Actrice Khorkina verleidt jury en publiek

De turnster blijft aan het einde van haar vrije oefening lang liggen. De camera's zomen op haar in, de grote videoschermen verklikken de passie op haar gezicht....

Van onze verslaggever John Volkers

De choreografische lichtvoetigheid van de sprongseries heeft voor even plaatsgemaakt voor aardse droefheid. Het is deze avond, in de fantastische vrouwenmeerkamp van de WK, Svetlana Khorkina op haar best.

Het Californische publiek, elfduizend koppen sterk en eigenlijk op de hand van het Amerikaanse droommeisje Carly Patterson, kan de Russin niet langer weerstaan en barst uit in applaus. De jury was al verleid.

Laatste bedrijf, daarna als toegift de huldiging, de kushandjes, het even tonen van de lachrimpels in een merkwaardig droef gelaat. Het is Khorkina toevertrouwd. De inwoonster van Belgorod is inmiddels 24 jaar oud en ze staat voor de 31ste keer in haar turncarrière op het erepodium van een groot titeltoernooi. Ze is deze avond de eerste turnster uit de honderdjarige geschiedenis van de WK - sedert Antwerpen 1903 - die een derde meerkampwereldtitel behaalt.

Larissa Latynina, Vlasta Dekanova en Ljoedmilla Toeristjeva waren de enigen die ooit aan de dubbele score kwamen. Nelli Kim, Shannon Miller, Svetlana Boginskaja, Jelena Sjoesjoenova, Natalia Joertsjenko en Vera Caslavska, allen bleven op één steken. Legende Nadia Comaneci behaalde zelfs nooit een wereldkampioenschap in de veeleisende vierkamp.

Svetlana Khorkina speelt deze avond een glansrol. Zij acteert tranen, als zij na afloop geconfronteerd wordt met de vraag of dit nu werkelijk haar laatste WK is geweest. `Ik vind het heel erg, maar na volgend jaar moet ik stoppen. Ik voel me erg oud.'

Ze snift wat, ze becommentarieert over haar gemiste brugfinale en zegt dat ze nog altijd `de koningin van de ongelijke liggers' is. Naar wie is het onmogelijk geachte vluchtelement, van lage naar hoge ligger, vernoemd? Juist. Zo'n titel valt haar niet af te nemen. Ze zal, in Athene 2004, die reputatie van grootheid nog één keer bevestigen.

Dan fleurt ze op, als haar toneelloopbaan in Moskou ter sprake komt. `Ik wil mezelf graag uitdrukken. Net als op vloer.' Ze heeft foto's, uit een groot artikel in L`Equipe Magazine. Hoe vind je mijn jurk, vraagt ze. Die is wijd en glanzend, een toneelkostuum. Ze is er trots op.

In 1996 zag de Russische regisseur Sergei Vinogradov haar op televisie. Het waren de olympische turnbeelden van Atlanta. Hij zocht al jaren naar een meisje dat Brenda Venus kon spelen, in een stuk over de correspondentie tussen de bejaarde schrijver Henry Miller (84) en de jonge Hollywood-actrice Brenda Venus (27). Sinds november zet Khorkina dat twee keer per maand (`alleen in de weekends') op de planken.

Zo is ze in een nieuwe sectie van de kranten en tijdschriften beland: de kunstbijlage. Ze is, met tennisster Anna Koernikova, het vrouwengezicht van Rusland. Ze staat in sportmagazines, de roddelbladen, familiebladen, ja zelfs in de Playboy, al noemden sommigen dat 'plat vermaak'. Ze heet de diva Khorkina en gedraagt zich daarnaar. Theater noemt ze een nieuwe weg, voor een nieuwe toekomst.

Maar in de tussentijd kan de turnster nog steeds de ontberingen van de zware, langdradige trainingskampen in het internaat op het Russische platteland aan. Ze wordt daar sinds haar ontdekking getraind door Boris Pilkin, de vaderfiguur, de man die haar vooral mentaal heeft bijgestaan in de voorbije jaren.

De broodmagere Khorkina, ze rookt om haar eetlust te beperken, was zwaar aangeslagen uit Sydney teruggekomen, waar ze de begeerde gouden medaille op de vierkamp miste door een verkeerd afgestelde ligger. Ze knalde van de brug, tot ieders verbijstering. `Het is alsof jullie me vragen hoe het is om te sterven?', was haar antwoord op de vraag hoe ze die dag in de olympische Superdome had beleefd.

Vorig jaar in Debrecen, tijdens de toestellen-WK, viel ze ook, toen uitgeput van het juist begonnen toneelwerk. En de voorbije week miste ze de brugfinale in Anaheim. Alle tegenslag bleek haar niet gefrustreerd te hebben. In de meerkamp sloeg ze alsnog toe, met zware jury-ondersteuning en dat niet alleen voor de sterke slotscène op vloer.

Op het toneel van Moskou, ze gaat van zaal naar zaal, praktizeert ze haar theatrale uitstraling met een gelijksoortige scène. `Aan het eind van dat stuk sterf ik', zegt ze droef. Het publiek van de mondiale turnzalen kent die scène.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden