Aan Zlatans solo lijkt geen eind te komen

Een doelpunt als een symfonie, gecomponeerd door een slungel die soms opzichtig vals speelt en dan weer de fijnste tonen uit zijn instrumentarium tovert....

Van onze verslaggever Willem Vissers

De solo van Ajacied Zlatan Ibrahimovic, uitmondend in de5-1 tegen NAC (eindstand 6-2) past in een illuster rijtje legendarische Ajax-doelpunten: de lob van Cruijff bij zijn rentree in 1981 tegen Haarlem, de omhaal van Van Basten tegen Den Bosch een lustrum later, of, toe maar, de hakbal van Van der Vaart tegen Feyenoord, vorig seizoen.

'Och, in Zweden heb ik wel vaker zo'n doelpunt gemaakt', zegt Ibrahimovic droogjes, 'maar de treffer behoort zeker tot mijn topvijf.'

Veelzeggender was het beeld dat de tv-regisseur in het stadion ving van Rafael van der Vaart, deze week tijdens Zweden - Nederland geblesseerd geraakt door toedoen van Ibrahimovic. Hij keek na de treffer alsof zijn meisje met een ander was uitgeweest. Trainer Koeman sprak zijn afkeuring uit over het vertoonde beeld, dat de aandacht weer vestigde op de verre van optimale onderlinge verhoudingen van de laatste weken.

De solo dan. De Solo begint na een passje van Obodai in de 76ste minuut. Zlatan moet eventjes, om balverlies te voorkomen, Zonneveld blokkeren, zoals hij woensdag in Stockholm een blok zette en daarmee Van der Vaart blesseerde. Maar woensdag misdroeg hij zich ook geregeld, ondanks uitstekend spel. Gisteren was hij braaf en gedreven.

Kappend, draaiend en dreigend wurmt hij zich langs alles wat zwart en geel is. 'Ik probeerde te schieten, maar dat ging niet. Ik zocht ruimte, maar die vond ik niet', vertelt hij na afloop over zijn creatie.

En dus blijft hij maar draaien en dreigen en kappen, terwijl in het stadion geroezemoes aanzwelt. Wat gebeurt hier allemaal? Hij passeert Mendes da Silva, dan Koning twee keer, Stam en weer Mendes, die zichzelf een herkansing gunt. Hij kapt met de binnenkant, hij kapt met de buitenkant, hij neemt de bal onder de zool mee. Hier regeert de straatkunstenaar uit Malmö, de lange voetballer met het zeldzame technische vermogen.

Na zijn laatste kapbeweging met de rechtervoet schuift hij de bal vliegensvlug met links onder doelman Schollen door. Rechts-links, tsak-tsak. 'Ik heb snelle voeten, dankzij dagelijkse training. En ik heb alle risico genomen. Dit doelpunt was slechts een gevolg van het zoeken naar ruimte.'

Het volk in de Arena dat voetbal soms zo lijdzaam ondergaat, veert op na de treffer, klapt, joelt. Mensen vallen elkaar in de armen of rammen op elkaars schouders. Dít vinden zij nou des Ajax', zo willen zij hier voetbal zien.

Op het veld gaan ploeggenoten van vreugde op Zlatan liggen. Als hij is bedolven onder loftuitingen, loopt hij naar de kant en valt hij in de armen van bankzitter Mitea, want dat vindt hij een fijne knul.

Frappant is dat trouwens. Vóór de wedstrijd, bij het roepen van zijn naam, is Ibrahimovic uitgefloten door een deel van het publiek, want hij heeft Van der Vaart immers pijn gedaan tijdens Zweden - Nederland. Na afloop verkiest 42 procent van de sms-ende fans hem tot man van de wedstrijd. Ook de Arena is een kuip van opportunisme.

De motie van afkeuring deert hem weinig. 'Ik ben geen publiek en het publiek is geen mij', zegt Zlatan, of zoiets, want de Zweed drukt zich het liefst uit in korte, in het Engels gestelde, cryptische zinnetjes. En nee, dit is geen revanche voor wat zich de laatste week heeft afgespeeld.

Het doelpunt past bij een wedstrijd waarin Ajax eindelijk weer eens voetbal laat zien dat meer is dan het louter beter zijn dan de tegenstander, voetbal dat weer eens aanleiding geeft om van te genieten.

Het is de slimmigheid van Pienaar, het zijn de voorzetten van De Mul en diens latere vervanger De Ridder, in wie ze bij Ajax geen echte rechtsbuiten zien - een echte rechtsbuiten loopt bij NAC, hoewel Diba linksbenig is.

Het zijn de hoekschoppen en vrije trappen van Sneijder, de diepgang, de snelheid, het opstomen van Heitinga, de fijnzinnigheid van Maxwell. Maar op deze zondag is het vooral Ibrahimovic, de 'geniale gek' die een aandeel heeft in alle zes treffers.

Natuurlijk valt het doelpunt te relativeren: hij maakt 5-1. Ook zonder deze treffer had Ajax eenvoudig gewonnen. En beide trainers, Koeman en Lokhoff, vertellen dat ze heel slecht verdedigen hebben gezien. Trainer Lokhoff, die aanvoerder Penders al miste, moet de zieke Schenning tijdens de rust naar de kant halen en is teleurgesteld over vervangers die zeuren dat ze te weinig kansen krijgen. Ze falen nu opzichtig.

Ook Koeman heeft intens genoten van de treffer, maar zegt ook: 'In Italië of Spanje ga je bij de tweede kapbeweging met twee benen de lucht in.'

Ibrahimovic, in antwoord daarop: 'Ik weet niet of dat zo is. Ik speel niet in Italië of Spanje.'

Zo'n doelpunt moet je trouwens ook niet relativeren.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden