Als de bondscoach kan goochelen wordt het nog wat

Tegenover hun gastheer beweerden de Australische hockeyers donderdagavond beleefd dat het een zware klus zal worden om Nederland in de halve eindstrijd te verslaan....

TYNKE LANDSMEER

Van onze verslaggeefster

UTRECHT

Voor het toernooi in Utrecht was er veel ontzag voor de formatie van bondscoach Roelant Oltmans. In de nagenoeg vlekkeloze voorbereiding bleek niet alleen de vorm stabiel, maar imponeerde ook de omgeving van het voetbalstadion de concurrentie. Na de tegenvallende resultaten en het dramatische verlies tegen Duitsland, weten de opponenten inmiddels dat de Nederlandse ploeg geen onoverbrugbare hindernis meer is.

Oltmans zal de trucendoos open moeten gooien om uitzicht te houden op de eindstrijd. En hoewel de hockeyers zich, voor vijftienduizend oranje gekleurde supporters, niet snel de kans zullen laten ontnemen om door te dringen tot de finale, mogen zij zich niet al te veel illusies maken. Daarvoor is het eerdere optreden te wisselvallig geweest.

Vooral door gebrek aan tegenstand in de groepswedstrijden bleef Nederland eenvoudig op de been. Tegen de enige tegenstander van formaat, het fysiek sterke Duitsland, ging de ploeg echter beschamend met 5-1 onderuit. Ook met een internationaal zwakke ploeg als Canada had Nederland moeite en tegen Zuid-Korea kwam de ploeg pas op gang vanaf het moment dat Bram Lomans zijn eerste strafcorner verzilverde.

De ploeg leunt zoals altijd zwaar op de korte corner, die Nederland als geen ander beheerst. Het WK in 1990 en de Olympische Spelen in 1996 werden erdoor beslist, maar het grote verschil met Atlanta is dat Oltmans niet langer beschikt over drie specialisten. Na het vertrek van Bovelander en Van den Honert is de corner te doorzichtig geworden.

Bovelander was er voor de harde klappen, Van den Honert voor de push en als grote surprise maakte ook Lomans zijn internationale debuut. In Utrecht moet de pas 22-jarige Lomans het alleen oplossen, en is zijn sleeppush nog niet stabiel genoeg om er op te kunnen bouwen.

Toch wordt de strafcorner nog steeds als redmiddel gezien in bange uren. Vooral wanneer Nederland fysiek sterke ploegen tegenover zich weet en er strak op de man wordt verdedigd, heeft de ploeg moeite om de rust te bewaren. Tegen het aanvallend ingestelde India kregen de balkunstenaars Stephan Veen en Teun de Nooijer veel ruimte voor creatieve acties, maar op de momenten waarin het minder makkelijk ging werden de acties te snel geforceerd.

Vlak voor het olympische toernooi toverde Oltmans de grote wisseltruc uit zijn hoge hoed en zette hij acht spelers op een andere positie. De ervaren Delissen en Van den Honert schoven zeer tegen hun zin een linie op, maar hielden kritiek voor zich omdat het resultaat direct zichtbaar was. De concurrentie had pas laat antwoord op de wisselingen.

Dit jaar is het tactische spelletje van de olympisch kampioen te doorzichtig geworden. De Nooijer en Veen worden vaak te strak gedekt om te kunnen excelleren, terwijl de sleeppush van Lomans door middel van geavanceerde video-apparatuur inmiddels is stuk geanalyseerd.

Oltmans roept al het hele toernooi dat er nog voldoende varianten zijn om de tegenstanders in het finaleweekeinde te verschalken. Voor het Nederlandse hockey is het te hopen dat de bondscoach inderdaad kan goochelen. Zonder veranderingen aan te brengen in het team zullen de toeschouwers het maandag in de slotwedstrijd, die al weken is uitverkocht, toch zonder hun favoriete ploeg moeten doen.

Tynke Landsmeer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden