ReportageNK skeeleren

Alleen de Harley van schaatser Koen Verweij brult bij NK skeeleren

Crispijn Ariëns kwam maandag bij het NK skeeleren als eerste over de streep. Tegen die tijd had schaatser Koen Verweij de strijd tegen het stroeve asfalt al lang gestaakt. ‘Ik wilde alleen mijn gezicht even laten zien.’

Koen Verweij en zijn Harley Davidson.Beeld Freek van den Bergh

Het diepe gebrom van zijn blauw-witte Harley Davidson is eerder te horen dan dat Koen Verweij te zien is. Met een pot­helm op zijn blonde haren arriveert de 27-jarige Alkmaarder bij het parcours van het NK marathonskeeleren in Waarland. ‘Kijk, Koen Verweij’, fluisteren de toeschouwers tegen elkaar. Snel maken ze een foto van de schaatser en zijn motorfiets.

Zijn entree is grootser dan zijn vertrek een paar uur later, al laat de wereldkampioen allround van 2014 bij het wegrijden zijn motor nog even stevig brullen. De wedstrijd over 42 kilometer is halverwege als Verweij het voor gezien houdt. De nationaal skeelerkampioen van 2012 kon het tempo op het stroeve asfalt in het Noord-Hollandse dorp niet langer bolwerken. Dat had hij ook niet verwacht. ‘Ik wilde voor eigen publiek mijn gezicht even laten zien. Dat wilde de organisatie ook graag.’

Korte duur

Het ritje van 15 kilometer vanuit Alkmaar op de motor had Verweij er wel voor over om de sport waarin hij opgroeide van een mooi affiche te voorzien. De flamboyante schaatser trekt meer aandacht dan de meeste skeeleraars. Het schaatsen op wieltjes is een kleine sport. De nationale kampioenschappen spelen zich doorgaans ver van de televisiecamera’s af, in dorpen waar het skeeleren bovengemiddeld leeft: op de Veluwe en in de kop van Noord-Holland.

Dat zijn deelname van korte duur zou zijn, had Verweij ingecalculeerd. Hij heeft in de maanden na de Winterspelen, waar hij brons op de massastart en ploegenachtervolging veroverde, weinig aandacht aan het skeeleren besteed. Stilgezeten heeft hij niet. ‘Ik heb veel gefietst, maar dat is niet hetzelfde.’

Koen Verweij op de skeelers.Beeld Freek van den Bergh

Pas tien dagen voor het NK trok hij voor het eerst zijn skeelers weer aan. Hij had zich tot Desly Hill gewend om hem te helpen. De Australische schaats- en skeelercoach begeleidde hem in Pyeongchang ook al, omdat zijn vaste trainer Kosta Poltavets als Russische bondscoach door het IOC van de Spelen werd geweerd. Hill moest zijn skeelercapaciteiten een impuls geven om op het NK niet helemaal een flater te slaan. ‘Koen heeft getraind als een bokser’, vertelt Hill. Ze liet hem hard en veel trainen op de wieltjes. Zo nam ze hem onder meer 60 kilometer mee achter de brommer voor zijn duurvermogen en snelheid. ‘Ik denk dat hij in tien dagen wel twee kilo is afgevallen.’

Ondernemer

Hill is niet zijn vaste coach, maar staat hem als het nodig is bij. Poltavets schrijft nog altijd zijn trainingsschema’s. Daar blijft het bij, van contracten of salaris is nog geen sprake. Net als zoveel andere langebaanschaatsers zit Verweij nog zonder ploeg. Omdat hij in gesprek is met een aantal partijen over zijn toekomst op de langebaan kan hij de trainingen, die de Nederlandse Oekraïener Poltavets voor hem heeft uitgedacht, niet zijn onverdeelde aandacht schenken. ‘Ik ben meer aan het ondernemen dan dat ik topsporter kan zijn.’

Dat is een gevoel dat hij al langer heeft. De afgelopen jaren probeerde Verweij zijn eigen route uit te stippelen, buiten de gevestigde schaatsploegen om. Het brak hem op in de aanloop naar de Winterspelen. Het geregel kostte hem te veel energie en zijn lichaam dwarsboomde zijn plannen. Een maand voor Pyeongchang kreeg hij gordelroos en hij stelde teleur op de 1.000 en 1.500 meter.

In die situatie wil hij niet meer terechtkomen. Hij ziet zichzelf niet halfslachtig doorgaan met schaatsen. Als hij het doet, dan wil hij het goed doen, vertelt hij, terwijl hij zijn spullen inpakt en weer op de motor stapt.

Doodeenvoudig?

Crispijn Ariëns moet op dat moment nog finishen. De 29-jarige Brabander heeft het peloton in stukken gescheurd, op het moment dat Verweij de rug recht en de groep laat gaan. ‘Het was geen rondje om lekker mee te rijden’, zegt de winnaar. ‘Iedereen moest vol aan de bak en als het hard ging, vlogen er zo een paar vanaf.’

Crispijn AriënsBeeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Het ziet er doodeenvoudig uit, zoals Ariëns met grote brede slagen aan het peloton ontsnapt en meer dan 20 kilometer in zijn eentje vooruitrijdt. Dat is het niet. ‘De laatste vier ronden kreeg ik het best zwaar’, bekent Ariëns, die na 2011 en 2013 voor de derde keer nationaal marathonkampioen is geworden. Hij is gesteund door zijn ploeggenoten in het peloton, zij hebben hem geholpen tegenaanvallen te neutraliseren.

Veel belangrijker dan de nationale- is de wereldtitel die in juli in Arnhem te verdienen valt. Daar wil Ariëns winnen, net zoals hij dat bij het WK van 2013 in Oostende deed. Het NK in Waarland biedt hem hoop. ‘Ik ben heel blij dat ik het vijftien ronden in mijn eentje heb volgehouden. Dat betekent dat ik goed op weg ben.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden