Aanbidding in Afrika voor de spitsen

Wie wint? Een van de topspitsen Drogba, Kanouté of Adebayor, dan wel eindelijk een middenvelder: Essien of Diarra? Het is alvast een mooi gezelschapsspel tijdens de Afrika Cup in Ghana, die zondag begint: speculeren op de voetballer van het jaar van 2007....

Afrika aanbidt de spits. Sinds de Afrikaanse bond de verkiezing in het begin van de jaren negentig overnam van de Franse organisator, zijn alleen aanvallers uitverkoren: twee keer Abedi Pele, Yekini, Amunike, Weah, Kanu, Ikpeba, Hadji, weer Kanu, Mboma, twee keer Diouf, drie keer Eto’o en, als laatste, Drogba.

‘Wij Afrikanen zijn nog niet zover als Europa bij het beoordelen van spelers’, zegt de Zambiaan Kalusha, eveneens een voormalige aanvaller en de beste van het continent in 1988, toen het Franse blad France Football de verkiezing nog hield. ‘Wij kijken vooral naar aanvallers. Het zou mooi zijn als een Afrikaanse equivalent van Cannavaro eens zou winnen.’ Maar wie kent de Afrikaanse verdediger?

Zelfs als een van de controlerende middenvelders Essien (Chelsea) of Diarra (Real Madrid) de beste zal zijn, blijft de spits het handelsmerk van voetballend Afrika. Dat was vroeger al zo, met mysterieuze namen als Pokou uit Ivoorkust en Ndaye uit het toenmalige Zaïre.

De spits vertegenwoordigt alle waarden van de Afrikaanse topspeler: frivoliteit, kracht, snelheid, atletisch en technisch vermogen, expressie. Roger Milla bracht de Afrikaanse aanvaller bij de Europeaan thuis, vooral door zijn doelpunten tijdens het WK van 1990 en zijn flirts met de hoekvlag. De Liberiaan George Weah, later presidentskandidaat, volgde hem op als wereldster.

Overal sluipen de Afrikanen tegenwoordig de hoogste regionen van de topschutterslijsten binnen. In Engeland is de Togolees Adebayor, favoriet voor de verkiezing op 1 februari in Lomé, tweede met dertien treffers, achter de ongenaakbare Cristiano Ronaldo. De Nigeriaan Yakubu en de Zimbabwaan Benjani staan achtste. Vlak buiten de top-tien staan McCarthy (Zuid-Afrika) en Martins (Nigeria). Drogba was lang geblesseerd en heeft een inhaalrace voor de boeg.

Ook in Frankrijk staan de Afrikanen prominent bij de beste tien: Niang (Senegal) is gedeeld derde, Bakary Koné (Ivoorkust) en Saïfi (Algerije) zijn samen zesde. Vermeldenswaard is het feit dat topschutter Benzema van Olympique Lyon van Marokkaanse komaf is.

In België zijn vier aanvallers uit de toptien Afrikaan. Topschutter Dissa komt uit Ivoorkust, Tomou uit Kameroen, Gombani uit Zimbabwe en Akpala uit Nigeria.

In Spanje is Kanouté de enige in de top, achtste. Eto’o zou hem ongetwijfeld vergezellen als hij niet pas onlangs was hersteld van een operatie. In Nederland is N’Kufo tweede achter Huntelaar. Hoewel hij voor Zwitserland uitkomt, is hij geboren in Kinshasa, Congo.

In Europa zijn nog andere goede Afrikaanse schutters te vinden, zoals de Gabonees Cousin in Schotland, de voor Portugal uitkomende Congolees Makukula in Portugal en de Ivoriaan Sanogo in Duitsland. In Zweden was Omotoyossi uit Benin vorig seizoen met Berg, nu van FC Groningen, topschutter in de competitie. PSV krijgt binnenkort met hem te maken. Hij voetbalt voor Helsingborg.

Maar de drie spitsen op wie de meeste aandacht tijdens de Afrika Cup is gevestigd, zijn de bekende namen:

Frederic Kanouté van Sevilla, een van de eersten die profiteerde van een nieuwe FIFA regel. Hij was international van Jong Frankrijk en stapte voor zijn 21ste over naar het land van zijn vader, Mali.

Didier Drogba van Chelsea, die als jongen verhuisde van Abidjan naar Duinkerken, waar hij zelfs een tijdje rechtsachter was. ‘In voetbal kijkt men alleen naar aanvallers’, foeterde zijn oom Goba eens. Drogba weerstond bij Chelsea alle dure aankopen, van Kezman tot Gudjohnsen, van Sjevtsjenko tot Crespo. Alleen hij, de ultieme teamspeler, is onomstreden.

Drievoudig winnaar Samuel Eto’o kwam als jongen van 15 naar Europa, waar Real Madrid hem vergat van het vliegveld te halen. Via Mallorca belandde hij uiteindelijk bij Barcelona, waar hij zich ontwikkelde tot wereldtopper. In zijn biografie liet hij mooie woorden optekenen. Zoals: ‘Dankzij God hoefde ik niet, zoals duizenden Afrikanen, in een sloepje de gevaarlijke oversteek naar Europa te maken.’

Maar de mooiste zin is deze: ‘Ik zal rennen als een zwarte, om te kunnen leven als een blanke.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden