Aalbers en de koop van spitsen

Ex-voorzitter Karel Aalbers van Vitesse zat in 2001 twee weken vast op verdenking van fraude bij de aan- en verkoop van spitsen....

Na vier jaar begint vandaag de rechtszaak tegen ex-voorzitter Karel Aalbers van Vitesse. In februari 2001 werd Aalbers opgepakt door justitie. Hij zat twee weken vast op verdenking van belastingfraude en valsheid in geschrifte.

Aalbers ontkent ten stelligste. Voor justitie is er echter reden genoeg om de zaak voor de rechter te brengen. Het openbaar ministerie wil Aalbers vervolgen voor vier zaken. Het betreft transacties die Aalbers in zijn zestienjarig bewind bij Vitesse afsloot. Toevallig of niet? Ze hebben allemaal te maken met de aan- en verkoop van spitsen.

De eerste verdenkingen tegen Aalbers dateren van februari 2000. Toen moest hij onder zware druk van hoofdsponsor Nuon en de raad van toezicht van Vitesse als voorzitter het veld ruimen. De onderbouwing voor dit afzwaaien werd later geleverd door het adviesbureau KPMG.

Aalbers vindt de aantijgingen onzin. Hij voelt zich door KPMG, FIOD, Nuon en de bestuurders van Vitesse in zijn eer aangetast en eist rehabilitatie. ‘Ik heb geen financiële chaos bij Vitesse geschapen en geen fraude gepleegd.’

Aalbers probeert via de rechter zijn blazoen te zuiveren. Of dat lukt is de vraag.

Justitie verdenkt Aalbers ten eerste van een verdacht merkencontract van Nikos Machlas, de voormalige spits van Vitesse en Ajax. Aalbers zegde Machlas toe zijn portretrechten te verkopen voor 1miljoen gulden. Dat mislukte.

In een laatste poging stapte Aalbers naar het Barneveldse bedrijf Mid-Ocean dat de rechten van alle Vitesse-spelers bezat. Mid-Ocean betaalde het miljoen uit op een rekening van Diego Trading in Zwitserland. De Nederlandse fiscus vindt dat er inkomstenbelasting moet worden betaald.

De tweede zaak betreft belastingontduiking bij de transfer van Pierre van Hooijdonk. Aalbers onderhandelde met Nottingham Forest. De Engelse club vroeg volgens Aalbers te veel geld. Maar toenmalig Nuon-topman Tob Swelheim wilde met Vitesse Europa in en vond dat daarvoor, na het vertrek van Machlas naar Ajax, een topspits nodig was.

Nuon stelde zich garant en Aalbers kocht Van Hooijdonk voor 3,5 miljoen pond. De spits eiste tekengeld van 300duizend pond plus uitbetaling van dat bedrag in Engeland, omdat hij daar maar 40procent belasting hoefde te betalen. In Nederland moest hij 60procent aan de fiscus afstaan. Aalbers besloot het bedrag aan Nottingham Forest te betalen. De club moest het dan doorsluizen naar Van Hooijdonk.

In de derde zaak gaat het ook om een mogelijke dubieuze constructie. Aalbers wilde de Serviër Dejan Curovic losweken van Partizan Belgrado. Curovic had echter nog een contract voor een jaar en mocht daarom niet worden verkocht. Aalbers bedacht een list.

Via een bedrijf leenden het toenmalig bestuurslid Herman Veenendaal en hij de voetballer geld om zichzelf vrij te kopen. Curovic kon op die manier toch snel naar Arnhem komen. Justitie vindt dat Vitesse valsheid in geschrifte pleegde door te vertellen dat Curovic geen contract meer had.

De laatste zaak betreft een rekening van een vroegere zakenpartner van Aalbers, Harold Klap. Hij toonde de FIOD een bankafschrift van 500duizend gulden die door spelersmakelaar Fioranelli zou zijn gestort op zijn rekening. Het geld zou niet voor hem bedoeld zijn, maar voor Aalbers, zei Klap tegen de Fiod . Het geld zou te maken hebben met de verkoop van de spelers Vierklau en Makaay aan Tenerife. Aalbers ontkent dat dit geld voor hem bestemd was.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden