Analyse Volleybalvrouwen

Afscheid van bondscoach Morrison onvermijdelijk met oog op Spelen

De slechte resultaten van de Nederlandse volleybalvrouwen sinds afgelopen zomer werden bondscoach Jamie Morrison aangerekend. Zaterdag werd de Amerikaan ontslagen. Zijn opvolger moet de ploeg wél naar de Spelen leiden.

Coach Jamie Morrison. Beeld BSR

Het was voor een ambitieuze bond als de Nederlandse volleybalbond onontkoombaar. Wie niet levert, zeker op olympisch niveau, dient te verdwijnen. Zo was het vertrek van Jamie Morrison, de bondscoach van de nationale vrouwenploeg, een voorspelbare oefening. Zaterdag kwam het persbericht dat hij ‘per direct’ was bedankt voor zijn diensten.

De Amerikaan kreeg zijn vrouwenzevental deze zomer niet meer op het gewenste niveau. De directe olympische kwalificatie had het hoogtepunt van het interlandseizoen moeten worden. In Italië ging het in de beslissingswedstrijd tegen het gastland volkomen mis: 0-3. Niemand had een verklaring voor het dolen van een geroutineerd team dat bij de laatste Zomerspelen en WK als vierde was geëindigd.

Het EK volleybal had een herkansing moeten zijn, op zijn minst een herstart, om het oude vertrouwen te hervinden. Het werd een afgang in de kwartfinale tegen opnieuw een gastland in dit geval Turkije (0-3). Daarna volgde, alsof er nog niet genoeg pijn was geleden, een tranendal in de World Cup van Japan, zes nederlagen, met als dieptepunt de 0-11-achterstand in een tiebreak tegen Dominicaanse Republiek. Weggeslagen, platgeslagen, mentaal verpletterd.

In die slotweek van de World Cup, een prestigieuze competitie met slechts drie landen namens Europa, was technisch directeur Joop Alberda van de partij voor gesprekken met speelsters en staf. Die evaluatie had hij ook al gedaan in de nachtelijke uren na Turkije - Nederland in Ankara. De technische chef kon niet anders concluderen dat er geen vertrouwen meer was tussen ploeg en coach. En waar geen vertrouwen is, daar zal geen succes zijn.

Alberda stond de voorbije week onder zware druk. Zijn bond had zojuist het afsluitende Europese olympische kwalificatietoernooi naar Nederland weten te halen. In Apeldoorn strijden acht landenteams begin januari om één olympisch ticket voor Tokio 2020. Een miljoen euro was de prijs die werd betaald om het thuisvoordeel te behalen.

Zo kwam de volgende actie er onontkoombaar aan. De coach wegsturen, hopen op nieuw elan. Zoals Alberda het formuleerde: de kans met een lege bladzijde te beginnen. Niet meer omkijken, proberen weer het team te zijn dat in 2016 vierde werd op de Spelen, in 2017 de nummer twee van Europa en in 2018 met de vierde plaats op het WK haar status van wereldtopper bevestigde.

Al die bevestigingen van kwaliteit verdwenen in één rampzalige zomer. Alle lichten leken op groen te staan, met jonge speelsters als Britt Bongaerts, Nika Daalderop en Juliët Lohuis die het de gearriveerde internationals moeilijk gingen maken. Maar het team, lange tijd op verplichte rust gezet tijdens de Nations League, draaide niet meer na de afstraffing door de Italianen. Er leek op slag geen geloof in eigen kunnen meer.

Voor dat eerste kwalificatietoernooi op Sicilië sprak aanvoerder Maret Balkestein-Grothues nog van het teamverband dat uit de eerste succesjaren 2015 en 2016 stamde en dat alles overeind zou houden. Dat frame was gebouwd door de Italiaan Giovanni Guidetti, een coach die de speelsters met zijn emotionele optreden wist te raken. De pijn van diens onverwachte vertrek, vrouw en kind in Turkije gingen voor, werd lang gevoeld.

Balkestein in de Volkskrant: ‘Wij moesten verder na Guidetti’s vertrek. Toen kwam Jamie Morrison. Een heel ander type coach. Maar sinds Guidetti is deze groep zo hecht. Dat fundament is toen gesmeed. Dat heeft Guidetti tot stand gebracht en we steunen daar nog steeds op.’

Een goede twee maanden verder moet de conclusie zijn dat het zo zorgvuldig gekoesterde fundament last had van betonrot. Dat de ploeg, in lastige omstandigheden meestal op sleeptouw genomen door topscorer Lonneke Slöetjes, aan slijtage onderhevig was. Dat niemand in staat was de boel vlot te trekken. Het team leek het spoor kwijt.

Balkestein, zondag in een app na bekendmaking van het ontslag, gaf allereerst haar eigen team de schuld. ‘We hebben beneden ons niveau gepresteerd. Dat is onszelf aan te rekenen, want wij presteren niet op dat veld.’

Haar analyse was dat de ploeg een andere coach nodig heeft. ‘Ik geloof dat er meer kwaliteit in het team zit, dan er nu uitkomt. Jamie is op dit moment niet de juiste coach voor ons. De chemie ontbreekt. Dan kun je verder gaan met hem, maar een nieuwe impuls en nieuwe energie zullen ons team goed gaan doen.’

Die boodschap kreeg Alberda, de man die in een jaar tijd ook al afscheid had moeten nemen van mannencoach Vermeulen en beach-coach Ronnes. Alberda had aan dat signaal voldoende om met enigszins bezwaard hart Morrison te bedanken en op zoek te gaan naar een opvolger. Over drie maanden moet het nationale team dan voor eigen publiek gaan ‘knallen’ zoals zijn aanvoerder in groot optimisme voorspelde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden