalroze sokken over de enkels davert Chloé Dygert-Owen naar eindstation Harrogate. De banden van haar wielen met roze velgen splijten de plassen op het asfalt. De Amerikaanse, 22 jaar nog maar en tot dusver zelden te zien in Europa, ligt zo plat op het stuur dat haar hoofd soms nog dieper steekt dan de handen die ze op elkaar gevouwen over het opzetstuurtje heeft gevlijd.

Één minuut

Als Van Vleuten zelf over de helft is, bedraagt de achterstand al ruim één minuut. Haar begeleiders besparen haar de details. ‘Dygert is sneller’, hoort ze. ‘Alles nu.’ Op de finish is de marge in haar nadeel opgelopen tot 1.52, het is de derde tijd. Ze moet ook Anna van der Breggen voor laten gaan. Die geeft 1.32 toe op de winnares en dat blijkt genoeg voor zilver. Beide Nederlanders tonen zich na de wedstrijd voor de camera voor de NOS onder de indruk. Van der Breggen: ‘Ik heb een goede tijdrit gereden, ik heb geen fouten gemaakt. Daarom verbaasde me dat het gat zo groot was.’ Van Vleuten: ‘Dit is van uitzonderlijke klasse.’

Onverschrokken daalt Dygert onderweg de valleien in, de teller schiet voorbij de 70 kilometer per uur en ze trapt nog wat bij op een verzet wat monstrueus moet zijn. Ze veegt gulzig de een na de andere voorganger op. Het is alsof de gebeurtenissen eerder op de dag tijdens de tijdrit voor beloften haar nauwelijks raken. De organisatie had de start bij de vrouwen uitgesteld nadat het maar was blijven plenzen. 

In de ochtend was de Deense renner Johan Price-Pejtersen bijna kopje-onder gegaan bij een spectaculaire val in een plas die onverwacht diep bleek. Price-Pejtersen sprak na afloop van ‘chaos’ en ‘gekkenwerk’. Dygert haalt er na afloop haar schouders over op. Ze woont in de staat Washington. ‘Daar raak je wel gewend aan regen.’

Dygert en Van Vleuten zijn geen onbekenden van elkaar. In maart vorig jaar was er een confrontatie in Omnisport, Apeldoorn, in de finale van het wereldkampioenschap baanwielrennen op het onderdeel achtervolging. Binnen twee van de drie af te leggen kilometers had de Amerikaanse haar te pakken, met de aantekening dat Van Vleuten zich al vroegtijdig tevreden had gesteld met zilver. Dygert voegde er en passant nog een bonus aan toe: ze reed een wereldrecord, 3.20.06, twaalfduizendste sneller dan de tijd die ze eerder die middag had gereden.

De fiets was niet haar eerste grote liefde. Weliswaar had haar vader, een mountainbiker, in de achtertuin van het huis in Brownsburg, Indiana een baantje aangelegd, maar ze basketbalde en rende liever. Nadat haar vader en broer haar hadden aangespoord zich op het fietsen te concentreren, betaalde zich dat snel uit. Als junior werd in 2015 ze wereldkampioen in Richmond, zowel in de tijdrit als op de weg.

Succes

Op de baan was er ook snel succes. In 2016 haalde ze tijdens de Olympische Spelen in Rio op de ploegenachtervolging zilver. Op de WK’s van 2016 en 2017 was er op hetzelfde onderdeel goud. Haar ambities op de weg werden in 2018 doorkruist door een valpartij in met een hersenschudding als gevolg. Maar dit jaar liet ze in de Colorado Classic zien dat de vorm weer terug was. Ze won er alle vier de etappes.

In Harrogate perst ze er nog op de laatste meters een sprint tegen zichzelf uit. Ze is zo kapot dat ze haar voet niet meer uit het klikpedaal krijgt. Met de fiets nog tussen de roze sokken zakt ze op het wegdek. Een heuse vreugdeuitbarsting blijft achterwege. Ze schrijft de zege even later nuchter toe aan een goede voorbereiding en bedankt iedereen die in haar is blijven geloven na de tegenslag van vorig jaar. ‘Dit was een doel. Ik kwam hier om te winnen.’

Van Vleuten is niet uit het veld geslagen. Ze denkt dat de nieuwe wereldkampioen te kloppen is, volgend jaar op de Olympische Spelen in Tokio. Ze put moed uit de registratie van de vermogens die ze zelf heeft getrapt. Die waren aanzienlijk minder dan de waarden die ze haalde op het NK eind juni in Ede en de WK vorig jaar in Innsbruck. ‘Het was gewoon een slechte dag. De benen liepen snel vol.’ Dygert heeft dan al gezegd dat ze uitkijkt naar Tokio. Wie weet, wil ook zij tegen die tijd nog beter zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden