WEDSTRIJDVERSLAG 1970FEYENOORD - CELTIC

50 jaar geleden: Feyenoord - Celtic, triomf van geweldige betekenis

Op 6 mei 1970 won Feyenoord als eerste Nederlandse ploeg de Europa Cup 1 dankzij een 2-1-zege op Celtic. Verslaggever Ben de Graaf schreef destijds het wedstrijdverslag onder de kop ‘Triomf van geweldige betekenis’.

Finale Europacup I. Feyenoord-Celtic (2-1) Rinus Israel scoort hier de gelijkmaker. Uiteindelijk wint Feyenoord door een doelpunt van Ove Kindvall. Beeld ANP

Het toernooi om de Europa Cup I, dat na zijn lauwe première op 4 september 1955 uitgroeide tot de spectaculairste en meest bejubelde competitie van het oude continent, heeft nimmer een fortuinlijke kampioen opgeleverd. De zes hoofdrolspelers die Feijenoord vooraf gingen, waren in hun seizoenen machtiger dan alle concurrenten. 

Real Madrid (zes keer), Inter Milaan, Benfica, AC Milan (elk tweemaal), Celtic en Manchester United mochten de beker zonder gêne in ontvangst nemen. Zij toonden zich steeds de sterksten in de finale. (...) Dit zeer waardevolle aspect van de knock out-wedstrijden tussen de meer dan 30 nationale titelhouders is in het San Siro-stadion bekrachtigd. 

Feijenoord heeft de finale-traditie in stand gehouden en zelfs extra glans gegeven. Niet alleen was de ploeg tactisch en technisch vaardiger dan Celtic, zij schiep zich tevens zoveel kansen, dat de krappe eindcijfers, die pas in de tweede verlenging op het olympisch aandoende scorebord verschenen, de werkelijke krachtsverhouding te sober illustreerden.

(...) Hoogtepunt van de offensieve activiteiten waarin Feijenoord zich vooral na de rust en in de verlenging onderscheidde, was de knal van Franz Hasil tegen de paal. Een meesterschot, ver buiten het bereik van doelman Williams. Een onvergetelijke ‘spetter’, die enkele minuten na de rust geen wijziging bracht in de 1-1-stand, maar het effect had van een psychologische dreun. Feijenoord besefte op datzelfde moment de Cup te kunnen winnen, Celtic voelde de grond onder zich wegzinken.

In een poging de daverende coup van Feijenoord te analyseren arriveert men onvermijdelijk bij de gouden passes van Hasil, welke de weifelende, argeloze en achteloze defensie van de Schotse kampioen castreerden. Hasil, de ‘vondst’ van coach Happel, die in de Europa Cup-litanie zijn ritme vond, leefde zich uit in zoevende centers, scherend langs de grasmat en op maat gesneden naar Moulijn, Kindvall of Wery. Daarnaast vuurde hij regelmatig op het doel: strakke, gedrukte kogels, die Williams zwaar op de proef stelden of net naast gingen.

Hasil deed het grote werk in de tweede helft nadat Van Hanegem de zaak op zijn manier ‘plat’ had gemaakt in de eerste zitting. Hij speelde de ontregelaar van het Celtic-ritme op de bekende wijze, vaak in samenwerking met Jansen, maar ook alleen, uitdagend met de bal aan de voet, naar links en rechts draaiend, superieur vertragend en ijselijk kalm. 

De bedoeling was duidelijk. De Schotten mochten niet in de gelegenheid worden gesteld hun ‘Sturm und Drang’-voetbal, waarmee zij eerder dit toernooi Leeds United, Fiorentina en Benfica overdonderden, in de praktijk te brengen. Van Hanegem, de baltovenaar, en Jansen, de baljager, stoorden afdoende en konden later enigszins op de achtergrond blijven toen Hasil, merkwaardigerwijs nooit geschaduwd, zijn prachtige aanvalslijnen begon uit te zetten.

Kindvall kreeg wel bewaking. Brogan hield zich ermee bezig en McNeill sprong regelmatig bij, maar afdoende was het geenszins. De Zweed rehabiliteerde zich op dit hoogste internationale niveau voor zijn competitie-inzinking. Hard werkend, behendig en ook in de kopduels met de 1.86 meter lange McNeill een openbaring. Kindvall heeft er een goede gewoonte van gemaakt tegen het einde van het seizoen, als er een verlenging of verbetering van zijn contract in het geding is, topvorm te demonstreren. Hij is de afgelopen maanden kennelijk zoiets als een vulkaan geweest, die zich heeft moeten inhouden voor de explosie. Die kwam in Milaan, waar zijn knal in de laatste fase van de verlenging het mitrailleurvuur van champagnekurken inleidde.

Wery was de zwakste man in de switchende aanvalslinie en Moulijn ontsnapte pas laat aan de greep van David Hay, de jonge rechtsback, wiens faam als intelligente, snel opkomende verdediger nauwelijks werd aangetast. De Schotse afweer stak in haar geheel echter schril af tegen de zekerheid van het weer zeer sterke duo Israel-Laseroms. Zij temden Hughes, Wallace en Auld en assisteerden op links waar Jimmy Johnstone, de hoogste troef van coach Jock Stein, tientallen avontuurlijke wandelingen met de bal ondernam, maar zelden of nooit gevaarlijk kon worden. Johnstone en Stein hadden zich verkeken op de kracht van de Feijenoordverdediging, die de driftige dribbelaar eenvoudig liet uitrazen en hem in de tweede helft praktisch kon negeren.

Op de rechterflank had Romeijn de grootste moeite zich aan het hoge spel (peil? – red.) van de ontmoeting aan te passen, maar Lennox profiteerde er niet van. Van Duivenbode anticipeerde veel beter dan Romeijn — het was dan ook zijn tweede finale — hoewel hij in directe duels met Johnstone voortdurend op het verkeerde been werd gezet.

Celtic had stellig een onjuiste indruk van de Feijenoord-klasse. Jock Stein was er zelfs in Amsterdam — aanwezig bij Ajax - Feijenoord — niet van overtuigd geraakt dat hij uiterst voorzichtig te werk diende te gaan. Stein volstond met twee middenveldposten, Auld en Murdoch en liet zijn derde specialist, Connelly, aan de kant ten gerieve van een extra-aanvaller, in dit geval Wallace. Hij prefereerde de 4-2-4 uitgangsstelling boven een voorzichtiger tactiek, de 4-3-3, waarvoor hij wel koos in de wedstrijden met Leeds. Stein nam de gok en verloor. Happel zal hem er dankbaar voor zijn. De man die de Nederlandse competitie ondergeschikt durfde te maken aan de Europa Cup, die zijn spelers ervan wist te overtuigen dat zij in de finale tot de betere ploeg zouden kunnen uitgroeien, won.

Twee deelnemers aan de voor Nederland historische uitvoering sloten in een gelukzalige stemming hun carrière af. Pieters Graafland smaakte de enorme voldoening tot dit succes te hebben bijgedragen, hoewel hij door nervositeit en onwennigheid geplaagd, geen indrukwekkende rol heeft vertolkt. Scheidsrechter Lo Bello mocht eveneens tevreden zijn over zijn laatste ‘topper’, omdat hij het gevecht, waarin tonnen op het spel stonden, voortreffelijk onder controle hield door punctueel de spelregels toe te passen.  (...). 

(Dit is een met 250 woorden ingekorte versie van het origineel)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden