'Aan een halve kans hebben we genoeg'

Manon Melis & Kirsten van de Ven..

Tampere Misschien reageren ze te ingetogen op succes, concluderen de internationals Kirsten van de Ven en Manon Melis. Melis: ‘Als ik andere landen zie rennen en vliegen over het veld, zie doen van joepiejee. . . Wij zijn gewoon nuchter.’

Anderzijds: het onderdrukken van blijdschap is ze opgedragen door bondscoach Vera Pauw, om de honger naar succes te bewaren. Maar verdorie, ze staan voor het eerst op een EK voetbal, ze zijn kwartfinalist in Finland. Mag het dan, uitgelatenheid?

Melis (23) vertelt over de 1-1 van Van de Ven tegen Finland, na een lange run. ‘Toen dacht ik: een beetje meer blijheid mag wel. Ik was helemaal blij, maar Kirsten liep gewoon terug, met een beetje chagrijnig hoofd.’

Van de Ven (24): ‘Ik baalde dat we onder druk stonden, dat we niet zo speelden als tegen Oekraïne. Die bal lag erin, maar tegelijkertijd vond ik dat het beter moest. Na de wedstrijd complimenteerden sommigen me met mijn doelpunt. Maar ik zei: doelpunt, doelpunt, we hebben verloren.’

Aanvaller Melis: ‘Ik snap je wel, maar. . .’

Middenvelder Van de Ven, zalvend: ‘Als ik nog een keer scoor, vlieg ik je om de nek.’

Vandaag wacht Frankrijk, in Tampere. Pauw heeft een ‘plannetje’ bedacht om het spel van de als technisch begaafd ingeschaalde ploeg te ontregelen. De internationals van Nederland, die weinig zijn gewend, gaan na wekenlang samenzijn ogenschijnlijk goed met elkaar om. Melis: ‘We weten precies wie waarin goed is.’

Waarin ze dan goed zijn? Melis, met milde spot: ‘Verdedigen.’ Van de Ven, breed lachend: ‘Counteren.’ Natuurlijk weten ze van de kritiek op het spel van de ‘leeuwinnen’. Het is defensief ingesteld vechtvoetbal met een iets te grote toevalsfactor.

Melis, uitdagend: ‘Whatever? Het gaat om het resultaat. Natuurlijk willen wij leuk voetballen, maar als wij open gaan spelen, krijgen we veel doelpunten tegen. We weten dat we voetballend minder zijn dan andere teams. En aan een halve kans hebben we soms genoeg.

‘Journalisten, ouders, iedereen weet altijd beter hoe we het moeten doen. Maar wíj staan toch op het veld? Jullie moeten er een verhaaltje over schrijven. Als wij het dan niet goed doen, kunnen jullie ons afzeiken.’

Van de Ven: ‘Dat gebeurt trouwens ook als we supermooi spelen en verliezen.’

Melis: ‘Het is zo lekker Nederlands. Ach, dat was in jeugdteams al zo. Dan hoorde je om je heen: we hebben zo goed gevoetbald, maar we hebben wel met 2-0 verloren.’

Het EK neemt hen mee naar onverwachte avonturen. Ze zouden zich kunnen verliezen in dagdromerij, maar dat gebeurt niet. Van de Ven: ‘We denken niet: nou Melis, dat wíj hier staan. Dat nadenken komt waarschijnlijk pas achteraf.’

Hun situatie is verschillend. Van de Ven is amateur bij Willem II, in de eredivisie, én studente. Melis is prof in Zweden. Van de Ven krijgt een onkostenvergoeding, ‘waarvan ik niet kan leven’, en studiefinanciering.

In de ochtend gaat ze naar de universiteit, waar ze arbeids- en organisatiepsychologie studeert. Ze werkt aan haar eindscriptie. ’s Middags traint ze. Ze wil best prof worden, maar ze houdt ook van haar studie en van Tilburg, en ze heeft trouwens al in Amerika gevoetbald.

‘Ik zou moeten nadenken over een buitenlandse club, want ik heb het ontzettend naar mijn zin bij Willem II. Maar ik zou wel veel meer willen trainen. ’s Ochtends, individueel. Pas als dat onmogelijk blijkt, denk ik over een andere club.’

Melis is fullprof bij Malmö. ‘Bij mijn club sta ik spits, nu meer op het middenveld. Ik moet hier ook verdedigen. Ik doe mijn best, maar het is niet te vergelijken met Zweden.’ Ze kan leven van haar inkomen, hoewel het ‘geen vetpot’ is.

Afgelopen seizoen was Melis topscorer van de sterke Zweedse competitie, met 23 doelpunten. Ze werd genomineerd voor de onderscheiding van beste speelster. ‘In de voorbereiding trainen we acht, negen keer per week. Twee, drie keer werk ik met spitsentrainer Jan Mattsson, voormalig topscorer van de Zweedse competitie.

‘We zijn dan puur bezig met dingen die een spits doet. Niet alleen op goal rossen, maar ook het aannemen van een lange bal, wegdraaien, inlopen. Alles wat je kunt bedenken.’

Ze heeft veel getraind met haar linkerbeen en warempel, tegen Denemarken scoorde ze bekeken met links. Van de Ven: ‘Je hebt je echt ontwikkeld. Dat is leuk om te zien.’

In november was Melis eregast op het profgala in Zweden, met de beste spelers van het land. Vrouwen en mannen. ‘Zlatan was er ook. Het was een hele happening.’

Ze komt dan nog eenmaal terug op de schoonheid van de treffer van Van de Ven. Die zegt, na de loftuiting: ‘Ach, ik weet het allemaal niet zo.’ Melis, vasthoudend: ‘Je stond bij de middencirkel en toen ging je effe dribbelen.’

Dan tilt Van de Ven de sluier van bescheidenheid voor eventjes op. De opmerking dat ze ook niet echt werd aangevallen, laat ze volgen door een lachend: ‘Ze konden me niet bijhouden.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden