Afgetroefde veldrijders strijdbaar

Mathieu van der Poel is ongenaakbaar: vier wedstrijden, vier zeges. De concurrentie laat zich niet uit het veld slaan. Laurens Sweeck, die zondag derde werd: 'Ik vond Mathieu deze keer al iets minder indrukwekkend.'

null Beeld Klaas Jan van der Weij
Beeld Klaas Jan van der Weij

Het was de vraag die modderfietsminnend België de afgelopen weken bezighield: waar is Wout? Wout van Aert, regerend wereldkampioen, was nagenoeg onzichtbaar tijdens de ouverture van het seizoen, die zich voltrok in de Verenigde Staten.

Mathieu van der Poel domineerde er de eerste races voor de wereldbeker. In Iowa eindigde Van Aert als veertiende, op 2,5 minuut achterstand op zijn grote rivaal, mede als gevolg van een lekke band. In een bloedheet Waterloo was er een zevende plek. Hij kampte er met een onwillige derailleur na een botsing en werd vervolgens opgehouden door achterblijvers. Na de finish zeeg hij uitgeput ter aarde. Hij voerde de tegenslag niet aan als excuus. De opening was ronduit teleurstellend geweest.

Maar daar was Wout dan toch. Zondag kwam hij tevoorschijn uit de drabbige en zanderige coulissen van de boswachterij in Gieten, tijdens de Superprestigecross. Weliswaar op gepaste afstand van de wederom ongenaakbare Van der Poel, welgeteld 15 seconden, maar overtuigend the best of the rest. Hij was er blij mee.

De afgelopen weken waren er volop speculaties over zijn gemiste start. Sven Nys, veelvuldig gelauwerd veldrijder en tegenwoordig ploegleider, vermoedt een mentale kwestie. Van Aert zou in zijn gedachten ook al bij deelname aan de voorjaarsklassiekers zijn. Dat wreekt zich. Voor de Vlaamse sportzender Sporza: 'Hij zit niet goed in zijn vel. Normaal moet hij in de buurt van Van der Poel komen, maar hij is op twee paarden aan het wedden.' Dat Van Aert een dag later met zijn vriendin een eigen kledinglijn aankondigde, zal hem er niet geruster op hebben gemaakt.

Volgens Van Aert zelf speelt het allemaal geen rol. Hij houdt zijn hoofd er echt wel bij. Wel zal hij dit seizoen wat minder crossen rijden. Na het WK eind januari in Bieles, Luxemburg, voelde hij dat zijn krachten aan het afnemen waren.

Intussen dringt de vraag zich op of de heerschappij van Van der Poel niet zal leiden tot een tanende belangstelling in het mekka van het veldrijden, Vlaanderen. Sporza-wielerjournalist Renaat Schotte gelooft er weinig van. 'Het is inherent aan het veldrijden dat er perioden zijn waarin één renner domineert. Dat was bij Erik De Vlaeminck het geval, bij Roland Liboton, bij Sven Nys. De liefde voor het veldrijden is diepgeworteld.'

Ook als het een Nederlander is die de lakens uitdeelt? Schotte maakt zich geen zorgen. 'Vlaanderen omarmt Mathieu. Ze houden van zijn show, zijn levenslust, zijn deugnieterij. Ze zijn er trots op dat hij in Vlaanderen woont.'

Het circuit in Gieten vormde vorig jaar het decor waarin de toon werd gezet voor de rest van het seizoen. Van der Poel keerde er terug na een operatie aan de knieën en vocht meteen een adembenemend gevecht uit met Van Aert. In de allerlaatste ronde gingen ze schouder aan schouder een helling af en duwden in het vervolg al lopend elkaar nog net niet de fiets in het gelaat.

Zo spannend werd het gisteren niet. Van der Poel startte snel. Van Aert, die in de eerste bocht al veel terrein verloor, moest alle zeilen bijzetten om hem te achterhalen. Daarop zakte het tempo, waardoor andere renners, onder wie Lars van der Haar, konden aansluiten. Slippertjes dwongen de wereldkampioen enkele keren de reserves aan te spreken.

Twee ronden voor het einde plaatste Van der Poel de versnelling die Van Aert naar adem deed happen. Hij bouwde geleidelijk zijn voorsprong uit. Had hij een spelletje gespeeld? 'Ik voelde gelijk dat ik hier niet een uur alleen weg kon blijven. Ik heb iets tactischer moeten rijden. Eén aanval moest genoeg zijn.' Hij sprak van een moeilijke overwinning. Technisch had hij naar eigen zeggen slecht gereden. Herhaaldelijk raakte hij obstakels langs het parcours, zoals een pijler van een brug. 'Ik maakte een paar domme fouten.'

Vier wedstrijden, vier zeges. Raakt de concurrentie al gedemoraliseerd? Die lijkt dan toch niet van plan zich bij de suprematie neer te leggen. Lars van der Haar, gisteren vierde: 'Dit gaat hij niet het hele seizoen volhouden.' Laurens Sweeck, derde: 'Ik vond Mathieu deze keer al iets minder indrukwekkend.' Van Aert: 'De kloof wordt soms wat overdreven. Het zijn geen sukkelaars die mee rijden. Het is te hopen voor iedereen dat het spannender wordt. Dit was een mooi begin.'

Van der Poel dan maar zelf: 'Vandaag was ik eigenlijk niet zo goed.' Het is aan de anderen of ze deze opmerking als een aansporing of ontmoediging zullen opvatten.

Maud Kaptheijns slaat onmiddellijk toe

In de wedstrijd om de Superprestige in Gieten bij de vrouwen was er winst voor de Nederlandse veldrijder Maud Kaptheijns (23). De nummer twee bij de beloften op het EK 2015 nam gelijk in de eerste ronde een beslissende voorsprong. Achter de Brit Nikki Brammeier werd Sophie de Boer derde.

Kaptheijns schreef haar overwinning deels toe aan de samenwerking met haar nieuwe trainer Wilfried Cretskens, oud-renner van Quick-Step. Ook betaalt zich volgens haar betere voeding en meer krachttraining uit.

Een opvallende deelnemer was wereldkampioen tijdrijden Annemiek van Vleuten. Zij werd 29ste op ruim zeven minuten. Ze had vooral genoten van de toejuichingen van het publiek, zei ze na afloop. De komende weken gaat ze zich toeleggen op een andere discipline: ze rijdt de individuele achtervolging op het EK baanwielrennen, half oktober in Berlijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden