Alle vingers wijzen naar de coach

Al dertig jaar lang heeft Nederland geen wereldkampioen meer voortgebracht. En altijd is er maar één man die daarvan de schuld krijgt: de bondscoach. Hij heeft een hondebaan.

Archiefbeeld van Johan Lammerts uit 2012. Beeld anp

Komt de kritiek niet van wielerfans, dan wel van de renners. Neem vorig jaar. Toen liet Johan Lammerts Niki Terpstra thuis, omdat het parcours volgens hem meer geschikt was voor klimmers. Prompt twitterde Terpstra een foto van zijn kalender, waarop hij door de datum van het WK een groot kruis had gezet.

Dit jaar reageerde Koen de Kort zich op hetzelfde medium af, toen bleek dat hij geen uitnodiging had ontvangen. In de lobby van het Hilton Garden Inn zucht Lammerts nog maar eens. 'De één vindt dit, de ander vindt dat. Maar ik ben degene die gekwalificeerd is om keuzen te maken.'

Lammerts maakte tien jaar lang deel uit van het profpeloton en won de Ronde van Vlaanderen en een Touretappe. Sinds 2012 is hij bondscoach bij de mannen, een ambt dat volgens een van zijn voorgangers, Gerrie Knetemann, louter een 'ceremoniële functie' is. Volgens Leo van Vliet is de kunst van het bondscoachschap vooral om 'succes zo min mogelijk in de weg te staan'.

(Tekst gaat verder onder foto).

Niki Terpstra. Beeld anp

Verschillende karakters

In Richmond heeft Lammerts slechts een week de ploeg tot zijn beschikking. In die tijd moet hij voor elkaar krijgen dat de renners, van wie velen het hele jaar door tegen elkaar rijden, voor één wedstrijd gaan samenwerken. Dit jaar koos hij voor Niki Terpstra als kopman, omdat het parcours in Amerika vergelijkbaar is met de Ronde van Vlaanderen. Lars Boom is schaduwkopman.

De twee hebben niet de allerbeste verstandhouding. Kwestie van verschillende karakters. Om er zeker van te zijn dat ze elkaar niet in de wielen zullen rijden, organiseerde Lammerts deze zomer een heus diner in een restaurant in Nieuwegein.

'Hoe het nu gaat tussen die twee?' Lammerts steekt zijn duim op. 'Prima!' Geregeld drinken ze samen een kop koffie in de lobby, zo heeft hij geconstateerd. 'Als bondscoach heb je de renners maar een beperkte tijd bij elkaar. Daarom leek het me zinvol ze vantevoren met elkaar aan tafel te zetten. Dat heeft gewerkt.'

Met Koen de Kort voerde hij een telefoongesprek. 'Wat hij eigenlijk zegt is: ik ben een betere renner dan de negen die nu zijn geselecteerd. Maar als je dan de vraag stelt: wie moet eruit? Dan krijg je geen antwoord.'

(Tekst gaat verder onder foto).

Lars Boom. Beeld anp

'Harde koers'

De tactiek voor zondag heeft hij al een tijdje klaarliggen. In april verkende hij het parcours met wegkapitein Sebastian Langeveld. De omloop van 16,2 kilometer in het centrum van Richmond telt drie klimmetjes. De finaleklim is 300 meter lang, gevolgd door 680 meter vals plat naar de finish.

'Ik ga niet uitweiden over het tactisch plan', zegt Lammerts. 'Maar het is duidelijk dat we niet gebaat zijn bij een gesloten wedstrijd. Het moet een harde koers worden. We zullen daarin zelf actie ondernemen.'

En als dat onverhoopt niet lukt? Ja, dan weet Lammerts wel wie de kop van Jut is. 'Maar als je het niet erg vindt, wil ik daar nog niet bij stilstaan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden