Reportage EK Hockey

Afgang hockeyers dwingt tot bezinning

De Nederlandse ploeg zal de Europese titel niet prolongeren. Het team werd in de halve finales verslagen door Spanje, dat zeer efficiënt speelde. Door de uitschakeling miste Nederland ook een eerste kans op plaatsing voor de Spelen van Tokio.

De Spanjaard Marc Salles is Jeroen Hertzberger te snel af. Beeld Dirk Waem / Belga

Alleen de cijfers (4-3) camoufleerden de afgang voor de hockeyers in de halve finales van het EK tegen Spanje dat voor het eerst sinds 2007 de finale bereikte. Pas bij een beschamende 4-0 achterstand richtte het Nederlandse team zich enigszins op. Maar het dramatische optreden in Antwerpen was een kopie van het echec bij de Spelen van Rio in 2016, toen het team eveneens uit elkaar viel.

De onttroonde kampioen moet nu eind oktober een play-off van twee duels in eigen land spelen om alsnog een ticket te bemachtigen voor de Spelen van Tokio. ‘Wij gaan zeker naar de Spelen’, zei bondscoach Max Caldas, na de ontluisterende nederlaag tegen een ploeg die bij het EK een wederopstanding beleeft na de 5-0 nederlaag in de openingswedstrijd tegen wereldkampioen België. De vraag is alleen in welke samenstelling, want deze selectie kende teveel zwakke plekken.

Bovendien zal ook coach Caldas de druk voelen van een mager seizoen, al kan hij wijzen op de Europese titel in 2017 en een zilveren medaille bij het WK in 2018 in India. Toch lijkt zijn ploeg weer terug bij af, ondanks de doorgevoerde cultuuromslag na het debacle in Rio. ‘Ik miste de verbinding in het team’, zei Mink van der Weerden, wiens strafcorner donderdagavond opzichtig haperde.

Passie

Van der Weerden behoort met Seve van Ass en Billy Bakker tot de drie aanvoerders van het Nederlandse team en ze konden geen moment het verschil maken. Er klonken veel zalvende woorden na de pijnlijke uitschakeling op het EK. Maar het was Caldas en Van der Weerden niet ontgaan dat Nederland de passie miste, die de Spanjaarden vanaf de eerste minuut etaleerden. Van der Weerden: ‘We verloren teveel duels en liepen vanaf de openingsfase achter de Spanjaarden aan.’

Bij de evaluatie van de nieuwe ontsporing van het Nederlandse team zal Caldas ook zijn EK-selectie tegen het licht moeten houden. De gepasseerde Valentin Verga en Robbert Kemperman moesten zelf aan kaarten zien te komen voor het EK. Ze verkozen de lucratieve competitie in Maleisië boven de Pro League en het was begrijpelijk dat Caldas ze ook niet meenam naar het EK. Toch werden de creativiteit en het gif van Verga node gemist.

Vooral de gammele defensie dwingt Caldas tot een herziening van zijn selectiebeleid. Sander de Wijn vertelde aan de Volkskrant dat hij met behulp van een sportpsycholoog de vroegere versie van zichzelf zoekt. Tegen Spanje was de verdediger van Kampong een schim van de spijkerharde leider van twee jaar geleden. Het EK kwam dus toch te vroeg voor De Wijn.

Kermisact 

Lars Balk stapelde fout op fout, routinier Sander Baart leed geregeld balverlies en werd bij de schitterende, vierde treffer voor Spanje kinderlijk voorbij gelopen door uitblinker Xavi Lleonart. Al twee jaar rouleert Caldas met zijn keepers, die elkaar elk kwart afwisselen. Die kermisact heeft hun vertrouwen zichtbaar ondermijnd.

Sam van der Ven faalde bij de eerste strafcorner van de 35-jarige Pau Quemada, die al op het WK in 2006 brons won met Spanje. Het boegbeeld van de gouden generatie in Spanje met Pol Amat en Amsterdam-coach Xanti Freixa demonstreerde vervolgens een verwoestende sleeppush: 2-0. Dit keer had doelman Pirmin Blaak geen antwoord.

Ook de cornerverdediging was ondermaats, erkende Caldas. Van der Ven keepte weer in het derde kwart, toen Romeu de bal uit de strafcorner hoog in het doel joeg: 3-0. Floris Wortelboer had niet misstaan in de laatste linie, maar het krachtmens van Bloemendaal was slechts reserve. ‘Elke speler uit deze ploeg had ons aan de Europese titel kunnen helpen’ aldus Caldas. Die conclusie stond haaks op de realiteit.

De aanvallers worstelden met zichzelf, de cornerschutters stonden pas op toen het schip al bijna gezonken was. Caldas hield te lang vast aan zijn onbetwiste nummer 1. Van der Weerden raakte de paal en wist met zijn sleeppush zelden een gaatje te vinden in de Spaanse lijnverdediging. Met voortreffelijke reflexen hield doelman Quico Cortes zijn ploeg overeind, Spanje kraakte pas toen Caldas doelman Blaak van het veld haalde en Jip Janssen in overtal eindelijk mocht aanleggen voor de corner.

Harde les

De debutant van Kampong bewees met twee puntgave pushes dat hij ook volgend jaar op de Spelen van Tokio het alternatief voor Van der Weerden kan zijn. De 2-4 en 3-4 van Janssen kwamen te laat om het Spaanse volksfeest in Antwerpen te voorkomen. Veel schrijnender was de constatering dat de zo vaak geroemde teamgeest totaal afwezig was, toen Nederland het mes op de keel werd gezet.

Het zou de hockeyers nooit meer overkomen, bezwoeren ze nadat een ploeg met lieve jongens die zichzelf niet konden pijnigen vierde werd op de Spelen van Rio. Van der Weerden: ‘We zakten opnieuw door de ondergrens. We hebben de laatste jaren vaak genoeg onze mentale weerbaarheid getoond. Nu was het in een keer weg en stonden we plotseling met 4-0 achter tegen Spanje. Dat mag absoluut niet. Er ging een deken over het team, we kwamen niet los.’

Het is een harde les richting de Spelen en het mannenteam heeft slechts enkele maanden voor de play-offs om zich te hervinden. Er lopen teveel spelers rond die een mager zesje halen, het is teveel van hetzelfde. En bondscoach Caldas zal moeten bewijzen dat hij deze ploeg na vier jaar nog steeds kan inspireren. Ook zijn krediet is niet oneindig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden