Column Peter Winnen

Als de Maagd het wil, komt Wilco Kelderman heus nog aan zijn trekken

De Vuelta is een fantastische speeltuin. Er wordt door de coureurs gestreden en geleden alsof het de laatste koers van hun leven is. Hitte is geen beletsel. Liever uitgedroogd sneuvelen dan uitgedroogd de schaduw van de anonimiteit opzoeken. Kijk naar Bauke Mollema. Klassement naar de vaantjes, maar hij rust niet eer een mooie dagprijs is binnengehengeld. Resultaat tot nu toe: twee zwaarbevochten tweede plaatsen.

Niemand kan zo mooi kan sneuvelen als Bauke. Hij berijdt zijn fiets als was het een ongetemd paard. De knieën slaan wijd naar buiten; bouwvakkershanden breken het stuur haast doormidden. En dan dat gelooide gelaat. Bauke kan zo model staan voor een beeldhouwer die van plan is een fraaie crucifix te creëren. Hij is de vleesgeworden pijngrens. Afgelopen zondag ging hij op de slotklim net niet hard genoeg om de ontsnapte Ben King te achterhalen. King, ook al zo iemand die de uitdroging niet vreest, maar die al wel aan zijn tweede ritzege toe was.

Qua fietsstijl is Wilco Kelderman de tegenpool van Mollema. Bij hem lijkt het alsof het niks kost. De gewrichten geolied, de spieren soepel en buigzaam als die van een slangenmens. Als ik Wilco zie heb ik de neiging in een Mariakapel een kaarsje te gaan branden. Of de Maagd ‘vol van genade’ een keertje over haar hart wil strijken en geen malheur op hem afvuurt. Of ze zijn sleutelbeenderen eens met rust wil laten. En of ze geen scherpe steentjes wil neerleggen precies in het spoor waar Wilco fietst. De lekke band in de finale van die ene waaieretappe kost hem waarschijnlijk een podiumplaats in Madrid.

Soms denk ik dat achter het onschuldige gelaat iemand schuilgaat die het onheil als het ware inviteert. Om er dan een poos lekker op te kauwen en wilskracht uit te putten. Als de Maagd het wil, komt Kelderman heus nog aan zijn trekken. Maar alleen dan.

Wie van de Vuelta zijn privéspeeltuin maakt is veteraan Alejandro Valverde. Die stopt pas met fietsen als hij ervan af wordt geknuppeld. Twee ritzeges reeds, en een puike positie in het klassement. Ook een brokkenpiloot, maar na elke botbreuk komt hij sterker terug. Zijn zwaarste blessure was een schorsing van twee jaar nadat via een dna-match een bloedzak uit het lab van de Madrileense transfusiespecialist Eufemiano Fuentes aan hem was gelinkt. Hij houdt zijn onschuld nog altijd staande.

Voor Valverde in elk geval de prijs voor de mooiste boeventronie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.