Column Willem Vissers

Ajacieden verdienen onze lof - gewoon, om het jaar waarin ze vuur ontstaken in het hart van voetbal

Het gevoel van verlangen naar een voetbalwedstrijd is bijna gelukzalig soms. Tintelend en intens. Juventus – Ajax, dinsdag, is bij voorbaat kunst in beweging. Verwachting, spanning, culminerend in euforie. Mogelijk een afknapper. 

Misschien is het half april voorbij met de Nederlandse voetbalpret in Europa. Pret is de goede benaming, juist omdat de prestaties gepaard gaan met schoonheid. Hoe het ook afloopt, Ajax heeft voetballend Nederland weer eens verheven tot aanvaardbare hoogte.

De zoektocht naar schoonheid is van altijd en overal. Probeer dat verlangen even vast te houden als het is gevonden. Loop eindeloos door de straten van St. Petersburg met je vrienden, langs kerken en kathedralen. Bezoek cafés. Leer van de geschiedenis in de voormalige woningen van Lenin en Raspoetin. Besef dat de alom aanwezige aardigheid tijdens het WK in Rusland van vorig jaar geen truc was van president Poetin. Zo zijn ze gewoon, de Russen in de straat, zij die ver staan van de elite. Ze zijn alleen anders dan wij, ze zien er anders uit en praten anders, maar ook zij zijn nieuwsgierig, op zoek naar contact, naar een deur die opengaat, naar een glimlach, een praatje, een gebaar.

Ontwaar de ongekende schoonheid in de eindeloze ketting schatkamers in de Hermitage. Op zoek dus naar Hollandse meesters van een andere orde. Frans Hals, Jan Steen. De vrienden uit Haarlem zijn geroerd door het zicht op de Grote Markt van Gerrit Berckheyde.

Rembrandt natuurlijk. Sta als aan de grond genageld bij ‘Het offer van Abraham’, alleen al door de intensiteit van de blik van de oude vader. Verbazing, achterdocht en ook opkomende vreugde zijn op zijn gelaat gevangen als de aartsengel meldt dat hij zijn zoon Isaac niet hoeft te offeren. God stelde hem alleen op de proef. Abraham laat het mes los, terwijl zijn andere hand nog rust op het gezicht van zijn zoon.

Welk meesterwerk is het mooist? Twijfel. Abraham? Of toch de ‘Afneming van het kruis’. De lichtval op het ontblote lijf van Jezus. De sterke man draagt zijn lichaam. Biddende vrouwen zitten bij de lijkwade. De details zijn zo wonderlijk en machtig, en het gaat vaak om details in het leven. Het streven naar schoonheid zit in alle tijden besloten. Het is de kunst als we daarvan af en toe durven te genieten, zonder cynisme.

Ajax stuurt dinsdag in Turijn zijn jonge meesters het veld in, in een kunstvorm van een andere orde, de volkskunst voetbal. We overdrijven de lof voor Ajax, het zou best kunnen. Dat komt omdat het voetbal jarenlang zo armoedig was, zo kleurloos, zonder inspiratie, zonder oog voor detail. Het was in de duistere jaren niet helemaal niks en het is nu niet helemaal alles, maar ze verdienen lof, de Ajacieden. Gewoon, om seizoen 2018-2019, om het jaar waarin ze vuur ontstaken in het hart van het voetbal, aangewakkerd door plezier, ontspanning, kleur, lichtinval. Door tekening op gezichten. Voetbal, succesvol, mooi en avontuurlijk. Allemaal tegelijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden