Aanvaller is nu allrounder met titel

Schaatsen Marathon..

amsterdam In de kleedkamer ging de drieliterfles kruidenbitter die de winnaar van de Essent Cup had gekregen, van hand tot hand bij zijn ploegleiders en teamgenoten. Bob de Vries sloeg een bescheiden glaasje niet af, terwijl hij uitlegde waarom hij het klassement van de marathonschaatscompetitie had gedomineerd.

De 23-jarige Fries uit Haule, die met zijn ouders een melkveehouderij runt, sprak met een twinkeling in zijn ogen over de omschakeling die hij in korte tijd op het ijs heeft weten te maken en die voor een groot deel zijn succes in de Essent Cup verklaarde.

De Vries is allrounder geworden, stelde hij tevreden vast. ‘Voorheen was ik een aanvaller die vooral in kopgroepjes af en toe een hoge klassering haalde. Maar het afgelopen jaar heb ik mijn topsnelheid verhoogd en leerde ik sprinten.’

Zijn succes in de ‘tv-competitie’ die door SBS 6 werd uitgezonden, gold als een verrassing. Met een kans op het klassement werd vooraf geen rekening gehouden bij de BAM-ploeg. De groen-oranje formatie, gesponsord door het bouwconcern, bestaat uit rijders die vooral tot individuele successen in staat moesten zijn.

‘We zouden met zijn allen zo vaak mogelijk voor de dagprijs gaan’, zei De Vries. ‘Maar de eerste wedstrijd in Assen won ik, en na de race in Amsterdam stond ik nog steeds aan de leiding in het klassement. Toen hebben we eens nagedacht met welk doel we verder wilden gaan.’

De keuze was snel gemaakt. Arjan Stroetinga, Willem Hut, Tristan Loy en Sander Kingma moesten zich van de ploegleiding in de resterende wedstrijden van de Essent Cup opofferen voor hun klassementsleider.

Het vergde gewenning bij de rijders, merkte ploegleider Jillert Anema. ‘Dan moest ik bijvoorbeeld tegen Stroetinga zeggen: jij gaat niet voor die eindsprint jongen, want die levert maar drie punten op. Jij trekt de sprint aan.’

Alle teamleden kregen een taak toebedeeld om het De Vries zo gemakkelijk mogelijk te maken. Er werd nauwelijks geklaagd, stelde Anema vast. Hij moest soms zelfs zijn stem verheffen langs het ijs omdat een van ‘zijn jongens’ uit overenthousiasme op kop was gaan rijden terwijl daar op dat moment geen reden toe was.

Er kon bovendien worden geprofiteerd van de steun van het Renault-team, een opleidingsploeg van de BAM-formatie. Anema: ‘Of zoiets is toegestaan? Geen idee. Maar zulke dwarsverbanden komen in het marathonschaatsen al langer voor. En we hebben altijd gezegd: de Renault-jongens mogen ons helpen, maar niet door de Nefit-rijders te hinderen als daar geen doel mee wordt gediend.’

De Vries werd geacht de scepter te zwaaien over een ploeg en oudere teamgenoten orders te geven. Het viel hem niet mee. ‘Het was nieuw voor mij. Ik moest opeens egoïstisch genoeg zijn om te zeggen: jij rijdt nu dat gat dicht. Dat zit niet in me. Gelukkig stond Jillert langs de kant, hij roept ook wel wat er moet gebeuren.’

Griep en valpartijen van De Vries brachten de spanning vorige week nog enigszins terug in het klassement. De Fransman Cedric Michaud was hem na de dertiende race tot op drie punten genaderd. Het gat van vijf punten dat maandag in Amsterdam moest worden gedicht, leek niet onoverkomelijk voor de ervaren rijder van de tegenvallende Nefit-ploeg. De jaren gevreesde zwarte brigade heeft dit seizoen nog niets gewonnen.

Maar na zes tussensprints op de Jaap Edenbaan verloor Michaud ook zijn laatste illusies. De taaie De Vries had daarin acht punten meer verzameld en hoefde slechts op de been te blijven om zich tot winnaar te laten uitroepen. Zijn ploegleider had daar al na de eerste puntensprint een voorschot opgenomen, door met een hoop geschreeuw zijn collega-ploegleiders uit hun tent te lokken.

Hoewel hij vooraf misselijk was geworden bij de gedachte aan een fatale valpartij op het buitenijs, bleef dat horrorscenario voor De Vries uit. Toen hij en Michaud op een ronde achterstand werden gezet door een kopgroep waarin vrijwel alle grote ploegen een afgevaardigde hadden, was de strijd beslist. Beiden konden immers geen punten meer halen.

Oudjaarsdag werd gevierd als een succesdag door de schaatsfamilie De Vries. Na zijn race liet Bob zich in een arrenslee voorttrekken samen met zijn zus Elma, die de vrouwencompetitie had beheerst. Met het eindpodium zal AZ-baas Dirk Scheringa hebben kunnen leven. De Vries werd in haar DSB-ouftit geflankeerd door Daniëlle Bekkering van Frisia (tweede) en door ploeggenoot Maria Sterk die ook voor een bedrijf van Scheringa reclame maakte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden