Hakim Ziyech (links) na zijn 1-0 met Sergiño Dest.

Voetbal Ajax-Valencia

Ajax klopt Valencia met 3−0 in festival van fouten en vrijheid

Hakim Ziyech (links) na zijn 1-0 met Sergiño Dest. Beeld BSR Agency

Valencia – Ajax was een doldwaze voetbalkermis die tot in de late uurtjes openbleef, waarbij alle attracties op het plein afwisselend de vreemdste capriolen uithaalden en tot gelukzaligheid leidden.

Na anderhalf uur voetbal in toptempo beloonde Ajax zich opnieuw met een zege in een grote tempel van het Europese voetbal. Valencia – Ajax 0-3. Echt waar. Een uitslag als parodie op het spelverloop, dat wel, maar de uitslag staat. Wie een jaar geleden had opgemerkt dat Ajax in ruim een half jaar op het hoogste niveau van Europa met 1-4 en 0-3 was vertrokken uit Madrid (Real) en Valencia, was zonder medelijden uit de gemeenschap van voetbalkenners verstoten.

Ajax zwijnde, zoals een opstapeling van geluk heet. Maar het feest dat Europees voetbal tegenwoordig voor Ajax is, houdt onverminderd aan, na het glorieuze vorige seizoen met een plek in de halve finales. Met zes punten uit twee duels (doelcijfers 6-0) lonken reeds de achtste finales van de Champions League, met de dubbele ontmoeting tegen Chelsea als volgende wedstrijden. Eerst thuis.

Het nazomerde en de wedstrijd was een zaak van voortdurend opwaaiende emoties, op het veld en op de tribunes, waar menig supporter van Ajax een kaartje had gekocht in Spaanse vakken. Dat leidde tot onrust. Alles dat voetbal opwindend maakt, was te zien in Mestalla, dat meesterlijke stadion tussen de flats in de woonwijk. Daar waar de religie die voetbal voor menigeen is, openlijk wordt beleden, tot de veelbezongen aankomst van de spelersbus toe. Het ruikt naar voetbal in Mestalla, bijna honderd jaar oud.

Op het veld tussen de steile tribunes, zo steil dat ze loodrecht lijken opgetrokken uit Spaanse grond, voltrok zich een buitengewoon amusant schouwspel met ontelbaar vreemde wendingen. Hollen en stilstaan. Foutenfestival. Geniale acties, afgewisseld met rariteiten.

Geluk

Het geluk was weer eens meegereisd met Ajax, dat al twaalf Europese uitduels ongeslagen is. Ajax speelt gemiddeld gesproken zeer aantrekkelijk voetbal, het type spel dat de club door de jaren heen een reputatie bezorgde, doch het zit al ruim een seizoen ook behoorlijk mee. Een strafschop van Parejo vloog bij 0-1 ver over het doel van André Onana, een bal van Rodrigo belandde op de paal, de 0-2 viel na een gigantische kans op 1-1. Onana onderscheidde zich net als onlangs tegen Lille met onwaarschijnlijke reddingen, terwijl zijn voorganger bij Ajax Jasper Cillessen in het doel bij Valencia geen overdreven sterke indruk maakte.

Het leek alsof de trainers hun spelers hadden vrijgelaten in hun fantasie en opvattingen. ‘Hier hebben jullie een bal jongens. Doe wat leuks. Amuseer je. Na drie kwartier krijgen jullie een kopje thee of een sportdrankje.’ Overal was vrijheid. Overal was slordigheid. Twee verschillende spelsystemen botsten: het 4-4-2 van Valencia tegen het moderne 4-3-3 van Ajax. Vleugelaanvallers van beide kanten kregen meters ruimte. De linkervleugel van Valencia, met Jaume Costa en Portugees international Guedes, brak telkens door. Over rechts gebeurde dat trouwens ook, met Wass en Torres.

De latino’s Lisandro Martinez en Edson Alvarez, controleurs op het middenveld, zijn uitstekende aankopen van Ajax, maar woensdag bleek ook waarom trainer Erik ten Hag meldt dat alles beter moet. Vooral qua handelingssnelheid en positiespel. Wanneer instappen, wanneer juist niet. Gelukkig bleken kersvers vader Daley Blind en zijn collega in het centrum Joël Veltman rustig en goed.

Zweefschot

Flitsend was de start van Ajax, met de heerlijke goal van Hakim Ziyech in de achtste minuut als beloning. Goh, wat kan die man schieten. Ziyech dreef de bal in alle vrijheid over de rechtervleugel en lanceerde een zweefschot dat diagonaal in de kruising vloog, Cillessen tureluurs achterlatend. Misschien had de doelman meer moeten of kunnen doen, maar het is ook mooi om de verdienste van het doelpunt toe te schrijven aan kunstenaar Ziyech.

Tien minuten na de gemiste strafschop van Parejo, verleend door scheidsrechter Orsati omdat Alvarez de snelle Guedes vloerde, stond het opeens 0-2, alsof het normaalste zaak van de wereld was. Het zat niet tegen bij die treffer, want de bal rolde telkens net goed. Van Dusan Tadic naar Donny van de Beek naar Quincy Promes, die van dichtbij scoorde. Een handje kreeg Cillessen nog tegen de bal, maar niet stevig genoeg.

Bij rust 0-2, het was onbegrijpelijk. Na de pauze drong Valencia aan, verrichtte Onana reddingen uit een stripboek en was de 0-3 bijna even mooi als de 0-1. De steekbal van Tadic dwars door het strafschopgebied trof Valencia in het hart, de gortdroge afronding van Van de Beek was fraai. Martinez raakte later nog de paal. ‘Ajax wint de Champions League’, zongen de supporters op weer zo’n avond dat alles meezat, en waarop levensgeluk hun gemoed overspoelde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden