Afscheid gouden generatie laat zich al voelen

WK..

amsterdam Via de achterdeur bereikten de Nederlandse hockeysters de finale van het WK en langs dezelfde weg werden ze door het gastland Argentinië weer afgevoerd. Twee jaar voor de Spelen van Londen is Nederland niet langer de onbetwiste nummer één van de wereld. Na de 3-1 nederlaag tegen de ‘Leones’ besefte bondscoach Herman Kruis dat de tussentijdse evaluatie van zijn contract geen formaliteit is.

De titelverdediger kraakte al in de halve eindstrijd tegen Engeland, maar ontsnapte toen nog na strafballen. De bruisende ambiance in Rosario, met twaalfduizend, in blauw-witte shirts gehulde Argentijnen op de tribunes, had echter een verlammende uitwerking op de ploeg. Na welgeteld zeven minuten was de WK-finale zaterdagavond al gespeeld.

De Nederlandse defensie is gedurende het WK het zorgenkind geweest. Polkamp en Dijkstra waren niet het betrouwbare slot op de deur en uitgerekend de zo fris gestarte keeper Sombroek faalde bij de eerste strafcorner voor Argentinië. Na een simpele tip-in voor spits Rebecchi mocht Barrionuevo aanleggen voor een korte corner. Sombroek tikte de bal zelf in het doel: 2-0.

Zo bleken drie eerdere nederlagen tegen Argentinië wel degelijk de voorbode van een machtsoverdracht te zijn geweest. Was het Argentijnse hockey werkelijk zo leuk om naar te kijken? Zeker niet, maar de ploeg van coach Carlos Retegui was ook in de WK-finale griezelig effectief.

Zo ging het ook al bij de Champions Trophy in Nottingham: Nederland maakte het spel, Argentinië was meedogenloos in de counter. Met dit verschil dat de Nederlandse hockeysters in Rosario slechts steriele aanvalspatronen zonder enig venijn op de hobbelige kunstmat legden.

Wederom leunde Nederland te nadrukkelijk op de strafcorner van Maartje Paumen, die haar specialiteit pas na rust toonde. Met een formidabele sleeppush verkleinde ze de achterstand tot 2-1 en het was onbegrijpelijk dat de technische staf bij een volgende poging voor een variant koos. Met 1 uit 5 behaalde topscorer Paumen een te laag moyenne.

Het was zuur voor aanvoerder Janneke Schopman dat ze uitgerekend in haar afscheidswedstrijd de definitieve ondergang over zich afriep. Garcia schoot na balverlies van Schopman eerst nog op de paal, Rebecchi benutte de tweede rebound en bezorgde Argentinië na het mislukte WK voor de voetballers eindelijk een feestje.

Sinds de hoogtijdagen van toptennisster en model Gabriëla Sabatini heeft de Argentijnse vrouwensport niet meer zulke sterren gekoesterd als de hockeysters, aangevoerd door icoon Aymar, die huilend de bokaal in ontvangst nam. Voor de wat bleke status van het vrouwenhockey is de Argentijnse wereldtitel net zo’n zegen als een korfbaltitel voor België. Het toernooi in Rosario onderstreepte immers dat de oppositie voor Nederland nog altijd beperkt is.

De opmerking van coach Kruis na drie groepsduels dat hij nooit negen punten en een royaal doelsaldo had verwacht, kon onmogelijk serieus worden genomen. Het voorspelbare toernooi in Rosario leerde dat 12 teams op een WK voor vrouwen er minstens vier te veel zijn. Argentinië gaf echter voldoende huiswerk mee voor de volgende afspraak, in 2012 in Londen.

Nu het afscheid van een gouden generatie met het vertrek van Schopman bijna is voltooid, wordt pijnlijk duidelijk dat de opvolgers niet de gedroomde dirigenten zijn van een vernieuwd team.

Speelsters als Polkamp, Hoog en De Goede profileerden zich nadrukkelijk als ‘hockeybabes’, maar leuke fotoshoots maken je nog geen winnaar. En Naomi van As liet in Rosario niet zien waarom ze nu al de beste hockeyster van de wereld wordt genoemd. Nederland miste een leider als Booij en een pitbull als Moreira de Melo, die tot de Spelen van Peking voor de balans zorgden.

Er is dus een gat gevallen dat ook niet kan worden opgevuld door recordinternational Minke Smeets-Smabers, die nooit meer dan een stofzuiger is geweest. Smeets vult de gaatjes op het middenveld, maar is niet de vedette die de ploeg bij de hand neemt. Misschien staat Welten straks op, wellicht Dirkse van den Heuvel of Jonker. Aan de jeugdopleiding ligt het niet, wel aan het gebrek aan flair bij de nieuwe lichting.

Technisch directeur Bert Bunnik mag wederom een bondscoach beoordelen, al heeft Kruis betere papieren dan Michel van Heuvel na het WK voor de mannen in India. De eveneens in 2008 aangestelde Van den Heuvel wist het team geen nieuw gezicht te geven en voerde de beloofde verjonging slechts halfslachtig door. Van den Heuvel werd bovendien afgerekend op zijn krampachtige presentatie.

Kruis fungeert meer als een manager die zich laat omringen door experts. De directeur van het Johan Cruyff College propageert bovendien innovatie, zoals bij de strafcorner van Paumen. Het zou van paniek getuigen bij de hockeybond als Kruis nu weer wordt vervangen. Al is een teruggang van één naar twee in de kleine wereld van het vrouwenhockey bijna een val van een flatgebouw.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden