Ajax speelt aandoenlijk, maar de verwarring blijft voortduren

Nog een geluk, voor Ajax, dat het enige doelpunt van het duel met Juventus niet door de spits werd gemaakt die onaangedaan terugkeerde op vertrouwd terrein, maar in een ander shirt....

Paul Onkenhout

De nederlaag (0-1) wreef desondanks zout in de wond van een club die, niet voor de eerste keer, een les in efficiency kreeg. In de afgelopen twee seizoenen slopen Inter en AC Milan op soortgelijke wijze weg uit de Arena. Van AS Roma werd wel gewonnen, destijds tot grote frustratie van trainer Fabio Capello die gisteren met zijn huidige club Juventus revanche nam voor die nederlaag.

Een maand oud pas is het seizoen 2004-2005, maar bij Ajax is de kiem voor een tegenvallende campagne reeds gezaaid. Rustig is het nog niet geweest in Amsterdam Zuidoost, waar op het veld én in de trainers- en directiekamers voortdurend brokken moeten worden gelijmd.

De bouw van een ploeg die in staat is de nationale titel te verdedigen en tegelijkertijd de Europese ambities gestalte moet geven, is door een reeks incidenten verstoord. De nederlaag in het openingsduel in groep C past goed in een seizoenfase waarin Ajax zwaar op de proef is gesteld.

Ronald Koeman is nauwelijks nog trainer, maar veelal manager, of beter gezegd crisismanager. Als (jonge) spelers niet als verwende pubers reageren op een wissel (Sneijder in het Super Cup-duel met FC Utrecht, Van der Vaart en Ibrahimovic in een uitwedstrijd tegen FC Twente), gaat een Ajacied zijn ploeggenoten wel te lijf in een interland (Ibrahimovic versus Van der Vaart en Heitinga) of verkeert het elftal plotseling in het middelpunt van een landelijk debat over spreekkoren in de stadions.

Maar niets bracht Ajax de voorbije weken zo in verwarring als het vertrek van een spits die in Amsterdam zowel verguisd als bewonderd werd. In de kleedkamer werden zuchten van verlichting geslaakt na de bliksemtransfer van Ibrahimovic, maar dáár worden wedstrijden niet beslist - en zeker geen wedstrijden tegen een Italiaanse topploeg als Juventus.

Hoewel de transfersom, 16 miljoen euro, gretig werd geïncasseerd, leed Ajax een zware nederlaag, vooral omdat de club er niet in slaagde een geschikte vervanger te vinden.

Dat Ibrahimovic uitgerekend in het openingsduel in de Champions League terugkeerde in de Arena, onderstreepte nog eens hoezeer de clubleiding zichzelf in de nesten heeft gewerkt. Tegenstrijdige verklaringen van de spits zelf, diens zaakwaarnemer Raiola, Koeman en de directeuren Van Eijden en Van Gaal, kwamen de rust evenmin ten goede.

In sportief opzicht heeft Ajax hoe dan ook fors terrein prijs moeten geven. De voorhoede bestond gisteren uit een linksbuiten, Mitea, die dit seizoen nog nauwelijks in actie is gekomen, en uit een spits die vorig seizoen niet aan de eisen van Koeman kon voldoen, Sonck. Hoe ijverig ze ook waren, het waren vooral hun gebreken die opvielen.

Het (aanvallende) spel van Ajax kon op zijn best aandoenlijk worden genoemd - en op zijn slechtst inefficiënt. De club moest zich met kruimels tevreden stellen, net zoals een dag tevoren PSV.

Evenals PSV in Londen gaf Ajax de hooggeprezen opponent moedig en sluw partij, op realistische wijze en met een aangepaste tactiek, maar de oogst was nihil. In de tweede helft bouwde Ajax weliswaar een veelbelovend overwicht op, de regie bleef voortdurend in Italiaanse handen.

Bedaard leek Juventus zich tevreden te stellen met een zege met een minimaal verschil. Beloond voor het offensief werd Ajax op geen enkele manier, want eervolle nederlagen bestaan niet - en al helemaal niet in de Champions League.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden