Al die schoonheid van de handbalsters

We vergeten de finale. Gewoon omdat we mooiere beelden op het netvlies hebben. Zestien Nederlandse handbalsters op het WK in Denemarken, zeven in het veld, negen nerveus op de bank.

Nederlandse handbalsters op het WK in Denemarken.Beeld afp

Sommigen, als Kelly Dulfer en Jessy Kramer klaar om de verdedigende rol voor Estavana Polman en Nycke Groot over te nemen. Hoekspeelsters als Debby Bont en Angela Malestein worstelend met een geel hesje om bij een tijdstraf de rol van meehandballende keepster te spelen.

Dat Nederlandse team, twee jaar eerder nog nummer dertien van de wereld, kreeg een heel land enthousiast met zijn zegetocht door Denemarken. Het waren vier overwinningen en een gelijkspel in de poule te Naestved: op rij 42-21 tegen China, 37-23 tegen Angola, 28-28 tegen Zweden, 45-23 tegen Cuba en 31-20 tegen Polen.

Toen kwamen de wedstrijden met de lading van moeten winnen, om verder te komen en om de olympische plaatsing binnen te halen. We waren erbij in Naestved, waar op een zondagavond de sporthal vol liep met Deense nieuwsgierigen om dat Hollandse wonderteam te bekijken. Het werd 36-20 in de achtste finale tegen Servië, de nummer twee van het vorige WK.

We knepen ons in de wang. Was dit zo'n toernooi? Een wedstrijd later, in het knusse Kolding, was de vorm nog steeds intact en de plaatsing voor de olympische kwalificatie een feit. Frankrijk, de reuzinnen uit Guadeloupe en Afrikaanse gebiedsdelen, verloor met 28-25 en boog deemoedig. Estavana Polman, 'die kleine dwerg' aldus trainster Debbie Klijn, begon in grote vorm te geraken. Twee dagen later in de sporttempel van Herning, de Jyske Boxen, zei ze dat de 'fucking finalalalah' was gehaald, toen Polen een helft lang werd weggespeeld. Het was 30-25 aan het eind.

Toen begonnen de bespiegelingen over de finale, over goud, over wat er allemaal mogelijk was. Toen kwamen de journalisten binnen gestroomd, toen werden de camera's opgesteld en de verwachtingen opgekrikt. Toen ging het mis, in de finale tegen Noorwegen (23-31), maar we hadden net afgesproken: daar gaan we het niet meer over hebben. We kijken aan de binnenzijde van onze oogleden naar al die schoonheid die de Nederlandse handbalsters hun publiek in twee weken voorgeschoteld hadden. Om nooit te vergeten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden