Ajax gaat weer op jacht naar PSV

Hoewel hij de schijn ophoudt, nam Louis van Gaal met de grootste nederlaag in zijn trainersloopbaan officieus afscheid van de kampioenskansen van AZ....

Van onze verslaggever Willem Vissers

De uitslag (6-1) was geflatteerd, maar zei iets over de nieuwe verhoudingen in de eredivisie, die historisch gezien ook oud zijn.

De eerste schermutselingen na het winterstopje bieden nieuwe gespreksstof over de afloop van de competitie, die vermoedelijk weer zinderend zal zijn. Een zalvend reisje naar Dubai plus een bonus van drie spelers, transformeerden Ajax van een zieltogend elftal in een kampioenskandidaat met terugkerende flair.

Davids, Perez en invaller Leonardo keerden terug. Met dat trio moet het mogelijk zijn de vermoedelijk belangrijkste rivaal PSV in het vizier te houden.

Misschien krijgt de rentree van Davids, die in de voorbereiding zijn been brak, symbolische waarde. Ook vorig seizoen sloot hij zich na de winterstop aan, toen als nieuweling. Ajax begon destijds aan een opmars en dichtte de achterstand van elf punten op PSV tot op één doelpunt. Nu staat het elftal slechts drie punten achter, net als Feyenoord, dat er niet in slaagt van concurrenten te winnen.

Dat PSV Perez naar de concurrent liet vertrekken en Ajax daarmee de gelegenheid bood het wanbeleid van afgelopen zomer (de spelmakers Sneijder en Perez laten vertrekken, zonder tegenmaatregelen) te herstellen, is in Eindhovens opzicht nu reeds hachelijk te noemen. Perez voetbalde niet geweldig, maar in balbezit fleurt het elftal op.

Uitdager AZ is AZ niet meer, mede door transferperikelen. Van Gaal kon Steinsson niet opstellen, want die was door emoties overmand na een mogelijke transfer naar Bolton Wanderers. En of Alves nog komt, de spits die de gammele defensie van Ajax pijn had kunnen doen, daarover valt geen zinnig woord meer te zeggen.

Van Gaal wil Alves nog steeds dolgraag, hoewel de strapatsen van de Braziliaan en zijn gevolg totaal niet bij het rechtlijnige karakter van de trainer passen.

De Arena reageerde bij vlagen euforisch, zong grappige liedjes over Alves en ziet de eerste titel sinds 2004 gloren. Maar zo snel voltrekt een metamorfose zich nu ook weer niet.

De defensie is nog steeds kwetsbaar. Dat Stam zomaar stopte, doet zich nog steeds gevoelen, zeker nu de rentree van Vermaelen op zich laat wachten.

Linkshalf Siem de Jong stond rechtsachter. Dat hij de voorkeur kreeg boven Colin, als vervanger van de geschorste Ogararu, zei genoeg over de status van Colin. Perez terug, Colin derde keus. De schaduwen van de naar Chelsea vertrokken trainer Ten Cate drijven weg van de Arena.

Toch voltrok zich rond Colin een veelzeggend tafereeltje. Toen hij na rust dan toch inviel, kreeg hij een warme omhelzing en een opbeurende schouderklop van Perez. Davids gaf tijdens de rust nog een lesje verdedigen aan Vertonghen.

Mocht Ajax erin slagen rechtsachter Silva alsnog van Groningen los te weken, dan is de ploeg aardig in balans, heeft Ajax een voor Nederlandse begrippen goed elftal, met een middenveld dat klasse, kracht, diepgang en tactisch vermogen combineert, plus een aanval die met afstand de beste van Nederland is. Ajax scoorde al 52 maal.

Eindelijk kan Huntelaar weer gewoon in de spits blijven om te doen wat hij als bijna geen ander kan: scoren. En de verdediging was wel verbeten. Vertonghen blokkeerde in de beginfase een schot van Dembélé op moedige wijze, Heitinga deed dat na rust bij Donk. Ze voorkwamen daarmee twee vrijwel zekere doelpunten.

AZ mist dergelijke verbetenheid. Verdedigers dekken niet kort genoeg en het elftal mist leiding.

Cruciaal was de 2-1. AZ mocht zich beklagen over de uitsluiting van De Zeeuw, die de bal uit het doel sloeg na de kopbal van Huntelaar uit een hoekschop. Assistent-scheidsrechter Lobbert had niet gezien dat de bal de doellijn was gepasseerd. Dan was het dus gewoon 2-1 geweest, zonder rode kaart. Nu werd het alsnog 2-1 en moest AZ met tien man verder.

Vermoedelijk had AZ anders ook niet gewonnen, ondanks de ogenschijnlijke dominantie in het eerste half uur. AZ was na belabberd verdedigen van vooral Gabri op 0-1 gekomen door Ari, een treffer die niet had mogen tellen omdat De Zeeuw hinderlijk buitenspel stond.

Vooral het derde doelpunt was typerend voor het makkelijker combinerende Ajax. De afgemeten pass was van Davids, het overzicht van Perez, het scoren van Huntelaar.

Het scoreverloop bood ook gelegenheid voor het feestje van Leonardo, die scoorde met het hoofd, na een sublieme voorzet van Suarez. Leonardo kuste in zijn dolle vreugde de knie waaraan hij vorig jaar zwaar geblesseerd raakte.

Maar de laatste kus moet bestemd zijn voor de schaal.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden