Column

Alleen met Dafne Schippers in haar concentratie

Het is zo'n opstaan-voor-sport-nacht. Hoewel? De 60 meter van Dafne Schippers op de WK in Portland duurt 7 seconden. Zijn zeven tellen de moeite van een gebroken nacht waard, alleen om de sensatie van rechtstreekse aanwezigheid te ondergaan, van een wedstrijd die talloze malen zal worden herhaald? Start: 3.53 uur.

Dafne Schippers. Beeld anp
Dafne Schippers.Beeld anp

Wekker zetten dus, met het latente verlangen van louterende sporturen. Nachtkijker zijn. Het is stil in huis. Donker. De nacht geeft het gevoel alleen te zijn met de topsporter, in diens concentratie.

Gedachten gaan dan altijd terug naar ijshockeyer Mike Eruzione, die tijdens de Olympische Spelen van 1980 in Lake Placid met de Amerikanen van de Sovjets won, in de hoogtijdagen van de Koude Oorlog. Als jongen van 15 was je geboeid, op de bank, in de stilte. Boksen natuurlijk, met Ali. Goede nachtsport.

Voetbal ook. België - Sovjet-Unie in 1986, bij het WK in Mexico. Je ziet Belanov nog steeds het doel doorboren. Demol en Claessen scoren laat, op weg naar de sensationele zege van de Belgen. Commentator Rik De Saedeleer doorbreekt de nacht met een catharsis van aanhankelijkheid.

Shit, niet goed in het spoorboekje gekeken. Tien minuten te laat opgestaan. Sifan Hassan is al wereldkampioene op de 1.500 meter. De herhaling dan maar, van haar pakkende strijd met Seyaum. Dan het interview met de nahijgende vrouw. 'Ik zag de gouden medaille al voor me.'

Indooratletiek is niet zo heel mooi. Atletiek is een sport voor een vol stadion, voor blauwe lucht bij de series en invallende duisternis bij de avondsessie, voor de magie van de start en de speer die door het zwerk vliegt. Indooratletiek is een kermisje op een baantje, waar sprinters zich als het ware te pletter lopen op een kussen, omdat de baan te klein is voor veilig afremmen.

In Portland ligt een gifgroen baantje. De loopsters komen om beurten op, tussen rookpluimen door. Schippers sprint in baan 5. Ze is in publicitair opzicht immens gegroeid sinds haar wereldtitel op de 200 meter in Peking. Op haar twitterpagina barst het van de reclame voor sponsors.

Ik begrijp het, maar het irriteert me ook weleens. Dat ligt vooral aan mezelf, het is niet Dafne-gerelateerd. 'Dafne moet meer zakenvrouw zijn', staat in een zaterdagkrant. Ik vond haar juist zo interessant toen ze helemaal geen zakenvrouw was, toen ze nog twijfelde tussen zevenkamp en sprint. Ze schuift vanwege commerciële verplichtingen soms met trainingen, zegt haar manager. Oei.

Ze legt het af tegen Barbara Pierre. Pierre is souplesse, Dafne is kracht. Ze oefent vooral op haar start, met het oog op de Spelen van Rio. Je hoopt dat ze het evenwicht tussen ontspanning en kracht blijft behouden.

Het is oefenen voor Rio, zegt ook presentatrice Dione de Graaff, als ze de tv-uitzending afsluit, na 4.00 uur. Slapen weer. Bij Schippers, verslaggevers en nachtkijkers is teleurstelling voelbaar. Zo snel gaat dat: teleurstelling om de tweede plaats op een WK atletiek, op een nummer dat niet eens haar specialiteit is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden