Wedstrijdverslag Ajax-Heracles

Ajax ging oogsten in 2019, maar tegen Heracles zakte het volledig door het ijs

Tegen Heracles ging bij Ajax nog veel meer mis dan tijdens het 6-2-verlies tegen Feyenoord. PSV blijkt een veel hogere ondergrens te hebben dan ‘het beste Ajax van de laatste tien, vijftien jaar’.

Kristoffer Peterson van Heracles Almelo (links) en Noussair Mazraoui van Ajax. Beeld BSR Agency

Is dit Ajax dan toch niet zo goed als verondersteld? Heeft de binnen- en buitenwereld het toch verkeerd ingeschat allemaal? Zaterdagavond beleefde de Amsterdamse club het dieptepunt in een maand vol dieptepunten. Op 4-4 tegen Heerenveen en 6-2-verlies tegen Feyenoord volgde een 1-0-nederlaag contra Heracles. Woensdag komt Champions League-houder Real Madrid naar Amsterdam. En dat draait ineens heel erg goed. Alsof de krachtige wind de vorm van Ajax naar het zuiden heeft geblazen.

Eerst maar even: waarom was dit de krater der kraters? Tegen Feyenoord werd Ajax geklopt in de omschakeling, in het niet meelopen met tegenstanders die boven zichzelf uitstegen. In Almelo ging, vooral voor rust, veel meer mis: zelfs elementaire technische zaken, voor een Ajacied normaal gesproken iets waarover hij niet hoeft na te denken. Harde passes waren te hard, zachte te zacht, op fijnzinnige tikjes werd slecht geanticipeerd, hakjes stierven in onbegrip. En toch bleven ze populair onder de Ajax-spelers, die tikjes en hakjes.

Heracles, matig in vorm de laatste maanden, joeg flink door, de volslagen onbekende spits Joey Konings voorop. Tot hun eigen verbazing kregen de Heraclieden de bal telkens keurig in de voeten.

Zo veel vertrouwen putte de ploeg van de dappere coach Wormuth daaruit dat het Ajax op zijn Ajax’ ging dollen. In de hoek tikten Mohammed Osman en Brandley Kuwas de bal fluks naar elkaar, soms zelfs zonder te kijken, het gevaar opzoekend en simpel ontwijkend. Als de piepeltjes van het pleintje werden Frenkie de Jong en Daley Blind vernederd door Osman, afkomstig van Telstar en vorige maand nog deelnemer aan de Azië Cup voor Syrië, en Kuwas.

Die laatste zag eerder een strafschop via Ajax-doelman Onana op de paal belanden. De strafschop verkreeg Heracles na geblunder van De Jong en Blind, steunpilaren onder de renaissance van Ajax en Oranje in 2018, maar in Almelo de slechtsten op het veld.

Osman, die in de zeventiende minuut voor de 1-0 tekende na slecht uitverdedigen van Onana, na afloop een tikje beduusd: ‘Tja, dat dollen kan niet altijd, maar nu wel.’

Transfergeilheid

Dit Ajax werd ingeschat als het beste Ajax van de laatste tien, vijftien jaar dankzij tal van attractieve, overtuigende optredens in de competitie en in de Champions League, leidend tot kwalificatie voor de achtste finales, tot een ontmoeting dus met de titelverdediger. Dankzij dat enorme technische vermogen. Maar ook de drive, de kracht, de symbiose tussen gretige ervaring en vroegrijpe jeugd, de coach met pietje-preciesneigingen, de directie die ambitieus inkocht.

Dit Ajax ging oogsten in 2019. Vooralsnog is de oogst mager. Zes punten is de achterstand op PSV, dat een veel hogere ondergrens blijkt te hebben.

De term transfergeilheid werd gemunt. Spelers zijn te veel bezig met transfers. Wie de diep bedroefde hoofden van de grootste transferobjecten, De Jong en Matthijs de Ligt, zag na afloop, twijfelt aan die these. Aanvoerder De Ligt kraakte zijn team. Grof samengevat: een stel makke schapen zonder karakter dat ‘nog verder weg is dan terug bij af’. Hij sprak over onzekerheid en onderschatting. Op zichzelf een onlogische combinatie en toch een terechte conclusie.

Bij de start van de tweede helft, de helft waarin alles rechtgezet moest worden, kwam die vreemde cocktail het best tot uiting. De Jong sprong drie keer hoog op, voelde aan zijn lies en liet pardoes de onzuivere aftrap van Donny van de Beek lopen. Nog net werd Lasse Schöne bereikt, maar de Deense routinier hakte de bal over de zijlijn. Direct moest Ajax weer achter de bal aan. Ajax-coach Ten Hag schudde langs de kant het hoofd.

Slordigheidsvirus

In hoeverre kan de coach zijn spelers nog bereiken? Ten Hag zag al tijdens de warming-up dat Heracles wilde gaan stormen. ‘Maar we waren niet voorbereid’, zei hij driemaal. Dat is toch de taak van de trainer.

Het slordigheidsvirus sloeg geen linie over, en was ook blind voor leeftijd. De creatieve balvirtuozen Tadic en Ziyech componeerden slechts één topaanval, maar eindstation Huntelaar deelde nadrukkelijk in de malaise. Door geklooi van Blind en Onana had Heracles-aanvaller Peterson aan de overzijde ook nog kunnen scoren.

Zelfs de aanwezigheid van de Argentijnse ijzervreter Tagliafico, ontbrekend door blessures tegen Heerenveen en Feyenoord, bracht geen soelaas. ‘Ik zei al: het slechte spel komt niet doordat er een speler niet bij was’, aldus de linksback zelf. Hij vond dat Ajax eerder had moeten schakelen naar diepe ballen, gezien de harde wind en het gladde kunstgras. ‘Dat is ervaring.’

Misschien wreekt zich ook een gebrek aan fitheid. Tagliafico somde eerder in de week op waar hij allemaal last van had: knie, enkel, heup en hoofd. Tadic, Ziyech, Schöne, Dolberg en Tagliafico hadden een drukke WK-zomer. De kwakkelende De Jong en Mazraoui spelen voor het eerst veel wedstrijden achter elkaar. Ajax ging op wintertrainingskamp in het verre Florida.

Reserve-aanvoerder Tadic resoluut: ‘Er zijn geen excuses. Kleine blessures horen erbij. Wij waren gewoon slordig, pasten ons slecht aan. Dat moeten we analyseren, en die gesprekken eens vertalen naar het veld.’

Hij keek niet op tegen woensdag als de tegenstander niet Joey Konings heet, maar van koninklijke allure is. ‘Ik geloof dat we nog steeds van iedereen kunnen winnen. Anderen mogen praten over hoe goed we nou zijn. Wij moeten laten zien dat we het nog steeds kunnen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.