Interview

Aanvoerder Anne Buijs wijst jonkies de weg; soms zelfs naar het strand van Rimini

Tijdens het volleybaltoernooi dat deze weken in Rimini wordt gespeeld is Anne Buijs de aanvoerder van de verjongde nationale vrouwenploeg. ‘Hier leer je dingen in het echt.’

Anne Buijs, aanvoerder van de Nederlandse ploeg. Beeld Klaas Jan van der Weij
Anne Buijs, aanvoerder van de Nederlandse ploeg.Beeld Klaas Jan van der Weij

Anne Buijs is met haar 29 jaren de ultieme routinier in het sterk verjongde Nederlandse volleybalteam. Maar vraag haar niet hoeveel interlands zij heeft gespeeld: ‘Weet ik niet. Nou behoorlijk wat.’ Het zijn er 277. Het is haar veertiende interlandseizoen: dat heet een half leven in oranje.

Zij noemt dat enorme surplus ten opzichte van meiden die nog maar een enkele keer het Wilhelmus hebben mogen aanhoren ‘een relatief grotere ervaring’. Het is de bescheidenheid van de passer-loper die haar aangeboren lijkt. Vader Teun, plus 300 interlands, was ook een kalme kracht op de achtergrond.

Bij afwezigheid van Maret Grothues, vrouw met weinig lommer voor de mond, is Buijs voor het zestienlandentoernooi van de Volleyball Nations League (VNL) aanvoerder geworden. Ze had er zelf niet de vinger voor willen opsteken. Waarom ze dat niet deed, ‘nu ja, weet ik niet’ zegt ze dan.

Maar toen bondscoach Avital Selinger haar op de vrouw af vroeg, veranderde dat de zaak. ‘Het kwam overeen met de doelen die ik mezelf had gesteld voor deze zomer. Toen een aantal vaste krachten niet meegingen naar dit toernooi in Rimini, dacht ik nou als ik me als persoon wil ontwikkelen, dan moet ik nu de leiding nemen in het spel, de nieuwe meiden een beetje laten zien hoe het allemaal werkt. En dat kwam eigenlijk overeen met het aanvoerderschap. Op die vraag van Avi ben ik toen wel ingegaan. Het is een eer die plek van Maret in te nemen. En het is hartstikke leuk.’

In goede banen leiden

Ze praat in de kleedkamer, maar laat de yell over aan Kirsten Knip. Want die is daarvoor geknipt, grappen ze altijd in het volleybalteam. ‘Ik zeg: let hier op, probeer daar aan te denken. Het is een beetje de weg wijzen. Hun onbevangenheid wat in goede banen leiden.

‘Want dit is het hoogste internationale niveau. Hier leer je dingen in het echt. Video’s zijn leuk, maar als je het in het echt ervaart, de snelheid, de mentaliteit, daar leer je het meest van.

‘We staan hier met onze verjongde ploeg tegenover een aantal teams dat over een dikke maand voor de Olympische Spelen aantreedt. Dat maakt een flink verschil. Op die plek staan wij nog niet. Wij zijn midden in een ander proces, een tussenfase op weg naar het WK van volgend jaar in Nederland. Een aantal speelsters heeft rust genomen. Er zijn jonge meiden bij, beloften. Ik ben benieuwd hoe we er volgend jaar voorstaan. Als ik fit ben en de bondscoach wil me, dan ben ik er bij.’

De 29-jarige Buijs, tegenwoordig in Braziliaanse dienst (Dentil Praia Clube) keek zich de ogen uit, toen ze de 17-jarige Elles Dambrink, een junior van het nietige VCN Capelle, zag opgesteld voor de vacant geworden positie van diagonaal, de hoofdaanvaller. ‘Tot deze zomer wist ik niet van haar bestaan. Ik vind dat Elles het echt fantastisch doet. Zo knap. Tuurlijk zijn er dingetjes die moeten verbeteren. Maar de durf en overtuiging, waarmee zij speelt. Hoe ze ballen erin rost. Met de linkerarm aan de linkerkant geslagen en dan binnen de drie meter tegen de grond. Potentie zeg ik. Die heeft echt een goede arm, hoor.’

Scherp

Nog een tweetal dat haar beviel: de middens Eline Timmerman en Indy Baijens. Zij nemen de plaatsen van Ivon Beliën en Robin de Kruijf vooralsnog in. ‘Die Eline staat er zo open in. Een koele. Die laat alle druk van zich afglijden. En Indy is aanvallend super. Blokkerend was het voor haar tegen de Amerikanen moeilijk. Maar die zijn dan ook op hun scherpst. Daar moet de selectie van twaalf voor de Olympische Spelen nog gedaan worden. Scherper ga je ze hier in de VNL niet krijgen.

‘Maar Avi zegt steeds: of we winnen, of we leren. Bij vlagen zie je dan ook tegen Amerika dat we hele mooie dingen laten zien en bij vlagen wordt er geleerd wat er beter moet. De Amerikanen geven bijvoorbeeld nooit een gratis bal in de rally. Zelfs bij een redding bij de boarding wordt de bal on target bij het net gelegd. Bij ons ontbreekt die precisie, die kwaliteit. Dat de basisdingen altijd honderd procent zijn.’

In Brazilië verbleef de captain het voorbije seizoen regelmatig in een bubbel: spelen, trainen, eten en slapen op één vaste plek. Rimini is weer een stap verder, om anderhalve maand voor de Spelen elke kans op een covidbesmetting uit te sluiten. ‘Ik was er bekend mee, door mijn verblijf in Brazilië. Dit is langer dan ik eerder heb meegemaakt. Vijf weken, tot eind juni. Het is goed vol te houden. Aan de overkant van de straat ligt het strand. Daar mogen we af en toe ontspannen. Dat is prettig. Maar verder is het hotel, bus, sporthal, bus, hotel.

‘Er is wel een voordeel van al die VNL-duels, vijftien voor ons, op dezelfde plaats. In de drie dagen rust na drie dagen van wedstrijden hoef je niet te verplaatsen. Die reisdag was soms heel zwaar. Wij zouden in het originele schema van Servië via Canada naar Seoul zijn gegaan.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden