‘Achtervolging is echt een specialisme’

Een nieuw experiment van Marianne Vos, meedoen aan de 3 km achtervolging, leidt bij de NK nog niet tot succes....

Zaterdagochtend om half elf zwaait op het parkeerterrein van het Sportpaleis Alkmaar de deur van de camper van de familie Vos open. Binnen in de hal is de voorlaatste dag van de NK baanwielrennen dan al een tijdje aan de gang.

Het rumoer is aan Marianne, haar broer Anton, vader Henk en moeder Conny voorbijgegaan. Er is lekker uitgeslapen. Een van de belangrijkste Nederlandse medaillekandidaten voor de komende Spelen in Peking bivakkeert al drie dagen op het parkeerterrein.

Vos bedankte voor een verblijf in een nabijgelegen hotel. Veel liever zat ze tijdens de NK met haar familie in de vertrouwde camper. Zo deden ze het vroeger bij het veldrijden ook altijd.

Het is de dag van weer een volgend experiment in de nog prille carrière van de wielrenster. Dat is geen reden om af te wijken van de dagelijkse routine. Er waren al zoveel experimenten de afgelopen jaren. Ze werden allemaal met groot succes afgerond.

In Alkmaar wordt daarom reikhalzend uitgekeken naar het debuut van Vos op de 3 kilometer achtervolging. Het is voor de 20-jarige Vos een discipline met alleen maar geheimen. Ze reed de afstand nimmer op de baan, trainde er niet op en heeft geen idee wat haar te wachten staat.

‘Ze is een beetje bang. Het is de afstand waar Marianne zelf de meeste twijfels over heeft’, bekent Thijs Rondhuis. De coach, en steun en toeverlaat van de renster deelt die gevoelens overigens niet. ‘Ik kan geen reden bedenken waarom ze dit niet zou kunnen.’

De enige mogelijkheid is dat Vos geen uitgesproken voorkeur heeft voor het rijden van tijdritten. De Brabantse blonk er tot nu toe niet in uit, hoewel ze in de Ronde van Sanremo de sterkste was in de ultrakorte openingstijdrit. En in de Ronde van Italië voor vrouwen zou ze de proloog hebben gewonnen als ze niet onderuit was gegaan.

Zodra de afstand langer wordt dan een handvol kilometer, heeft ze echter moeite met de mentale strijd. ‘Ik zit tijdens een tijdrit altijd met negatieve gedachten in mijn hoofd. Dan denk ik: wanneer gaan ze me nu inhalen? De kunst is om aan positieve dingen te denken, maar dat lukt niet altijd’, zegt Vos zelf.

In de tijdrit op de weg mist ze het directe duel met de tegenstanders. Die confrontatie maakt haar sterk. ‘Dat vind ik mooi aan sport. Ik houd van het gevecht. Daarom wil ik dit ook kunnen. Achtervolgen is een rechtstreeks duel, een tegen een. Mentaal is het zwaar.’

Het is van alle disciplines eigenlijk het onderdeel dat het dichtst bij haar wielerziel ligt, vindt Rondhuis. Op de puntenkoers kan ze haar tactisch inzicht en haar gevoel profileren, op de achtervolging staat ze er alleen voor. ‘Wie het hardste rijdt, wint. Als het niet lukt, heb je zelf gefaald.’

Rondhuis is ervan overtuigd dat Vos internationaal een rol van betekenis kan spelen op dit onderdeel. Onlangs toonde de renster uit Babyloniënbroek in Peking al aan zich op de puntenkoers en scratch met de wereldtop te kunnen meten. De voormalige wereldkampioene in het veld en op de weg (2006) was bij haar debuut onmiddellijk de sterkste.

Het is bijna half vier als iedereen de laatste voorbereidingen van Vos nauwgezet volgt. Mecanicien Henk Vos controleert de fiets, coach Rondhuis masseert de benen van zijn pupil, trainer Herman Schenk neemt de routine nog een keer door en Marianne zelf zet haar aerodynamische helm stoïcijns op het hoofd.

‘Dit vindt ze leuk’, zegt Rondhuis als Vos zich naar de start begeeft. ‘Marianne heeft nieuwe uitdagingen nodig. En hoe groter de uitdaging, hoe liever het haar is.’

Drie kilometer en 3.46,488 later is het hoofd rood aangelopen. Vos is ruim verslagen door Ellen van Dijk die met 3.41,500 een baanrecord rijdt. Maar de Brabantse plaatst zich wel voor de finale. ‘Daar ben ik al heel blij mee’, zegt ze. ‘Ik kan veel sneller. Ik heb het vandaag met een grote versnelling op kracht geprobeerd, maar die heb ik dus niet. Ik moet het hebben van een hoog beentempo.’

Een dag later probeert ze het op haar eigen manier. Het leidt niet tot een beter resultaat. Van Dijk wordt nationaal kampioene, Vos geeft ruim zeven seconden toe. ‘Dit onderdeel is echt een specialisme. De opbouw is het allermoeilijkste’, vindt de Brabantse.

Over twee weken zal ze bij de wereldbekerwedstrijd in Los Angeles haar internationale achtervolgingsdebuut maken. Om ook bij de Spelen op het onderdeel uit te mogen komen, is een razendsnelle progressie gevraagd. Met haar talent wordt ze ertoe in staat geacht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden